Być może życie jest tylko snem,z którego budzi nas śmierć.

- Hej,co widzisz,kiedy patrzysz na jezioro ?
Kane był myślami daleko stąd.
- Kręgi na wodzie,podobne do przemijającego czasu.Narodziny człowieka są jak plusk, gdy kamyk wpada do jeziora.Każdy,swoim życiem,wzbudza fale.
Większe fale pochłaniają mniejsze.Ale koniec jest zawsze taki sam;kręgi oddalają się, nikną i jezioro znów staje się gładkie.Czeka na nowe życie,nowe kamienie.

O ironio losu! Oto stoimy tu obaj w korytarzu śmierci. Ludzcy tylko z pozoru - bowiem wszystkich ludzi zabrała śmierć. Kane, jesteśmy do siebie podobni! Dwaj nieśmiertelni, zostawiający za sobą tylko śmierć i zniszczenie. Zastanawiam się... Łajdak, którego zabiłem pierwszego w zamieci przepowiedział, że ze śniegów wyłoni się człowiek nie-człowiek przynoszący śmierć. Zastanawiam się, którego z nas miał na myśli?

Śmierć.Tajemnica śmierci.Czy jest zapomnieniem,czy nową przygodą ? Czy przynosi spokój,jak uważa wielu ?Czy jest jakimś wyższym poziomem egzystencji?Czy jest powtórnym narodzeniem? Stworzono na jej temat tak wiele teorii,a tak mało naprawdę wiadomo!Spędziłem lata,rozmyślając o śmierci.Czasem rzucałem jej wyzwanie,czasem chyliłem czoło przed jej niezbadaną tajemnicą.Krąg bez początku i bez końca.