Ten, który poszedł na wojnę, to nie ten sam, który wrócił.(...) Kiedy człowiek zabija człowieka, coś się w nim zmienia. Za każdym razem. Na twoim miejscu (...) nie spieszyłbym się zabijać boga. Bo jeśli ci się to uda, możesz odkryć, że nie poznajesz sam siebie.

Z niektórymi przyjaciółmi spędzamy dwa, może trzy miesiące życia, ale kiedy wspominamy ich po latach, wydają nam się równie bliscy co ci, których znamy od urodzenia.

Sny to tylko para we mgle.

Syna nie chcesz zobaczyć? Piękny! Do Ciebie niepodobny wcale.

Kiedy opowiadają o wojennych przygodach, nie mówią tak naprawdę o sobie. Ten, który poszedł na wojnę, to nie ten sam, który wrócił. A przynajmniej ja w to wierzę. Kiedy człowiek zabija człowieka, coś się w nim zmienia. Za każdym razem. Na twoim miejscu, Bolesławie Mieszkowicu, nie spieszyłbym się zabić boga. Bo jeśli ci się to uda, możesz odkryć, że nie poznajesz sam siebie.

-Co im mówisz? -zapytał Guncelin, a gdy przyjaciel powtórzył mu swój plan po wschodniofrankońsku, błysnął w mroku zębami. Umrę na głupotę Bolka Mieszkowicza – stwierdził radośnie.

Po dłuższym czasie z nijakim zdziwieniem stwierdził, że coś mu ścieka do ust. Otarł twarz. Ale to coś słone płynęło dalej.
Nie odczuwał smutku ani żalu. Po prostu łzy ciekły mu z oczu i nic na to nie mógł poradzić".

Są rzeczy, które może dostrzec jedynie niewidoma źrenica.