Randki... randki są pełne nadziei. Prawdę mówiąc, randki to długi i powolny proces odkrywania, jak bardzo ludzie mogą cię rozczarować.

Czasem złość jest łatwiejsza niż smutek.

Nie wiem, czy istnieje na świecie miara, którą da się zważyć wdzięczność za to, że ktoś przeprowadza cię przez najczarniejsze chwile twojego życia.

Jestem nauczycielem. U mnie w grę nie wchodzą grube miliony. Tylko przyszłość dzieci.

Kiedy kogoś obejmujesz, możesz użyczyć mu rękawa i jednocześnie sama się wypłakać.”„(…)nie mogła wypłakiwać się w rękaw mamie, skoro sama pogrążyła się w czarnej rozpaczy. Pewnie dlatego tragedie rodzinne są takie przykre, w jednej chwili rozsypuje się najlepsza sieć wsparcia.

Żyłam jej życiem, a ona moim.

Nie mamy odpowiednich słów, żeby mówić o śmierci - wszystkie są zbyt słabe.

Kiedy kogoś ci brakuje, łatwo jest zapomnieć, że jest kimś więcej niż osobą, jaką pamiętasz: ma różne twarze, które mogą oglądać tylko inni.

Czy można mówić o prawdziwej przygodzie, jeżeli nie podjęło się przynajmniej jednej nierozważnej decyzji?

Nie chcę spędzać reszty życia z takim mężczyzną jak Tod. Chcę ją spędzić z kimś, kto będzie rozumiał, co jest dla mnie ważne, kto doświadczył w życiu takich udręk jak ja. Nie wyobrażam sobie Toda pracującego ze mną w ogrodzie ani czytającego przy piecu w Clearwater Cottage, ani pomagającego mi w obowiązkach przy Straży Sąsiedzkiej. Jest bohaterem mojej londyńskiej przygody i jego miejsce jest w Londynie.

O wiele łatwiej być samodzielną, kiedy ma się kogoś przy sobie.

Przecież nigdy nie jest za późno, żeby coś zmienić.

Tak właśnie jest ze starymi przyjaciółmi. Rozumieją się w lot, nawet jeśli brakuje słów, by wyrazić to wszystko, co po-winno się powiedzieć.

Kiedy tracicie kochaną osobę, nie tracicie wszystkiego, co wam dała. Coś wam po sobie zostawia.

Kiedy stanie się coś złego, trzeba sobie z tym jakoś poradzić. Zwykle to coś, czego w ogóle nie bierze się pod uwagę, więc po co się martwić?

Nigdy nie jest za późno, żeby mieć życie, na jakie się zasługuje.