Oczywiście, że chcemy chwalić dzieci, o które się troszczymy, ale musimy mieć pewność, że pochwała jest zarówno szczera, jak i uzasadniona. W przeciwnym wypadku dzieci mogą potraktować ją jak pochlebstwo, które łatwo utożsamić z kłamstwem.

Miłość kieruje się dobrem drugiej osoby. Podobnie dyscyplina - jest ona aktem miłości. Im bardziej dziecko czuje się kochane, tym łatwiej daje się dyscyplinować. A dzieje się tak dlatego, że dziecko musi utożsamiać się z rodzicami, by zaakceptować ich polecenia i wskazówki bez urazów, wrogości i biernej agresji. Oznacza to, że zanim zastosujemy wobec niego dyscyplinę, musimy napełnić jego zbiornik miłości.

Gdy jednak jako rodzice pytamy:"Czego dziecko potrzebuje?", mamy szansę postępować w sposób racjonalny i podejmować właściwe decyzje. Niegrzeczne dziecko swoim złym zachowaniem sygnalizuje, że czegoś potrzebuje. Lekceważenie potrzeb kryjących się za złym zachowaniem nie pozwala nam na podjęcie właściwych kroków. Stawianie sobie pytania:"Co mogę zrobić, by skorygować zachowanie mojego dziecka?" często prowadzi do bezmyślnego karania. Pytanie się natomiast o jego potrzeby gwarantuje, że dobrze sobie poradzimy z sytuacją.

Kluczem do motywacji dziecka jest skłonienie go do wzięcia odpowiedzialności za własne zachowanie. Dziecko, które nie zechce lub nie potrafi wziąć takiej odpowiedzialności, nie może być zmotywowane. Dziecko natomiast, które bierze odpowiedzialność za siebie, jest zmotywowane.