Adam Bulley

Książka jest długim esejem o przewidywaniu jako cesze ludzkiego gatunku. Nie wiem, co przewidywałem, gdy ją zaczynałem - wiem natomiast, że na koniec rzeczywiście czułem się nieco ukontentowany - pod względem formy jest bardzo strawna, zamykający ją rozdział zaś zostawia czytelnika z "jedzeniem dla myśli". Książka w zgrabny sposób łączy cechę książki naukowej (przypisy zajmują znaczną część objętości, całość tekstu zamyka się 270 stronach) i popularnonaukowej. Miejscami jest nawet miejsce na humor - widać jednak, że książki nie pisała jedna osoba i że jest ona zbiorem myśli tych kilku Autorów-naukowców. Przez to miejscami jest przydługawa, a mimo obecności krótkich rozdziałów, trudno ją czytać do poduszki lub z przerwami. Wiele rzeczy ta książka przypomina w anegdotach - jak np. badania nad małpami czy opis zmian klimatycznych - i czasem wydaje się, jakby "na siłę" było to wkomponowane w tematykę całości (przewidywanie),trochę jak esej na zajęciach szkolnych, który narzuca temat i trzeba wokół tego tematu dobierać przykłady. Jednak całościowo - bardzo dobrze, że ta książka została wydana po polsku.