Nie miałam pojęcia, jaka powinna być miłość, ale podejrzewałam, że nie chodzi o to, że człowiek czuje się przy kimś swobodnie, ani nawet że czuje się zrozumiany. Od tego ma się przyjaciół. Zakochanie to ekscytacja, wyzwanie i uczucie, jakby serce chciało wyskoczyć z piersi.

Całe to miejsce to takie piękne rumiane jabłko, tyle że zgniłe w środku.

Pomyślałam, że powinnam mu powiedzieć, że to koniec, że tak będzie lepiej dla nas obojga, jeśli już nigdy się nie zobaczymy. Ale tego nie zrobiłam.
Moje egoistyczne serce mi na to nie pozwoliło.

Najwyraźniej chłopcy są jak autobusy - kiedy wreszcie zrezygnujesz z czekania, nagle zza rogu wyłaniają się dwaj na raz.