Nikt nie zwracał na nas uwagi, nikt nas nie odrzucał - mieliśmy swoje anonimowe miejsce w grupie, i to było bardzo przyjemne.

Nadeszły noce spadających gwiazd; ogarnął mnnie lęk, że niebo zrobi się zupełnie puste.

Przytuliłem mokry, zmarznięty policzek do drewna - miałem nadzieję, że dotykam jasnej, pachnącej żywicą belki, ale to była czarna, zwęglona powierzchnia. Martwa ściana, której zgorzałe żebra nie unosiły się żadnym oddechem.

Raz Witkowi zginął z kieszeni Indianin. I powiedział, że to Jędrek mu go ukradł. Przyszła mama Witka i pociągnęła Jędrka za ucho, które zrobiło się całkiem czerwone. - powiedziała. - krzyczał Jędrek. Przyleciała też i jego mama i zaczęła się strasznie kłócić z mamą Witka. A potem okazało się, że Indianin leżał sobie spokojnie na dnie studzienki pod piwnicznym okienkiem. I to jago znalazłem. Ale Jędrek był przez moment złodziejem. I nic nie dało się z tym zrobić. Co by było, gdyby Indianin zniknął na dobre?