Może wydaje ci się,że prawdziwa miłość zdarza się często. To nieprawda. Potem nagle nic nie czujesz, to trwa, trwa i w końcu wybierasz substytut, bo po prostu boisz się samotności.

Bo drugi człowiek jest całością z jego wadami i zaletami, problemami i radościami, i dopiero akceptacja tego wszystkiego oznacza miłość.

Takie wyznanie jest zawsze deklaracją. Nie powinno się szastać słowem "kocham". Ono łączy i obiecuje. Niezależnie, czy wypowiada je jedna osoba, czy obie, stanowi jakąś obietnicę dawania i potrzebę brania. Kocham, więc chcę ci dać, kocham, więc chcę otrzymać od ciebie. Nawet jeśli miłość jest nieodwzajemniona, jest ona dla niekochającego -a kochanego przez drugą osobę - ciężarem.

Jeśli wybaczasz, to musisz się odciąć od wspomnień; w przeciwnym razie ciągle będą jątrzyły ranę.