
Popularne wyszukiwania
Polecamy
Samuli Paulaharju

Pisze książki: literatura piękna
Samuli Paulaharju autor książki Nocne cienie tunturi: opowieści lapońskie w kategorii literatura piękna.
Skontaktuj się z Bibliotekarzami serwisu, jeśli chcesz uzupełnić opis autora.
Skontaktuj się z Bibliotekarzami serwisu, jeśli chcesz uzupełnić opis autora.
7,8/10średnia ocena książek autora
67 przeczytało książki autora
175 chce przeczytać książki autora
0fanów autora
Zostań fanem autoraKsiążki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
Nocne cienie tunturi: opowieści lapońskie
Samuli Paulaharju
7,8 z 47 ocen
227 czytelników 8 opinii
1972
Najnowsze opinie o książkach autora
Nocne cienie tunturi: opowieści lapońskie Samuli Paulaharju 
7,8

Wspaniały klimat, a historie jednym słowem niesamowite, spisane z prostotą, ale jednocześnie w pewien niewymuszony, poetycki sposób. Świat przedstawiony jest odrealniony, jak to w wierzeniach ludowych, a jednak wszystko pozostaje realistyczne, opowiadając codzienność ludzi żyjących kiedyś w Laponii. Zdecydowanie potrzebuję więcej podobnych tekstów w moim życiu. Kiedy okazuje się, że na polski nie została przełożona żadna inna książka tego autora, pozostaje tylko zabrać się do nauki fińskiego.
Nocne cienie tunturi: opowieści lapońskie Samuli Paulaharju 
7,8

Właśnie skończyłam czytać "Nocne cienie tunturi" Samuliego Paulaharju - nie tylko pisarza, ale również fińskiego etnografa, który bardzo przysłużył się lapońskiej kulturze. Paulaharju starał się zachować jak najwięcej zabytków Laponii, na które składały się nie tylko obiekty materialne, ale także te niematerialne, a w tym m.in. opowieści, baśnie, przysłowia. "Nocne cienie tunturi" opublikowano pierwszy raz w 1934 roku.
Ta książka jest efektem pasji, poszukiwań i badań. To zbiór niezwykłych opowieści lapońskich. Opowieści przesyconych tajemniczością i baśniowością, gdzie magia jest codziennym elementem życia i nie jest taka, jak znamy ją z fantastycznych współczesnych powieści czy filmów. To przede wszystkim magia zmiennej i niekiedy nieżyczliwej przyrody, z którą zmaga się człowiek i z którą współistnieje. Za człowiekiem tym podążają cienie i mroczne istoty wprost z mitów i legend, o których można nie pamiętać, a które nadal mają znaczenie i co rusz przypominają, że nie są tylko wytworem wyobraźni.
Akcja rozgrywa się tu zarówno na morzu, jak i na lądzie. W lasach, dolinach i nad brzegiem przepaści. W swojej surowości i prostocie to piękne przypowieści z morałem, opowiadania o odwiecznej walce Dobrego i Złego oraz o tym, jak niekiedy łatwo zboczyć z właściwej ścieżki. Czai się w nich pozbawiona patosu wrażliwość i mądrość ludów Laponii.
Dla mnie to wspaniała, godna polecenia książka, dzięki której odbywam podróż w zupełnie nieznane mi rejony, do dalekiej krainy...
https://www.instagram.com/justynaczytuje/?hl=pl
https://www.facebook.com/JustynaCzytuje






























