Widząc oczyma wyobraźni kolejne pogrzeby, poczuła, że słabnie. Po Trudzie płakałaby najbardziej. Choć siostra teraz ledwo żywa, wciąż więcej życia w sobie miała niż oni wszyscy razem wzięci. Wciąż stać ją było na czułość. Żadna wojna ani żadna miłość tej zdolności jej nie zabrała. Nawet teraz, stojąc w pozie nieco teatralnej, wszystko w sobie miała: żal, rozpacz, miłość. I niechby się śmiali z jej cudownej Trudy, co sami byli podobni do trupów. A Gerta? Byłaż na tym świecie kobieta odważniejsza? Taka, która czarne czarnym nazwie, białe białym? I rozpłakała się Ilda, ponieważ zrozumiała, że kiedyś straci je obie.

Kochać kogoś i być kochanym to najcenniejsza rzecz na świecie.

Kochać kogoś i być kochanym to najcenniejsza rzecz na świecie.

Serce jej biło głucho i mocno nie ze wzruszenia, tylko z trwogi. Taka była ta miłość.

Serce jej biło głucho i mocno nie ze wzruszenia, tylko z trwogi. Taka była ta miłość.

Proszę, uwierz w to,
Mały strumyk powiedział mi,
Że chce mnie objąć, objąć czule,
Swobodnie płynąć,
Swobodnie spadać,
A strumień rwie naprzód, bez ustanku.
Będę oddychać pod wodą, w tym strumieniu,
Do końca życia.
Tylko strumień wie, jak to się stanie.
Proszę, uwierz mi,
Jeśli już nie potrzebujesz mnie,
Wkrótce odejdę,
Obiecuję ci, obiecuję,
Że utopię swoje ciało w winie.

Proszę, uwierz w to,
Mały strumyk powiedział mi,
Że chce mnie objąć, objąć czule,
Swobodnie płynąć,
Swobodnie spadać,
A strumień rwie naprzód, bez ustanku.
Będę oddychać pod wodą, w tym strumieniu,
Do końca życia.
Tylko strumień wie, jak to się stanie.
Proszę, uwierz mi,
Jeśli już nie potrzebujesz mnie,
Wkrótce ...

Istota ludzka powinna umieć zmieniać pieluszki, zaplanować inwazję, zarżnąć wieprza, sterować statkiem, zaprojektować budynek, napisać sonet, prowadzić księgę rachunkową, zbudować mur, nastawić złamanie, pocieszyć umierającego, dawać rozkazy, przyjmować rozkazy, działać w grupie, działać samemu, rozwiązywać równania, analizować nowe problemy, roztrząsać nawóz, zaprogramować komputer, ugotować smaczny posiłek, walczyć skutecznie, umrzeć bohatersko. Specjalizacja jest dla insektów.

Istota ludzka powinna umieć zmieniać pieluszki, zaplanować inwazję, zarżnąć wieprza, sterować statkiem, zaprojektować budynek, napisać sonet, prowadzić księgę rachunkową, zbudować mur, nastawić złamanie, pocieszyć umierającego, dawać rozkazy, przyjmować rozkazy, działać w grupie, działać samemu, rozwiązywać równania, analizować nowe problemy, roztrząsać nawóz, zaprogramować kom...

Anarchiści nie uwzględniają niezaprzeczalnego faktu, że niektórzy ludzie są zbyt ograniczeni albo za słabi, żeby móc samorzutnie dostosować się do warunków życia w społeczeństwie. Nawet jeśli przyjęlibyśmy, że każdy zdrowo myślący dorosły jest w stanie zrozumieć dobrodziejstwa społecznej współpracy i swoim działaniem potrafi respektować zasady życia społecznego, to wciąż pozostaje problem dzieci, osób w podeszłym wieku i chorych. Możemy się zgodzić, że ktoś, kto postępuje aspołecznie, powinien być uznany za niepoczytalnego i że wymaga leczenia. Jednak dopóki wszyscy nie zostaną wyleczeni, dopóki na świecie są dzieci i starcy, konieczne jest przedsięwzięcie pewnych środków, które chroniłyby społeczeństwo przed zagrożeniami. Społeczeństwo anarchistyczne byłoby zdane na łaskę każdej jednostki. Społeczeństwo nie może istnieć, jeśli większość nie jest gotowa za pomocą siły lub groźby jej użycia powstrzymać mniejszości od zburzenia ładu społecznego. Tego rodzaju uprawnienia powierza się państwu lub rządowi.

Anarchiści nie uwzględniają niezaprzeczalnego faktu, że niektórzy ludzie są zbyt ograniczeni albo za słabi, żeby móc samorzutnie dostosować się do warunków życia w społeczeństwie. Nawet jeśli przyjęlibyśmy, że każdy zdrowo myślący dorosły jest w stanie zrozumieć dobrodziejstwa społecznej współpracy i swoim działaniem potrafi respektować zasady życia społecznego, to wciąż pozost...

Wszystkie niebezpieczeństwa, jeżeli człowiek stanie z nimi oko w oko, są mniejsze niż wyobrażone. W przestrzeni emocjonalnej, wbrew prawom geometrii - dystans wyolbrzymia

Wszystkie niebezpieczeństwa, jeżeli człowiek stanie z nimi oko w oko, są mniejsze niż wyobrażone. W przestrzeni emocjonalnej, wbrew prawom geometrii - dystans wyolbrzymia

Pieniądze nie dają szczęścia. Potraktuj to jako radę. Prowadzą tylko do nędzy.

Pieniądze nie dają szczęścia. Potraktuj to jako radę. Prowadzą tylko do nędzy.

Toć raj na ziemi stworzyć każdy chce. Ale czy forsę ma? Niestety, nie!

Toć raj na ziemi stworzyć każdy chce. Ale czy forsę ma? Niestety, nie!

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów, którym podporządkowany jest człowiek”. Oto ostateczne stadium ekspansji, która potrzebę obróciła przeciw życiu. „ Potrzeba pieniądza jest więc prawdziwą i jedyna potrzebą, jaką wytwarza ekonomia polityczna”. Hegel scharakteryzował pieniądz jako „poruszające się w sobie samym życie tego, co martwe”. Spektakl dostosował do tego opisu całe życie społeczne.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów,...