Najnowsze artykuły
ArtykułyCrime Story: pierwsze takie wydarzenie autorskie w Polsce
1
ArtykułyWielkanoc z książką i nie tylko – czytelnicze oraz kreatywne pomysły na prezent1
ArtykułyWielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej2
ArtykułyJon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty2
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2024
2024
2023
2023
2023
2021
Światło w oknie Marion Kummerow 
Po raz pierwszy spodobała mi się książka, której akcja rozgrywa się w okresie ll wojny światowej, tak bardzo, że będę do niej często wracać. Przeważnie sięgam po taką lekturę jeden raz i staram się szybko o niej zapomnieć, gdyż nerwowo nie wyrabiam, przeżywając ogrom nieszczęścia i nazistowskiej brutalności. Ta pozycja okazała się dla mnie inna i tak mnie wciągnęła, że przepadłam.
Margarete Rosenbaum jest Żydówką i pracuje u starszego niemieckiego oficera. Dom nazisty zostaje zbombardowany. Wszyscy jego mieszkańcy giną. Ocalała jedynie ona, która decyduje się na radykalny i niebezpieczny krok, podając się za córkę swego pracodawcy. Otrzymawszy dokumenty uznające ją za prawowitą Niemkę, dziewczyna wyjeżdża z Berlina i rozpoczyna pracę w bibliotece. Tam niestety odnajduje ją jej "brat" Wilhelm Huber, który od razu demaskuje oszustwo. Dziwne jest to, że mężczyzna zachowuje to dla siebie i proponuje swej fałszywej siostrze by wyjechała i zamieszkała z nim w Paryżu. Przerażona Żydówka zgadza się na ryzykowny krok i postanawia udawać jego siostrę.
Dlaczego oficer SS zaproponował taki układ i jakie są jego motywy? Czy bycie Annegret stanie się dla niej wybawieniem? Czy zmiana tożsamości przyniesie jej ogrom nowych problemów i stanie się przysłowiowym gwoździem do trumny? Czy ta historia zakończy się happy endem?
Moi drodzy, cóż to była za interesująca i niezwykle emocjonująca historia. Przez nią zjadłam doszczętnie moje paznokcie, uroniłam kilka łez i praktycznie drżałam z obawy, że oszustwo doprowadzi do śmierci bohaterki.
Fabuła została bardzo ciekawie poprowadzona. Autorka naszpikowała ją wieloma zaskakującymi i pełnymi grozy wątkami oraz tak sterowała akcją, że czasem myślałam, iż serce wyskoczy mi z piersi. Zachwyciły mnie doskonale wykreowane postaci, które nadały temu dziełu realności i spowodowały, ze moje serce pokochało "Światło w oknie".
Na kilka godzin czytania wraz z głównymi bohaterami przeniosłam się w tamte czasy, chodziłam zlękniona po brudnych uliczkach, obserwując nędzę głodujących ludzi, którzy żyli ciągłym strachem i niepewnością o jutro. Odczuwałam wszystkie lęki Margarete i ogarniające ją wątpliwości. Starałam się zrozumieć ją dlaczego robiła tak a nie inaczej, czym się kierowała i czy obrana przez nią droga była właściwa.
Pochłaniając lekturę byłam zachwycona rodzącym się uczuciem między główną bohaterką a Wilhelmem, zmianami jakie w nim zachodziły i jego postrzeganiem ludzi. Na początku zaledwie go tolerowałam, ale później zaimponował mi i to bardzo.
Mimo, że styl pisarki i jej kunszt jest cudowny to mam do niej jedno ale. Dlaczego takie, a nie inne zakończenie i czy realia wojny muszą przynosić tylko cierpienie? Rozumiem zamierzenia pani Kummerow, ale jakoś ciężko mi się z tym wszystkim pogodzić.
Podsumowując treść, styl i wrażenia to oceniam książkę bardzo wysoko i uważam ją za godną uwagi. Czas jaki poświęciłam na jej przeczytanie uważam za wartościowy i nie żałuję, że poznałam tą niezwykłą historię. Dała mi ona dużo do myślenia. Koniecznie przeczytajcie i dajcie znać, czy lektura wpasowała się w wasze gusta. Chętnie poznam wasze opinie.
