Jak nie Mahomet do góry, to święconka na krawężnik.

Z tego tylko człowiek ulepiony? Z tego błota, z tych ciążących onirycznych kilogramów?

Chorych na głowę nie ma co wspominać, bo między prawdą a bogiem, wszyscy jesteśmy nieźle pierdolnięci.

Wczoraj były goździki, a dziś tulipany. Chleją wodę z wazonu i rozpustnie rozkładają blado różowe kwiatostany nad gołe obrusy, półnagie maty i wygłodniałe misy.

Niemożność bywania - nie mogę pić. A nie umiem bywać i nie pić. Tego się jeszcze nie nauczyłem. Tego się nigdy nie nauczę. Tego się nie da nauczyć. Wszyscy, którzy twierdzą, że jest inaczej, bredzą. Są w błędzie. Kłamią, nie wiadomo dlaczego.