Cytat dnia
Pewnego dnia w twoim życiu pojawi się człowiek i zapali wszystkie światła, które inni zgasili.
Najnowsze artykuły
Artykuły„Ostatni smrek” Marii Gąsienicy-Zawadzkiej trzyma w napięciu do ostatniej strony
1
ArtykułyNie jesteśmy skazani na powtarzanie błędów, ale jesteśmy na to podatni2Artykuły
Gdy prawdy powiedzieć nie możesz, a kłamać nie chcesz
1
ArtykułySportowa opowieść o sile dziecięcego charakteru – „Akademia Piłkarska. #1 Gra się zaczyna”2
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2024
2023
2023
2022
2022
Coletti Monika Madej 
Od wydarzeń z poprzedniego tomu minęło 6 lat. Rodzina Colettich wiedzie w miarę, jak na mafię spokojne życie. Jednak wrogowie nie śpią, a z premedytacją szykują zemstę.
Ten tom według mnie był bardziej,,ostry,, i zdecydowanie więcej się dzieje. Nie jest tylko słodko i śmiesznie, zaczyna robić się niebezpiecznie.
Rosa w dalszym ciągu jest babką z pazurem, ma niezwykle silny charakter. Choć muszę przyznać, czasami jej zachowanie było irracjonalne i jak dla mnie trochę na wyrost. Ogarnęło ją szaleństwo.
Tommaso za to jakby zmiękł i żył pod dyktando żony.
W dalszym ciągu w tej historii najważniejsza jest rodzina i przyjaciele, a mafia jest jej tłem, które nadaje akcji i dreszczyku emocji. Znajdziemy tutaj problemy rodzinne, tajemnice, potrzebę dominacji, a wszystko okraszone ciętym poczuciem humoru.
Koniec zaskakuje, mimo, że od dawna domyślałam się kto jest największym wrogiem.
Donna Monika Madej 
Tym razem dowodzenie przejmuje Rosa. Z kobietą żadną zemsty się nie zadziera o czym niejeden się przekonał.
Ta część jest zdecydowanie jeszcze bardziej mroczna, a akcja goni akcję. Autorka ostro się rozkręciła. Mimo, że nie ma typowych i brutalnych scen jak na mafię, to mimo wszystko wydarzenia mocno pobudzają wyobraźnię i wyzwalają różnorodne emocje.
Rodzina w dalszym ciągu stara trzymać się razem, choć w obliczu zaistniałych wydarzeń nie jest to ani łatwe ani proste.
Zaskoczyła mnie Rosa. Dojrzała, a jej czyny są bardziej przemyślane. Już nie jest narwaną furiatką.
Muszę przyznać, że ta część, szczególnie jej końcówka pokonała mnie. Zakręciła mi się łza w oku, co zdarza się sporadycznie. Niestety nie zgadzam się na takie zakończenie.
