Cytat dnia
Że niby trzeba być gotowym umrzeć za ojczyznę? I co? Co będzie warta ta ojczyzna bez obywateli? Świat nie liczy się nieboszczykami ani narwa...
Najnowsze artykuły
ArtykułyWielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej
1Artykuły
Jon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty1
ArtykułyJon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty1
ArtykułyCzytelnicy wybrali Książki Roku 2025. Oto zwycięzcy86
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Dary losu Hanna Szczepanowska 
To książka dla tych, którzy naprawdę lubią czytać. Którzy lubią delektować się słowem pisanym, jego treścią, bogactwem opisów przyrody i przemierzać z bohaterami urokliwe ulice małego miasteczka.
To książka o moim mieście i jego okolicach, z przyjemnością więc ponownie odkrywałam uroki znanych uliczek i urokliwych zakątków, rozkoszowałam się zapachem kawy z mojej ulubionej kawiarni i razem z bohaterami przeżywałam rozterki, radości i smutki dnia codziennego.
A tych nie brakuje zarówno w 1935 roku w pokoleniu młodziutkiej Kornelii, jak i w 2012 roku w losach jej wnuczki, Klementyny. To wielopokoleniowa powieść, która pięknie łączy wątki historyczne, obyczajowe i moralne.
Polecam na leniwe letnie zaczytanie, przy filiżance aromatycznej kawy.
Dary losu Hanna Szczepanowska
Jest rok 1935, gdy Kornelia po zdanej maturze wyjeżdża do dworku ciotki do Warki. Wraz z kuzynką Amelią poznają porucznika Maurycego oraz lekarza Borysa. Przeżywa pierwsze miłosne uniesienia, których obiektem jest niesłychanie przystojny Maurycy. Lato mija im na zabawach i wycieczkach. Niestety pewnego dnia dochodzi do tragedii, a życie Kornelii wali się w gruzy. Traci rodzinę, majątek, a sama zostaje zhańbiona. Jest rok 2010, po śmierci Kornelii okazuje się iż jej córka odziedziczyła tajemniczy spadek i wraz z córką i wnuczką przyjeżdżają do Polski. Jakie tajemnicy kryje pałacyk w Michałowie?
„Dary losu” to niestety historia z kompletnie jak dla mnie zmarnowanym potencjałem. O ile pierwsza część jest niezwykle ciekawa choć nie porywa i ciężko było mi się wciągnąć w akcję to druga część jest totalną pomyłką. Najgorzej, że zabrakło mi tu emocji, opisy dylematów bohaterów były powierzchowne i niestety zwyczajnie nie zaciekawiła mnie ta historia. Pomimo 656 stron z większości wiało nudą. Pominięcie lub skrócenie niekończących się opisów przyrody niewątpliwie nadałoby dynamiki całości. Ale żeby nie był, iż wszystko mi się tu nie podobało. Plusem historii jest niewątpliwie piękny język, plastyczne opisy, elementy historii wplecione w fabułę oraz oddany duch tamtych czasów. Autorka niewątpliwie pokazała, jak kręte potrafią być koleje losu i jak przeszłość wpływa na teraźniejszość. Warto sięgną nawet po to by wyrobić sobie własną opinię.
