Ten, kto kocha Boga, spotyka Go zawsze.

(...) ten, kto uczciwie pragnie kochać Boga, już Go pokochał, i nie mógłby tego zapragnąć, gdyby jego serce nie tknęła najpierw łaska i nie wzięła w posiadanie jego najgłębszej tęsknoty.

To, co najgłębsze, nie musi być w człowieku najgłośniejsze i bywają ludzie, którzy czynią rzeczy wielkie milcząc o nich nawet przed sobą.

Prawdą jest, że tylko wtedy można dać sobie radę z niepojmowalnością Boga, gdy człowiek nie dąży do tego, by ją myślowo opanować, lecz by ją pokochać.