Dla Japończyka podróż nie tyle oznaczała poznanie czegoś odmiennego, ile była wędrówką w głąb samych siebie, we wnętrze własnej tradycji. Zanurzali się więc raczej w szczegóły swej natury i kultury, nie poznając odrębnych natur czy kultur.

Zarówno pod względem geograficznym jaki historycznym Japończycy są jakby stale przyparci do muru. Trwają na swym posterunku niezależnie od sytuacji zamiast usiłować zmienić to, co niewygodne czy niebezpieczne.