Mario Tancredi

Smutne refleksje o książce opisującej prezydenta kraju "wielkiego brata": Sucha, fakty z życia, pisane przez kilku autorów. Krótka i w sumie nudna. *** Zupełnie pomija sprawę Polski, bo w sumie, czemu mieliby się nami przejmować. Dla nas to nie korzystny prezydent - oddał nas w ręce radzieckiego okupanta - jak dochodziło do negocjacji i dzielenia granic oraz stref wpływu. Dla mnie osobiście II wojna światowa trwała 54 lata - od 1 września 1939 roku do 17 września 1993, kiedy to wojska radzieckie opuściły nasz kraj idealnie 54 lata po ich ataku 17 września 1993. Cóż działania wojenne wygasały wraz z rozbiciem ostatnich wojsk partyzanckich, ale nie o tym tak książka, jednakże nie można mówić o suwerenności naszego kraju, chociażby dlatego, że "bratni" Związek Radziecki nie pozwolił nam na przyjęcie plan Marshalla, który postawił zachodnie Niemcy na nogi, a my klepaliśmy solidarnie biedę wraz "sowieckim sojuzem". *** Ciekawy był natomiast fakt, prowokacji Amerykanów względem Japonii i świadomość, że zostaną zaatakowani na Hawajach - jednocześnie zupełnie nie informując stacjonujących tam wojska, własnych wojsk. Cóż za hipokryzja polityczna. *** Daje to dużo do myślenia, ile znaczą takie państwa jak Polska czy Ukraina dla mocarstw. Ile warte są gwarancje bezpieczeństwa i porozumienia międzynarodowe w obliczu własnych interesów?