- Jeśli nie spodoba ci się
zespół, to przestanę cię męczyć. Ale wydaje mi się, że będziesz
nieszczęśliwa, jeśli przestaniesz grać.
Czuję ulgę, że oboje dali mi słowo, bo pomijając moje wewnętrzne uczucia, wiem, że spodoba mi się ten zespół.

- Uwierz mi, będzie dobrze. A pewnego dnia nawet nie będziesz pamiętała, co właściwie widziałaś w takim dupku.
Choć bardzo bym chciała, żeby znalazł sobie inne miejsce, absolutne przekonanie w jego głosie każe mi powiedzieć:
- Wygląda na to, że masz doświadczenie w tych sprawach.
W ciemności błyskają jego białe zęby. Przykłada do klatki
piersiowej ogromną dłoń.
- Myślałem, że moje serce zostało roztrzaskane w drobny
mak. Myślałem, że umieram. Później zrozumiałem, że nie była
tego warta.

I tak nerwy mam napięte do granic możliwości. Zazwyczaj
zdenerwowanie to dobra rzecz. Skłonność do rywalizacji zmieszana z tremą pozwala mi wznieść swoje umiejętności gry na perkusji na wyższy poziom.

Niedojdy za mną zaczynają marudzić, rozstawiając swoje bębny, a ja przywykłam do grania bezpośrednio przy konkurencji, odkąd grałam w orkiestrze. I co z tego, że byśmy słyszeli się nawzajem? To, że oni by słuchali, wcale nie zmienia moich umiejętności.

- Kiedy grasz, jesteś tak skupiona, tak pewna siebie, tak cholernie piękna. - Głos mu się łamie, kiedy wypowiada ostatnie słowo.
Ledwie oddycham. Myślałam, że płynę z prądem, a tak naprawdę tonę.

Myślałam, że tonę, ale unoszę się na falach. W górę, wprost do
niego i do powolnych ruchów jego namiętnych ust.

Nie mogę zbyt mocno się przywiązać. Nie mogę pozwolić, by
to uczucie było tak głębokie, jak myślę, że jest.

Co dziwne, rzadko zgadzamy się w kwestii gustów muzycznych. Jednak kiedy jesteśmy razem, stajemy się wyspą dla dwojga, gdzie otwartość i dobro splatają się w ciepłej bryzie. I chociaż próbuję sobie wmówić, że dzięki utrzymywaniu nas w tajemnicy wszystko dzieje się wolniej, to w sercu czuję, że sprawy toczą się zbyt szybko.

To właśnie dlatego moje serce leci na łeb na szyję. Jego wypełniony tęsknotą wzrok i niecierpliwa chęć, by być ze mną. Niemal namacalne przyciąganie między nami.

[...] Jesteś zadziorna, uparta i zabawna, a do tego mówisz najgorętsze rzeczy, którymi z miejsca się jaram. - Pochyla się do przodu i całuje mnie lekko. - Nietrudno jest zatrzymać kogoś, kto już został złapany.

Ludzie mają różne osobowości i każdy niesie swój bagaż, ale to
ja byłam ślepa i wszystkich osądzałam.

- Każda sytuacja jest inna, Riley. Miłość nie zawsze kieruje się
logiką. Zarówno dla tych, którzy się jej poddają, jak i dla ludzi
wokół nich. Kiedy kogoś kochasz, wydaje ci się, że to jak pełne
emocji, chaotyczne spadanie. Lądowanie może okazać się zaskakujące i otworzyć nam oczy. Ale jeśli dwoje ludzi naprawdę się kocha, to nic na tym świecie nie jest w stanie pokonać tego uczucia. Nawet jeśli nie mogą być razem, ich miłość nie przemija.

Moje biedne, głupie serce wzbiera i pęka, a ja nie potrafię
oderwać wzroku. Usycham, zmieniam się w pozbawiony płatków kwiat ze złamaną łodygą. Duszę się, a jednak żyję.