Andrzej Sikorski

„Ten poranek był mroźny i nieparzysty” to nie jest to zwykły zbiór wierszy. To poetycki dokument czasu, który przekracza granice literackiej sztuki, stając się głosem epoki. Andrzej Sikorski nie rekonstruuje historii w tradycyjnym sensie; on nią oddycha, pozwalając czytelnikowi odczuć jej ciężar, chłód i niepewność. Jego poezja to zapis emocji i atmosfery, które nie tracą na aktualności mimo upływu lat. Autor stworzył dzieło ponadczasowe, które ukazuje brutalną rzeczywistość stanu wojennego. Ten tomik to poruszający zapis codzienności tamtych dni – czasów, gdy cisza miała siłę krzyku, a nadzieja stała się formą oporu. Sikorski był nie tylko świadkiem tych wydarzeń, lecz także umiał nazwać to, o czym inni bali się nawet pomyśleć. Brak tu wielkich deklaracji czy politycznych haseł; zamiast tego – intymne sceny: cisza w słuchawkach, niedopałki pod drzwiami sąsiada, cienie przy koksowniku, spojrzenia matek czekających na list od syna, patrol przy bramie, zapalona świeca. W jego wersach nie ma przypadkowości. Każde słowo to czuły, precyzyjny ślad epoki. Między wersami odnajdujemy strach, milczenie, nadzieję i cichą walkę o przetrwanie. Sikorski pisze tak, jakby każde słowo było ostatnim. Bez przesadnej emocjonalności, bez zbędnych dekoracji. Każdy wers zostaje pod skórą – czasem jak zadra, czasem jak modlitwa. Ukazuje, jak wyglądał zwykły dzień w niezwyczajnym czasie, oddając atmosferę pełną bólu, nadziei i determinacji. To poezja, która nie epatuje wielkimi słowami, lecz ukazuje bolesną i autentyczną codzienność z brutalną siłą. Po latach tomik powraca jako świadectwo tamtych dni. Niezmieniony, prawdziwy, przejmujący. Dla tych, którzy pamiętają tamten czas, oraz dla tych, którzy pragną zrozumieć codzienność między nadzieją a lękiem. To lektura, do której chce się wracać – nie dla pocieszenia, lecz dla prawdy, dla zrozumienia i dla pamięci. Przypomina, że poezja ma moc dokumentu. Wbija się w pamięć i zostaje w człowieku na zawsze. To tomik, który trzeba mieć, przeczytać, zatrzymać się nad nim, zapamiętać i nigdy nie zapomnieć. To głos, który przemawia do nas z głębi czasu i przestrzeni, przypominając o sile słowa i odwadze w obliczu największych trudności...