Światło w oknie Marion Kummerow
Eksponująca jaskrawy dylemat moralny, który prowokuje do głębokich refleksji. Przenikająca z czułością nakreślone oblicze zakazanej miłości. Dobitnie obrazująca czeluść nagłych wyrzeczeń. Koniecznych, by przetrwać.
„Światło w oknie” to powieść eksplorowana bezlitosnym rysem wojennej zawieruchy – zmuszającej do decyzji jawnie łamiących serce, do zapomnienia o fundamentalnych wartościach. Także zdystansowania się od usilnie wyrywającego się ku uczuciu serca. Meandrująca między permanentną obawą o niepewne jutro a namiastką poczucia bezpieczeństwa, jawiącą się z emfazą, ale równie złudną. To fabularna przestrzeń wypełniona wizją bezdusznej, berlińskiej surowości i zachwycającego pięknem Paryża, wyraziście kontrastującego z przeżartym strachem portretem społecznych nastrojów. Na tle klimatycznej Francji właśnie do życia budzą się emocje, które nie mają prawa istnieć. Tak naturalnie kiełkujące między politycznie mianowanymi oprawcą i ofiarą, tak niebezpieczne i zuchwałe. I wreszcie tak druzgocące w finalnym kształcie, realnie toczące łzy rozpaczy po policzku.
Z szacunkiem dla ludzkich historii wojennych, Marion Kummerow tworzy malunek spontanicznej rezygnacji z własnej tożsamości w imię wolności i szansy na ucieczkę z otchłani piekła. I jednocześnie szkicuje podszyte lękiem zaufanie, jakim zmuszona jest obdarzyć młodego oficera SS Margarete, żydówka, która ze śmiałością walczy o swoją egzystencję. Nakładając na swój nieskazitelny wizerunek dobrego człowieka maskę chimeryczności, zalotności oraz solidnie zakorzenionego poczucia uprzywilejowania. Realnie poświęcając swoje zasady i ideały, by z precyzją wcielić się w poplecznika krzywdy. To swoisty spektakl walki między definicją dobra i zła, ważenia ludzkiego życia na szali istotności, a przy tym bolesna bitwa między pragnieniami serca a wyższymi celami, które nie sposób jednoznacznie skrystalizować. Jednocześnie zatrważająca kompilacja kłamstwa i skrywanej na dnie duszy raniącej prawdy.
Nakreślona na kartach powieści wzbroniona ideologiami miłości ewidentnie stroni od schematycznego ujęcia – emanuje delikatnością, otula się wręcz rozwagą, neguje nieokiełznane szaleństwo i egoistyczne tony. I właśnie dlatego ta odsłona tak dogłębnie odbiorcą wstrząsa! Trwale zapisuje się pod powiekami poruszającym wydźwiękiem, z pewnością nieprzewidywalnym w momencie pierwszego zatracenia się w naznaczonej tragicznym bombardowaniem treści. To fabuła doskonale wizualizująca, z jaką intensywnością na umysł oddziałuje propaganda, jak szczelnie zakotwicza nasączone złem słowa w przekonaniach. Niezauważalnie, ale jednak triumfując nad szczerymi impresjami. I niezaprzeczalnie melancholijna, piękna i spowita głośno artykułowaną moralnością mieszanina literackiej fikcji i historycznego zaplecza, która zdziera powłokę ze stereotypowych, wręcz sugestywnych określeń. Autorka przepełnia swoją powieść goryczą, ale rozświetla również tytułowym światłem w oknie, niosącym esencjonalną nadzieję. Z prostotą relacjonuje szarą rzeczywistość, ale zarazem emocjonalnie zanurza w oceanie egzystencjonalnych pytań bez prawidłowych odpowiedzi. Doświadcza osnowę nieobliczalnymi incydentami i przeszywa ją smutkiem, paralelnie obiecując, że to niewątpliwie nie koniec podróży pod utkanym z realizmem całunem przejętej osobowości. To książka w wymowie ewidentnie dramatyczna i osadzona na zgliszczach empatii i człowieczeństwa. W dalszej perspektywie jednak odbudowująca wiarę w drugiego człowieka.
