No dobrze. Co to jest aluzja?
Opowiem ci anegdotę. Był taki teatralny fryzjer z Wilna. Bardzo znany. Robił wąsy i zarost do wszystkich sztuk. On powiedział, co to jest aluzja. Kiedy go prosiłem: „Niech mi pan zrobi wąsik, ale taki mały, lekki, żeby ledwo go było widać.”, odpowiedział: „Rozumiem świetnie. Panu chodzi o aluzję wąsa!”.

Przeczytałem "Aneks" poświęcony sprawie żydowskiej. Polecił mi to Tadzio - rzeczywiście wstrząsające. Pominąwszy pewną tendencyjność, jest to niestety prawda o naszym antysemityzmie.

Za to Jandą zachwyciłem się na egzaminie tak jak nikim innym. Nie miałem jednak poparcia reszty komisji. Kobiety były zdecydowanie przeciwko niej. Nie podobała się. Miała strasznie długie nogi, w modzie było wtedy mini. Dla egzaminatorek to było nie do przyjęcia. Ja byłem pewny, że to będzie wybitna aktorka. Świetna była od razu, choć w Szkole Teatralnej szło jej kiepsko.

Wydawało mi się, że znam mechanizmy władzy, która zawsze niesie mniejsze lub większe ograniczenia, jakąś cenzurę, poświęcenie jednych spraw dla innych, grę polityczną itd. Ale nie miałem dostatecznej wyobraźni. Tu zaczęły się sprawy, na które nie starczało wyobraźni z Szekspira. Zresztą przyznaję, że jestem naiwny i postrzegam człowieka jako lepszego, niż jest.

Nie zostawił spadkobierców.Ani łzy po swoim trupie.Bowiem wiele spraw miał w sercu.Ale jeszcze więcej w dupie.

Dobra aktorka nie gra samej siebie, tylko różne postaci w różnych okolicznościach.

Chwilę zanim Sokrates miał wypić cykutę, Apollodor ofiarował mu piękny płaszcz, żeby go włożył przed śmiercią. " Jakże - powiedział filozof - to mój płaszcz był dosyć dobry, żeby w nim żyć, a nie jest wystarczająco dobry, żeby w nim umrzeć ?

Jesteś ładna i sympatyczna, tylko czy on o tym wie ?

Co nie " uchodziło " w latach trzydziestych ?
- zbyt krótka spódnica i za duży dekolt, czyli to, co się teraz nazywa podkreśleniem atrybutów kobiecości. To było w złym guście.

Jaki sens jest w sztuce " Zemsta " ?
- To, że charakter Polaków się nie zmienia, i jak się kłócili trzysta lat temu, tak się kłócą dzisiaj. Tylko po to warto grac " Zemstę " żeby przypominać, że jesteśmy tacy sami.

W ogóle ciekawi mnie życie. Co to za fenomen ? Najpierw się pojawia, a potem gaśnie.
Życie z wyrokiem śmierci to jest kara Boga, a nie dar Boga.

Mieli zapaćkaną reputacje

Ciekawe, w związku z zagrożeniem człowiek się podsumowuje. Dużo przeżyłem i zaszedłem wysoko. Nie wszystko mi się udawało w zawodzi, ale ludzie mi to rekompensowali. Teraz muszę się im zrewanżować - zrobić coś dla ludzi i nie myśleć już o sobie. 65 lat - mój Boże?!

Przyjemnością jest władza nad widownią. Cisza i skupienie publiczności, poczucie, że jest się akceptowanym, słuchanym. To jest wspaniałe uczucie, ale zdarza się bardzo, bardzo rzadko.

Nawet na planie filmowym bywają momenty, kiedy człowiek jest pewny, że dobrze gra, mając za partnera, tylko kamerę. Nagle czuje się w sobie jakieś łopotanie, łechotanie, które niewątpliwie znamionuje przeżycie. Aktor się nie myli. Wie, że jeżeli jest prawdziwy, to kamera to zarejestruje.

