Bode Miller

Samuel Bode Miller – amerykański narciarz alpejczyk, mistrz olimpijski, mistrz świata, pięciokrotny medalista igrzysk olimpijskich, zdobywca Pucharu Świata.

Miller znany jest ze wszechstronnych umiejętności alpejskich – zaczynał głównie jako slalomista, z czasem osiągał także dobre wyniki w konkurencjach szybkościowych. W grudniu 2004 został drugim zawodnikiem w historii (po reprezentującym Luksemburg Marco Girardellim w sezonie 1988/1989),który odniósł zwycięstwa we wszystkich konkurencjach alpejskich w jednym sezonie; Miller uczynił to zaledwie po dziesięciu zawodach pucharowych sezonu. Jest jedną z barwniejszych postaci w gronie alpejczyków. Znany z ryzykownego stylu jazdy, często nie kończy przejazdów; z drugiej strony udaje mu się zyskiwać czas nad rywalami w sytuacjach, pozornie sprawiających wrażenie popełnienia błędu. Cechuje go także swobodne podejście do startów – w jednym z wywiadów stwierdził, że startował po wypiciu alkoholu (co potem prostował, że chodziło jedynie o spożycie alkoholu w wieczór poprzedzający zawody). W innej kontrowersyjnej wypowiedzi oskarżył znanego kolarza Lance Armstronga o stosowanie niedozwolonych środków wspomagających. Jak się okazało miał rację.

Zdobył dwa medale na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002. Został wicemistrzem olimpijskim w slalomie gigancie (za Austriakiem Stephanem Eberharterem) i w kombinacji alpejskiej (za Norwegiem Kjetilem André Aamodtem). Na olimpiadzie w Nagano cztery lata wcześniej nie ukończył zarówno slalomu, jak i slalomu giganta. Starty w Turynie w 2006 rozpoczął od 5. miejsce w zjeździe.

Jest również multimedalistą mistrzostw świata. Debiutował na mistrzostwach przed własną publicznością w Vail w 1999, gdzie w slalomie gigancie i supergigancie zajmował dalsze miejsca, ale w slalomie uplasował się na 8. pozycji. Pierwsze medale mistrzostw świata zdobył w St. Moritz w 2003, zostając mistrzem w slalomie gigancie i kombinacji oraz wicemistrzem w supergigancie. W Bormio w 2005 zdominował konkurencje szybkościowe, wygrywając zjazd i supergigant, natomiast nie ukończył obu slalomów (a także kombinacji).

13 stycznia 2008 w zjeździe w Wengen odniósł 27. zwycięstwo w karierze, wyprzedził tym samym Phila Mahre w ilości amerykańskich zwycięstw w PŚ. Pierwsze podium zawodów pucharowych zaliczył w grudniu 2000 w Val d'Isere (3. miejsce w slalomie gigancie),pierwsze zwycięstwo rok później, również w slalomie gigancie w Val d'Isere. W sezonie 2001/2002 zajął w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 4. miejsce (był 2. w klasyfikacji slalomistów),rok później ukończył rywalizację na 2. miejscu. W sezonie 2003/2004 ponownie był 4.; po bardzo dobrym początku sezonu 2004/2005 utrzymał pozycję lidera do końca sezonu i sięgnął po Puchar Świata, przed Austriakami Raichem i Maierem. 6-krotny zwycięzca Małej Kryształowej Kuli: w slalomie gigancie (2003/04),supergigancie (2004/05, 2006/07) oraz kombinacji (2002/03, 2003/04, 2007/08).