Istotą wybaczenia jest to, że wybacza się niewybaczalne.

Żyjemy w obłąkanym wieku, bardziej obłąkanym niż zwykle, ponieważ mimo wielkiego rozwoju nauki i technologii człowiek nie ma najmniejszego pojęcia, kim jest ani dokąd zmierza. Tłamsimy w duszach pytania dotyczące sensu naszego życia i życia w ogóle.

Miłość nie znika. Jest wszędzie gdzie spojrzysz , w każdym miejscu na Ziemi. Nie możesz od niej uciec.I wszędzie tam , gdzie jest miłość , jest Bóg.Nie ma go tylko tam gdzie nie ma miłośći.

Wpatrujemy się nie w to ,co widzialne,lecz w to co niewidzialne.To bowiem,co widzialne przemija, to zaś co niewidzialne trwa wiecznie.

Spędzasz ze sobą całe dnie, a mimo jesteś osoba, którą najmniej znasz i rozumiesz. Wiesz wszystko o planetach krążących wokół Słońca, ale zapytana, dokąd wyruszysz za pięć minut, nie nasz odpowiedzi.

Twoje serce jest obolałe, wspomnienia uleciały z duszy i czasami nadal sięgasz do jego serca, twoje palce wyciągają się ,by przypomnieć sobie o czym śniłeś.Ale nie możesz.Sięgasz przez chwile po mgliste pół obrazy,a potem wstajesz, ubierasz się i zajmujesz codziennymi sprawami.

Jak to jest gdy żyje się w oszustwie? Każdy gest, duży czy mały, każde słowo, ważne bądź nie, każda myśl, każdy oddech jest efektem manipulacji. Przez dwadzieścia cztery godziny, siedem dni w tygodniu trzeba zachować czujność. Nic nie może umknąć twojej uwadze".

Świat był tutaj, gdzie zaginęło serce, oddane innemu człowiekowi. Czyż nie w tym świecie pragnęła żyć? Odnaleźć miłość i trzymać się jej obiema rękami. Miłość to wszystko, czego potrzebujesz.

Mówimy, że zdrada tak naprawdę jest aktem buntu przeciwko posiadaniu. Zobowiązanie to wszystko, co jesteśmy winni drugiej osobie. To oddanie, przysięgi, składane obietnice. Buntujemy się więc. Nie lubimy, kiedy się nam mówi, co mamy robić. To jest nie tyle zdrada, ile asertywność.

Posłuchaj, ty nie miałaś szczęścia w miłości? Nikt nie ma szczęścia w miłości! I w ogóle czym twoim zdaniem jest miłość? Myślisz, że to tylko kolacje przy świecach i spacery po plaży? To nie jest miłość. Miłość to pranie, nieposprzątana kuchnia, zmęczony mąż, który nadal ma ochotę na seks, miłość to codzienność, i wiesz co? To wcale nie jest seksowne. I nie jest romantyczne. Po prostu jest. Jak dzieci. Pojawiają się jeden czy dwa momenty czystej radości, o mój Boże, nie mogę uwierzyć, że to moje dzieci, ale przez większość czasu to po prostu praca i praca. I nie ma końca. Nawet jeśli nie masz ochoty sprawdzać ich zadań, martwić się o kolację lub słuchać, kąpać ich albo oglądać z nimi telewizji, robisz to. To właśnie jest miłość.

A kiedy traktujesz paskudnie ludzi, których uwielbiasz, co ci pozostaje? Czym jest Twoje życie, jeśli nie można być dobrym dla tych bez których nie możesz żyć?

Larissa próbowała odtworzyć uczucie podziwu, które towarzyszyło im, kiedy wreszcie mieli tylko siebie i byli sami. Ale podziw to zabawna rzecz: szacunek połączony z obawą i zachwytem. Tylko jedno z tych słów można było odnieść do obecnego stanu, w jakim znajdowała się Larissa. choć precyzyjniej byłoby go nazwać trwogą.

Czytając książki, chciała znaleźć się jak najdalej od samej siebie.

Nikt nie wie, co zrobi, dopóki nie stanie przed wyborem.

Szczerze mówiąc, moim zdaniem nie można prowadzić zbyt kontrolowanego życia. Nie sądzę, by duchowa śmierć prowadziła niekontrolowane życie. Uważam, że duchowa śmierć i wiele innych jej odmian prowadzą zbyt kontrolowane życie. Wtedy ludziom odbija.

Zarumieniona w środku i na zewnątrz, szła dalej, tłumiąc w sobie pragnienie, aby się odwrócić. Z jakiegoś powodu czuła, że on też mógłby to zrobić. Całe to zamieszanie przyprawiało ją o gęsią skórkę, zupełnie jakby mrówki chodziły jej po skórze. Co więcej, mrówki chodziły tam i z powrotem, okrążając pytanie, a może podkreślając odpowiedź? Dlaczego Larrisa musiała okłamać Maggie w takie drobnostce? Dlaczego nie powiedziała: „Pomógł mi wpakować zakupy do samochodu. Zlitował się nad kobietą ze złamaną nogą”? A jednak ukryła to. Ukryła siebie. Ukryła jego. Czemu?

Spokój to dobra rzecz. Walka jest zła. Podobnie jak niepokój i zmartwienia.

Nie istniało dobro ani zło, tylko pożądanie środek i cel, początek i koniec, jego własna kara, jego własna nagroda, jego własny rozsądek i uzasadnienie. Jego wszystko.