Jak cicho kręci się świat, kiedy człowiek rozmyśla w samotności.

Jeśli miejsce, w którym się człowiek urodził, nie może być jego domem, to domem staje się miejsce, do którego zmierza.

Samotność to taki stan, którym najlepiej cieszyć się w towarzystwie.

Nie istnieje nic gorszego niż kobieta, która ma na wszystko gotową odpowiedź, i kobieta, która już zapomniała, jak to jest się rumienić.

Prawdziwa miłość jest zawsze tautologiczna. Tautologiczna albo paradoksalna, po prostu dlatego, że jej przyczyna i skutek to dwie połówki jednej całości! Nie da się sprowadzić uczucia do katalogu jego przyczyn, tak jak z katalogu tych przyczyn nie wyprowadzi się uczucia.

Nie można sądzić po wyglądzie człowieka, do czego jest zdolny. A już na pewno nie można powiedzieć na podstawie wyglądu, czego się dopuścił.

Pomyślał, że można znać tysiąc kobiet, przez długie lata mieć co noc jedną dziewczynę, ale prędzej czy później nowe kochanki będą już tylko przypominać dawne i człowiek będzie musiał się błąkać, zagubiony, w refleksyjnym labiryncie nieskończonych porównań, ciągle niezadowolony i wiecznie zwracając.

Człowiek bez miłości nie może być sobą.

Niczego tak dobrze nie widać po mężczyźnie, jak braku doświadczenia.

(...)bieda dobrze robi człowiekowi, jeśli dotyka go od czasu do czasu.

Pies raz źle nazwany jest zły przez całe życie.

Człowiek myśli o śmierci przez całe życie. Bez tej rozrywki, moim zdaniem, wszyscy strasznie byśmy się nudzili. Nie mielibyśmy przed czym uciekać, czego unikać i nad czym się zastanawiać. Czas przestałby mieć znaczenie.

(...) w naturze ludzkiej leży dawać coś, czego sami najbardziej pragniemy...

Czuję się... kimś więcej niż tylko sobą.

Rozum nie może się mierzyć z pożądaniem, bo kiedy odczuwamy jest czysto i potężnie, staje się ono właśnie czymś w rodzaju rozumu.

- Szczerość czy lojalność, co cenisz sobie wyżej ?
- (...)Powiedzmy zatem, że moja odpowiedź jest warunkowa: W sobie wyżej cenię sobie lojalność, a w innych szczerość.

Albowiem chociaż człowieka sądzi się po jego czynach, po tym, co powiedział i jak postąpił, to on sam sądzi się po tym, co byłby gotów zrobić, powiedzieć lub uczynić - jest to jednak osąd nieprecyzyjny, nie tylko z uwagi na zasięg i granice jego wyobraźni, lecz także ze względu na nieustannie zmieniającą się ocenę własnych wątpliwości i szacunku do samego siebie.

- Ktoś taki jak ty mógłby powiedzieć, że tylko słaby umysł wierzy w zbiegi okoliczności - odparł Balfour. - Ale ja twierdzę ...Twierdzę, że szereg zbiegów okoliczności nie może być zbiegiem okoliczności. Cały szereg!

Los po prostu rozdaje niektórym złe karty. Człowiek nie może jednak polegać na cudzym sumieniu. Trzeba radzić sobie z tym, co się ma, i dalej zmagać się z życiem. (str. 73).

Wiedział, że wyznając komuś jakiś sekret, nabywamy taktownego prawa do wysłuchania w swoim czasie tajemnic osoby, której się zwierzamy. Za tajemnicę należy się tajemnica, za opowieść-opowieść.

Tauwhare uświadomił sobie, że każdy, kto jest czegoś pewny na swój temat, musi być człowiekiem powierzchownym, i że ocena nie jest żadnym wykładnikiem prawdziwej wartości- a mimo to nie potrafił się wyzbyć pewności siebie.

Już jako dziecko instynktownie czuł, że zawsze lepiej jest powiedzieć częściową prawdę ochoczo niż całą z ociąganiem.

Jeżeli własne własne doświadczenie czegoś mnie nauczyło, to tego: zawsze miej na uwadze, jak niesłychanie trudno jest zrozumieć daną sytuację z cudzego punktu widzenia. (str.713).

Jeden człowiek nigdy nie powinien ufać drugiemu w ocenie skłonności i dyspozycji trzeciego.

... istnieje olbrzymia różnica między miłością, którą dajemy lub chcemy komuś dać, a miłością, której pragniemy albo którą dostajemy. (str. 895).

Jestem głupi, a moja głupota lśni jaśniej niż moje intencje. (str. 381).

Kiedy człowiek jest sam, nie zauważa, jak upływa czas. (str. 669).

Pieniądze to najsilniejszy ze wszystkich afrodyzjaków! (str. 217).

Wydaje mi się, że poznać coś znaczy widzieć to coś ze wszystkich stron. (str. 582).

Tylko słaby umysł wierzy w zbiegi okoliczności. (str. 83).