Miłość jest tym, za czym najbardziej tęsknimy i co najbardziej chcielibyśmy ofiarować.

Mylą się ci, którzy wyobrażają sobie, że miłość rodzi się przez długi okres wspólnego życia i znajomości. Prawdziwa miłość jest córką duchowego porozumienia, które albo pojawia się od razu, albo wcale.

W przyjaźni i w miłości dwoje ludzi podnosi razem ręce, aby schwycić coś, czego nie zdołaliby dosięgnąć osobno.

Postaraj się odkryć to, co w danym człowieku najlepsze, i powiedz mu o tym. Każdy z nas potrzebuje takiego lustra.

Bez marzeń związek małżeński może być jedynie ciągiem obiadów i kolacji spożywanych w zaciszu domowej kuchni.

Do przyjaciela nie idziesz po to, by zabijać puste godziny. Jesteś z nim, aby spotykać godziny żywe.

Tym co niszczy małżeństwo, jest brak wszelkiej zmiany o poranku, w południe, wieczorem i nocą.

Ufajcie snom w nich bowiem są ukryte bramy wieczności

Trzeba bowiem się oddalić, żeby być naprawdę blisko.

Odzież wasza przysłania wiele waszego piękna, lecz nie ukrywa
brzydoty.

Człowiek jest doskonały dzięki swoim niedoskonałościom.

Czas goi rany, wspomnieniami rekompensuje nam to, co straciliśmy.

(o radości i cierpieniu)
Im głębiej żłobi nas cierpienie, tym więcej radości może pomieścić
serce.
Czyż czara, którą wino dziś czerpiesz, nie była wpierw wypalona w ogniu garncarza?

Więzień, który potrafi rozbić mury swego więzienia, a nie czyni tego, jest tchórzem.

(o małżeństwie)
Stójcie razem, lecz nie nazbyt blisko;
gdyż kolumny świątyni oddzielnie,
a dąb i cyprys nie rosną w cieniu drugiego.

W małżeństwie najważniejsza jest umiejętność dawania. Jednak nigdy nie wolno zapominać, że każdy człowiek jest osobnym bytem.

Wierz w marzenia, bo w nich ukryte są bramy do wieczności.

Dobrze jest brać tylko tyle, ile potrafimy ofiarować.

Wasz przyjaciel jest urzeczywistnieniem waszego pragnienia

Stara formuła ceremonii ślubnej, brzmiąca: "biorę sobie ciebie...", jest całkowicie absurdalna. Jak ktoś może
"brać" drugą osobę? Oznaczałoby to, że jeden z współmałżonków musiałby przestać istnieć, a raczej, że oboje zatraciliby swoją tożsamość.

Zaprawdę bywało tak zawsze, iż miłość nie zna swojej własnej głębi aż nadejdzie godzina rozstania.

Naucz się dostrzegać wielkość bliźniego, a dostrzeżesz również własną wielkość.

Dzieci wasze nie są waszymi dziećmi.
To syny i córy tęsknoty Życia za sobą samym.
Jawią się na tej ziemi przez was, lecz nie od was pochodzą
i choć przebywają z wami, nie do was należą.

Podziel się swoją tajemnicą z wiatrem, ale nie miej pretensji, że on przekaże ją drzewom.

Nawet jeśli mrok skrył przed wzrokiem drzewa i pachnące kwiaty, to nie ukryje miłości przed duszą.

Jeśli chcesz obalić tyrana, bacz byś wpierw zniweczył tron, któryś mu w sobie zbudował.

Jesteś dobry gdyś jest w pełnej zgodzie ze sobą.
Lecz nie jesteś jeszcze zły gdyś ze sobą w rozterce.

(o pracy)
Praca to miłość, która widzialny przybrała kształt.
Więc jeśli nie zdołacie pracować z miłością, a jeno niechęć żywiąc i wstręt, tedy zaprawdę lepiej wam wszelką porzuciwszy pracę, usiąść w progu świątyni i wyciągnąć rękę po jałmużnę tych, co się trudzą radośnie.

(o radości i cierpieniu)
Niektórzy z was mówią: „Radość jest większa aniżeli cierpienie"; a inni: „o nie, smutek jest od niej większy”.
A ja wam powiadam, iż nierozdzielni są, i zawsze razem przychodzą do nas w gości; gdy jedno zasiada u twego ogniska, pamiętaj, iż drugie stoi tymczasem u wezgłowia twego.

Kiedy wezwie Was miłość, idźcie za nią. Aczkolwiek jej drogi są twarde i nierówne. I kiedy obejmą was jej skrzydła, ufajcie jej, aczkolwiek szpada ukryta w jej piórach może was zranić.