Lynne Graham

Seria harlequinów "Światowe Życie Extra" tym razem przenosi nas do angielskiej rezydencji Bolderwood, której właścicielem jest bogacz o włoskich korzeniach Vito Barbieri. Mężczyzna wciąż przeżywa śmierć swojego młodszego brata Olly'ego, który trzy lata temu zginął w wypadku samochodowym. Tymczasem do jego firmy trafia młoda kobieta w charakterze asystentki. Ku zdziwieniu Vita okazuje się, że nową pracownicą jest Ava Fitzgerald - dziewczyna, która właśnie została warunkowo zwolniona z więzienia, gdzie odbywała wyrok za spowodowany trzy lata temu wypadek... Jak potoczą się losy bohaterów? Czy Ava zostanie wyrzucona z nowej pracy? Czy Vito będzie potrafił jej wybaczyć śmierć brata? Na te i inne pytania należy odpowiedzieć sobie przy lekturze książki Lynne Graham. Przewidywalny, jak każdy z tych romansów, co nie jest dla mnie żadną niespodzianką. Mamy tu motyw enemies to lovers. To, co jest nietypowe, to główna bohaterka, która po sześciu latach wychodzi z więzienia i próbuje odnaleźć się w rzeczywistości. W tego typu romansidłach raczej rzadko zdarza się aby główna postać miała tak ciemną przeszłość, a szczególnie jeśli chodzi o kobietę. Główna intryga (której rozwiązanie poznajemy pod koniec książki, czego szczegółów tutaj nie zdradzę) jest zaskakująca, choć niektóre jej fragmenty trochę niespójne. Ponadto czytelnik może zauważyć powtarzanie w jednym zdaniu tych samych wyrażeń, albo używanie dość skomplikowanych (jak na taką literaturę) wyrażeń Mam tu na myśli bohaterkę, która jest pogrążona w somnambulicznym śnie... Jeśli chodzi o opisy erotycznych uniesień - nie znajdziemy tu ostrych, gorących scen. Bohaterowie zazwyczaj namiętnie się całują, po czym następuje nowy dzień, więc tutaj Autorka rozczaruje czytelniczki żądne zmysłowych opisów, bądź ucieszy te, które za takimi nie przepadają. Ogólnie książka nie jest denerwująca, ale do dobrych też bym jej nie zaliczyła. W pewnym momencie zauważyłam, że bohaterowie zachowują się tak, jakby sami nie wiedzieli czego chcą. Jest to najbardziej widoczne w sposobie, w jaki określają własne uczucia - i tak Vito nie chce się żenić i ma jasno sprecyzowane poglądy na ten temat, po czym nagle ten wątek się gubi, natomiast Ava miesza się w swoich myślach raz nazywając tą znajomość związkiem, żeby kilka akapitów później stwierdzić, że to romans na tydzień, po czym się rozstają na zawsze. To niezdecydowanie bohaterów jest na dłuższą metę irytujące. Opinia opublikowana na moim blogu: https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2025/09/w-angielskiej-rezydencji.html