W tym momencie warto może jeszcze wspomnieć Philippa Mainländera, autora traktatu Philosophie der Erlösung (pol.
Filozofia uwolnienia, a może Filozofia zbawienia, dzieło nieprzetłumaczone). Myśliciel ten przyjął podstawowe rozstrzygnięcia teoretyczne Schopenhauera, a następnie próbował wyjaśnić relację, jaka łączy kosmiczną wolę z wielością doświadczanych zjawisk. Rozumowanie doprowadziło go do sformułowania pluralistycznej filozofii woli
– zdaniem Mainländera istnieje wiele osobnych woli, a nie jedna, uniwersalna wola, wspólna dla całego kosmosu. Mainländer twierdził także, że jedynym wybawieniem dla człowieka jest śmierć, a cały świat zmierza ku nicości. Jego twórczość tragicznie zbiegła się z losem osobistym – w wieku 34 lat, po opublikowaniu pracy Philosophie derErlösung, popełnił samobójstwo, jak się wydaje, inspirowane własną spekulacją filozoficzną.
Inny niemiecki myśliciel, Karl Robert Eduard von Hartmann, próbował łączyć filozofię Hegla i Schopenhauera. Jego praca Philosophie des Unbewussten (pol. Filozofia nieświadomości, dzieło nieprzetłumaczone) stanowi pomost między idealistyczną spekulacją z pierwszej połowy XIX-wieku a psychoanalizą. Postulowana przez Harmanna zasada metafizyczna – to, co nieświadome – stanowi połączenie kosmicznej woli Schopenhauera oraz ducha z systemu Hegla35.
Wydaje się, że jako duchowego kontynuatora projektu Schopenhauera można także wymienić Nicka Landa, kontrowersyjnego współczesnego filozofa, który we wczesnych pracach sugeruje, że „przyroda jest otwartą raną, z której wciąż cieknie krew”, a prawdziwa natura rzeczywistości („zewnętrze” w terminologii Landa) ma charakter kosmicznego horroru, co jest także nawiązaniem do twórczości prozatorskiej H. P. Lovecrafta.

- Wszystko w porządku? - wyszeptał jej Daniel do ucha.
- Tak - Czuła uderzenie jego skrzydeł. - Złapałeś mnie.
- Zawsze cię złapię, kiedy będziesz upadać.

- Wszystko w porządku? - wyszeptał jej Daniel do ucha.
- Tak - Czuła uderzenie jego skrzydeł. - Złapałeś mnie.
- Zawsze cię złapię, kiedy będziesz upadać.

Z nim będziesz szczęśliwsza Dużo szczęśliwsza będziesz z nim Ja cóż- włóczęga, niespokojny duch Ze mną można tylko pójść na wrzosowisko I zapomnieć wszystko

Z nim będziesz szczęśliwsza Dużo szczęśliwsza będziesz z nim Ja cóż- włóczęga, niespokojny duch Ze mną można tylko pójść na wrzosowisko I zapomnieć wszystko

Miłość napadła na nas tak, jak napada w zaułku wyrastający spod ziemi morderca, i poraziła nas oboje od razu. Tak właśnie razi grom albo nóż bandyty!

Miłość napadła na nas tak, jak napada w zaułku wyrastający spod ziemi morderca, i poraziła nas oboje od razu. Tak właśnie razi grom albo nóż bandyty!

Lepiej znamy intencje naszych czynów niż owe czyny. Lepiej wiemy, co chcieliśmy powiedzieć, niż co naprawdę powiedzieliśmy. Wiemy, kim chcemy być - nie wiemy, kim jesteśmy.

Lepiej znamy intencje naszych czynów niż owe czyny. Lepiej wiemy, co chcieliśmy powiedzieć, niż co naprawdę powiedzieliśmy. Wiemy, kim chcemy być - nie wiemy, kim jesteśmy.

Dojrzała miłość jest zjednoczeniem, w którym zachowana zostaje integralność człowieka, jego indywidualność. Miłość jest aktywna siła w człowieku (...) w miłości urzeczywistnia się paradoks, że dwie istoty stają się jedną, pozostając mimo to dwiema istotami.

Dojrzała miłość jest zjednoczeniem, w którym zachowana zostaje integralność człowieka, jego indywidualność. Miłość jest aktywna siła w człowieku (...) w miłości urzeczywistnia się paradoks, że dwie istoty stają się jedną, pozostając mimo to dwiema istotami.

Człowiek przez wysokie C kocha i zawsze kochać chce...

Człowiek przez wysokie C kocha i zawsze kochać chce...

Dawno temu uświadomiłem sobie, że marzenia mają władzę tylko nad twoim umysłem; ale pieniądze dają ci władzę nad umysłami innych.

Dawno temu uświadomiłem sobie, że marzenia mają władzę tylko nad twoim umysłem; ale pieniądze dają ci władzę nad umysłami innych.

Sprzedała się – dla luksusu, pieniędzy, pozycji, oddała mu siebie. I mimo że on już nie żył,
wciąż była jego niewolnicą i mu służyła.

Sprzedała się – dla luksusu, pieniędzy, pozycji, oddała mu siebie. I mimo że on już nie żył,
wciąż była jego niewolnicą i mu służyła.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.