- Jesteś piękna, preciosa - wyszeptałem, czym sprawiłem, że jej policzki poczerwieniały.
- Przestań - odparła. - Mam zbyt wiele blizn.
Niepewnie na nie spojrzałem i zacząłem całować każdą z nich. Czciłem ciało dziewczyny niczym ciało bogini.
Była moją obsesją.
- Sharp... - wyszeptała drżącym głosem, a jej dłonie spoczęły na moich ramionach.
- Każda z nich to dowód, że walczyłaś i że wygrałaś, dzięki temu tu jesteś. Nie zmieniają faktu, że wciąż jesteś moją Piękną. Dla mnie zawsze będziesz najpiękniejsza(…).
- Nie sądziłam, że kiedykolwiek ktoś spojrzy na mnie w ten sposób... Że nie będzie patrzył przez pryzmat przeszłości. - Patrzę na ciebie. Tylko na ciebie. Tu i teraz.

Już nigdy więcej nie wspominałam o tym, że go lubię, a może nawet kocham. Bałam się, że znowu odejdzie.
To bardzo bolesne doświadczenie, gdy jedzie się do jakiegoś innego miasta tylko po to, żeby się przekonać, że "nas" już nie ma.

Już nigdy więcej nie wspominałam o tym, że go lubię, a może nawet kocham. Bałam się, że znowu odejdzie.
To bardzo bolesne doświadczenie, gdy jedzie się do jakiegoś innego miasta tylko po to, żeby się przekonać, że "nas" już nie ma.

To nieprawda, że opóźnione w rozwoju (z uszkodzonymi mózgami, zidiociałe, z rozmiękczeniem mózgu, z zaburzeniami emocjonalnymi, autystyczne ) dzieci z konieczności są kochane przez rodziców lub że są zawsze niezwykle piękne i urocze, gdyż Derek, nasz najmłodszy, nie jest szczególnie ładny, a my go wcale nie kochamy. (Wolelibyśmy o nim nie myśleć. Nie chcemy o nim mówić.

To nieprawda, że opóźnione w rozwoju (z uszkodzonymi mózgami, zidiociałe, z rozmiękczeniem mózgu, z zaburzeniami emocjonalnymi, autystyczne ) dzieci z konieczności są kochane przez rodziców lub że są zawsze niezwykle piękne i urocze, gdyż Derek, nasz najmłodszy, nie jest szczególnie ładny, a my go wcale nie kochamy. (Wolelibyśmy o nim nie myśleć. Nie chcemy o nim mówić.

Spytała go, co może być pięknego w szarym deszczowym dniu, a on opowiadał o niuansach barw, jakie przybierze niebo, drzewa i dachy, kiedy wybiorą się na spacer po południu, o nieposkromionej potędze wzburzonego oceanu, o parasolu, który zbliży ich do siebie, gdy będą szli pod ramię, o szczęściu, jakie odczują, wracając na gorącą herbatę, o ubraniach suszących się przy kominku, o zmęczeniu, które wtedy z nich spłynie(...).

Spytała go, co może być pięknego w szarym deszczowym dniu, a on opowiadał o niuansach barw, jakie przybierze niebo, drzewa i dachy, kiedy wybiorą się na spacer po południu, o nieposkromionej potędze wzburzonego oceanu, o parasolu, który zbliży ich do siebie, gdy będą szli pod ramię, o szczęściu, jakie odczują, wracając na gorącą herbatę, o ubraniach suszących się przy kominku, ...

Ludzie są skłonni patrzeć na politykę jak na obraz malowany olejnymi farbami, podczas gdy polityka to kinematograf, to ciągły ruch, ciągłe zmiany.

Ludzie są skłonni patrzeć na politykę jak na obraz malowany olejnymi farbami, podczas gdy polityka to kinematograf, to ciągły ruch, ciągłe zmiany.

- Wydaje mi się, że jest to człowiek, który nie dba o nic z wyjątkiem żartów - rzekł. - To człowiek niebezpieczny.
Lambert roześmiał się podnosząc do ust widelec z makaronem.
- Niebezpieczny! - zawołał. Pan nie zna małego Quina, łaskawy panie!
- Każdy człowiek - odparł starzec, siedząc wciąż nieruchomo - każdy człowiek, który dba tylko o jedną rzecz, jest niebezpieczny. Sam byłem kiedyś niebezpieczny.

- Wydaje mi się, że jest to człowiek, który nie dba o nic z wyjątkiem żartów - rzekł. - To człowiek niebezpieczny.
Lambert roześmiał się podnosząc do ust widelec z makaronem.
- Niebezpieczny! - zawołał. Pan nie zna małego Quina, łaskawy panie!
- Każdy człowiek - odparł starzec, siedząc wciąż nieruchomo - każdy człowiek, który dba tylko o jedną rzecz, jest nieb...

Ludzie powiadają, że uroda jest czymś powierzchownym. Być może, lecz przynajmniej nie jest aż tak powierzchowna, jak myśl. dla mnie uroda to cud nad cudami. Tylko płytcy ludzie nie sądzą wedle pozorów. Prawdziwa tajemnica świata tkwi w tym, co widzialne, a nie w tym, co niewidzialne... tak, panie Gray, bogowie byli dla pana łaskawi.

Ludzie powiadają, że uroda jest czymś powierzchownym. Być może, lecz przynajmniej nie jest aż tak powierzchowna, jak myśl. dla mnie uroda to cud nad cudami. Tylko płytcy ludzie nie sądzą wedle pozorów. Prawdziwa tajemnica świata tkwi w tym, co widzialne, a nie w tym, co niewidzialne... tak, panie Gray, bogowie byli dla pana łaskawi.

Ludzie są tylko ludźmi. Lubią pieniądze, ale przecież tak było zawsze... Ludzkość lubi pieniądze, z czegokolwiek byłyby zrobione, czy to ze skóry, czy z papieru, z brązu czy złota. Prawda, są lekkomyślni... No, cóż... I miłosierdzie zapuka niekiedy do ich serc... Ludzie jak ludzie...

Ludzie są tylko ludźmi. Lubią pieniądze, ale przecież tak było zawsze... Ludzkość lubi pieniądze, z czegokolwiek byłyby zrobione, czy to ze skóry, czy z papieru, z brązu czy złota. Prawda, są lekkomyślni... No, cóż... I miłosierdzie zapuka niekiedy do ich serc... Ludzie jak ludzie...

Myślę, że nie istnieje nic, nawet zbrodnia, co stanowiłoby większe przeciwieństwo poezji, filozofii, ba - życia samego aniżeli owa ustawiczna pogoń za zyskiem.

Myślę, że nie istnieje nic, nawet zbrodnia, co stanowiłoby większe przeciwieństwo poezji, filozofii, ba - życia samego aniżeli owa ustawiczna pogoń za zyskiem.

Nasi historycy twierdzą, że w dekadzie poprzedzającej kryzys lat 2008-2025 loterie były popularną wśród klasy średniej rozrywką. Można domniemywać, że już wówczas zdawano sobie sprawę, że jedyną prawdziwą radością w życiu człowieka może być otrzymanie od losu kwoty pozwalającej pogardzać swoimi bliźnimi.

Nasi historycy twierdzą, że w dekadzie poprzedzającej kryzys lat 2008-2025 loterie były popularną wśród klasy średniej rozrywką. Można domniemywać, że już wówczas zdawano sobie sprawę, że jedyną prawdziwą radością w życiu człowieka może być otrzymanie od losu kwoty pozwalającej pogardzać swoimi bliźnimi.