Człowiek nie tęskni, jeśli zapomniał, jak się kocha.

Wystarczy sekunda,żeby ktoś zmienił twoje życie tak,że już nigdy nie będzie takie samo. Jedna sekunda.

Jednak coś ich łączyło, coś niewidocznego, ale naładowanego elektrycznością, coś mocniejszego niż połączone dłonie. Ta więź była nie tylko elektryczna, ale i spokojna. Emanowała ciepłem i spokojem. Uczciwością.

O, kobiety go uwielbiały. Psy na jego widok padały na grzbiety i sikały ze szczęścia, a dzieci biegły za nim, jakby z mankietów jego spodni sypały się złote zabawki.
Bo ten człowiek miał w sobie coś nieskalanego. Może ludzie za nim szli żeby zobaczyć jego skalanie.

Nie żeby Danny zamierzał to spieprzyć, ale przecież był mężczyzną, a nikt od Luthera nie wiedział lepiej, jak łatwo mężczyźnie się potknąć o własnego fajfusa.