Betsy Petersen

To, że ktoś jest cichy na zewnątrz nie znaczy, że jest taki w środku. Wyobraźnia naszego bohatera, Emila, aż krzyczy i fika koziołki. Potrafi być mężnym rycerzem, nieustraszonym kapitanem okrętu, czy nawet małym astronautą! Na zewnątrz Emil woli futrzastych przyjaciół i mówi szeptem. Lubi wsłuchiwać się w otaczające go dźwięki. Lubi naturę. Natura jest silna. Siła może być cicha. Komentarze dorosłych raczej nic nie pomogą, nie sprawią, że chłopiec się zmieni, a mogą zrobić mu przykrość. To, że jest cichy nie sprawia, że nie doświadcza przyjaźni czy miłości. One też mogą być ciche. Książka kończy się pójściem spać i spokojnym ‚dobranoc’. Więc oprócz czytania w dzień, świetnie sprawdzi się także jako lektura przed zaśnięciem. Na końcu, w kilku słowach, autorka wyjaśnia skąd pomysł na książkę. Sama była cichym dzieckiem i pamięta z dzieciństwa poczucie, że dorośli nie wiedzą jaka jest naprawdę. Ma również córkę, która również taka jest. Opowieść ma pomóc dzieciom zaszufladkowanym przez dorosłych, mimo ich bogatego wnętrza. Które zamiast biegać i krzyczeć z innymi, wolą na przykład poczytać książkę. Jednym zdaniem: fantastyczna, wspierająca i potrzebna książka. Nie naciskajcie na ciche dzieci i nie komentujcie negatywnie ich zachowania. Mają prawo takie być, otworzą się wtedy, gdy będą gotowe i same będą tego chciały. Każdy z nas jest inny. Szukajcie książek, które mogą być wsparciem dla Waszych dzieci. To wielka moc. Ta książka jest świetna dla dzieci, ale i dla rodziców, ponieważ właśnie uświadamia o myślach cichego, małego człowieka.