...człowiek taką ma już naturę, że im mniej znaczy, tym bardziej domaga się poważania.

... człowiek może przeżyć trzydzieści dni bez jedzenia, trzy bez picia i tylko jeden dzień bez pochlebstw...

Kto nie kocha życia, zwykle je traci.

Słowo daję, że nie rozumiem ludzi, którzy mogąc żyć w ciszy i spokoju na wsi, lgną do niewygód wielkiego miasta, którego sam zapach drażni moje nozdrza i którego wrzawa nie daje wytchnienia duszy.

Nie chcę troskać się tym, co jeszcze nie nadeszło; zrobię to, jeśli nadejdzie.

Życie zostawia blizny na ciele i na duszy. Kiedy poznaje się kogoś w połowie drogi, trudno oczekiwać, że nie będzie miał żadnych zadrapań.

..."Dzieci, Alvaro, są pożyczone od Boga. Złą byłabym matką, gdybym nie pozwoliła wam rosnąć i rozwinąć skrzydeł, tylko przyssała się do waszego życia jak pijawka"...

Nie chowaj w sercu nienawiści - to trujący bluszcz, który wyniszcza duszę.

Grupa to nie to samo, co jeden człowiek. Wspólnota się broni, pojedynczy człowiek nie ma wyboru.

Nie da się postawić drzwi na polu, równie niedorzecznym pomysłem jest próbować ujarzmić zakochane serce.

Trzeba bardziej liczyć się z podwładnymi ludzi sprawujących władzę niż z nimi samymi, gdyż człowiek taką ma już naturę, że im mniej znaczy, tym bardziej domaga się poważania.

Szczęście to płochy i egzotyczny ptak, za którym zawsze goni istota ludzka; czasami chwyta je, ale ono znów ucieka nie raz, nie dwa...

Życie to długa droga, pełna zarówno cierni, jak i kwiatów. Wszystkim nam przytrafia się dobro i zło. Nie powinniśmy rezygnować, kiedy się potykamy. Upadki nie mogą nas zniechęcić. Ważne, żeby umieć się podnieść i ruszyć dalej. W końcu Pan zawsze strzeże stworzonych przez siebie istot.

Miłość i rozłąka są jak płomień i wiatr. Wiatr gasi słaby płomień, a wzmaga silny.

O wiele łatwiej przywyknąć do bogactwa, niż będąc bogaczem, pogodzić się z biedą.

- Boisz się śmierci?
- Nie. Nie pamiętam, który grecki filozof powiedział "Kiedy nadejdzie, mnie już nie będzie, a dopóki jestem, jej nie ma".

Wielu natrafiło na skarb najzupełniej przypadkowo, wcale go nie szukając, podczas gdy poszukiwacze, dla których jest to jedynym sensem życia, dobiegają kresu swoich dni z poczuciem porażki.

Piekło jest pełne śmiałków. Kto nie kocha życia, zwykle je traci.

,,Czasem, pomyślał Marti, trzeba bardziej liczyć się z podwładnymi ludzi sprawujących władzę niż z nimi samymi, gdyż człowiek taką ma już naturę, że im mniej znaczy, tym bardziej domaga się poważania.

Ludzie zaczynają od nadania przydomka, żeby zadrwić z biedaka, a kończą, prześladując wszystkich, którzy są inni.

Kobieta ma tysiąc twarzy i w różnych sytuacjach, zależnie od potrzeb, ukazuje jedną z nich.

Czasem, gdy opowiemy komuś o naszym problemie, okazuje się on dużo mniejszy. A nawet przestaje istnieć, roztapia się jak śnieżna kula.

Wszystkie religie prowadzą do tego samego Boga, jeśli dobrze czyniliśmy.

Piekło istnieje, ale jest puste. Pan, który darzy swe dzieci nieskończoną miłością, nie pozwala, by którakolwiek owca się zgubiła.

Władca, który nie stara się poznać z pierwszej ręki opinii swoich poddanych, choćby miał najlepszych doradców, zawsze popełnia błędy.

Dziwne są, panie, wertepy życia, po których los wodzi ludzi po to, by nagle ukazać oczom przygodnego człowieka coś, czego inni uporczywie szukają przez całe życie, wkładając w to wiele wysiłku i samozaparcia i nie otrzymując w zamian nic oprócz rozczarowania.