Myśmy mieli Jedwabne i karuzelę, potem zrobiliśmy powstanie, w którym zginęło ćwierć miliona ludzi, i mamy zamiast stolicy kupę gruzów. Ten sposób samobójczego myślenia kierował zapewne umysłami kilku panów, którzy zarządzili bojkot grania w teatrze, pozwalają na czyszczenie Niemcom butów w restauracjach.

W czwartek przyjęcie u Wajdy, na cześć Langa i Sagan - i tam też Michnik, Bujak - rzucają się na mnie z serdecznościami, wszyscy patrzą, że ja w takiej komitywie. Oprócz nich - Geremek, Szaniawski, Lutosławski, Zanussi, Holoubek, Szczepkowski, Konwicki - żon nie wymieniam. Nieźle, co ? Jak z "Wesela". I Żyd, i chłop, i paru inteligentów, brakowało tylko księdza, chyba że ja bym tę funkcję przejął.

W poniedziałek w PEN Clubie wieczór niepodległościowy: Geremek, Stoma, Holoubek, Maja i ja. Ciekawa publiczność - resztki wielkomiejskiej inteligencji, większość ze stalinowską przeszłością. Wpuścić paru enkawudzistów z pepeszami i Polska jest bez inteligencji na następne sto lat.

Marszałek jechał na lawecie ciągnionej przez konie w żałobnych czaprakach. Za trumną prezydent Mościcki, wdowa, a dalej rząd i goście. Z gości wyróżniał się tuszą i wyglądem (w galowym mundurze) reichsfeldmarschal Hermann Goering. Stąpał godnie i żałobnie. Ciekawe, czy myślał, że za cztery lata będzie deptał ten bruk jako zwycięzca blitzkriegu. Chłonąłem ten widok. Zapamiętałem Goeringa, a przegapiłem Petaina, który zresztą też źle skończył, jako karykatura Napoleona na wyspie dYeu.

W sobotę oglądaliśmy Łomnickiego w "Ja, Feuerbach". Genialny. To naprawdę wielki aktor i bezsporny nr 1. Wszystko umie.

Jedną z podstawowych zdolności, którą sprawdza się na egzaminach do szkoły teatralnej, jest umiejętność szybkiego startu emocjonalnego. Aktor musi umieć na zawołanie, w ułamku sekundy przeistoczyć się, zmienić swój stan zerowy, prywatny w bardzo gwałtowną emocję. Jeśli ktoś tego nie umie, ma śpiące wnętrze - w ogóle być aktorem.

Wiesz, przeważnie rewelacyjne wynalazki mają miejsce podczas wojny. Wtedy jeden drugiego chce ciekawiej zabić.

Mieli zapaćkaną reputacje

Sandały-to jest nieprzyzwoite,tak,jakby ktoś w majtkach wyszedł na ulice

Sprawności to są, moja droga, w harcerstwie. W sztuce potrzeba talentu.

Nie spotkałem się nigdy z podobnym magnetyzmem. Tego nie da się nauczyć. Na tym polegała największa zaleta Holoubka, póki jego granie miało tę siłę.

Ja w ogóle nie wierzę aktorom. Sam już nie gram i mogę spojrzeć na ten zawód z dystansem. Aktorzy robią karierę, a potem dorabiają sobie - czasem przy pomocy całego sztabu pomocników - tak zwany image. Na ogół też kłamią w wywiadach.

W tym zawodzie dobre serce i dobry charakter nie popłacają. To jest zawód dla skurwysynów. Absolutnie. Tylko ci robią dużą karierę, przebijają się.

W tym zawodzie trzeba mieć w sobie skurwysyna. Mieć potworną przebojowość i bezwzględność. Deptać innych, być okrutnym, nie mieć żądnych względów i cały czas mówić tylko o sobie. Ktoś, kto jest dobrym kolegą, jest uczciwy, kochany - nigdy szczytu nie zdobędzie.

Alkohol jednak niewątpliwie pomaga. Dlatego tylu aktorów pije.