Dobry adwokat nigdy nie zadaje pytania, nie znając odpowiedzi.

Była subtelna jak kamień rzucony w okno

-To dlatego, że alkohol i prawnicy są ze sobą związani tak, jak krew i wampiry. Większość prawników pije jak smoki. Cała profesja jest dotknięta plagą alkoholizmu. Przypuszczam, że zaczynają już na uczelni.

I uśmiechaj się. Świat jest lepszy, gdy człowiek się uśmiecha.

Dzisiaj po raz pierwszy pomyślałem o śmierci. A jeśli nie myśli się o śmierci, nie docenia się życia.

Każdej książce daję 100 stron i jeśli po pierwszej setce autor nie potrafi przykuć mojej uwagi, odkładam ją na bok.
Jest za dużo dobrych książek żeby tracić czas na czytanie złych.

Dziecko nie przychodzi na świat ze skłonnością do zaniedbywania innych. Uczy się tego.

Niesamowite, jak kłamstwo potrafii się rozrastać. Najpierw jest małe i wydaje się łatwe do ukrycia, a potem ktoś przypiera cię do muru i musisz ratować się następnym łgarstwem.

Dochodzę do wniosku, że studia prawnicze to nic innego jak trzy lata niepotrzebnego stresu. Wiele godzin zmarnowaliśmy na wyszukiwanie informacji, które nigdy i do niczego nie będą nam potrzebne. Musieliśmy słuchać wykładów, które od razu zapadały w niepamięć. Uczyliśmy się na przykładowych procesach, które dziś mogłyby mieć zupełnie inny przebieg. Gdybym przez te trzy lata poświęcał pięćdziesiąt godzin tygodniowo na naukę u dobrego adwokata, to teraz sam byłbym dobrym adwokatem. Tymczasem jestem znerwicowanym studentem trzeciego roku, obawiającym się zetknięcia z jakimikolwiek rzeczywistymi problemami prawnymi i przerażony perspektywą czekającego na mnie niedługo egzaminu kwalifikacyjnego do palestry.

Pro­ces był spek­ta­klem, far­są, po­ka­zem ża­ło­sne­go spo­so­bu do­cho­dze­nia praw­dy. Ale jak się szyb­ko prze­ko­na­łem, praw­da nie była naj­waż­niej­sza. Może kie­dyś roz­pra­wa są­do­wa słu­ży­ła usta­le­niu i za­pre­zen­to­wa­niu fak­tów, szu­ka­niu praw­dy i wy­mie­rza­niu spra­wie­dli­wo­ści. Dzi­siej­sza roz­pra­wa to kon­kurs – za­wo­dy, w któ­rych jed­na stro­na wy­gry­wa, dru­ga prze­gry­wa. Obie z góry za­kła­da­ją, że opo­nen­ci będą na­gi­na­li prze­pi­sy i kła­ma­li, przez co żad­na ze stron nie gra uczci­wie. W tej bi­ja­ty­ce gi­nie praw­da.

Aborcja? Sprzeciw.
Kara śmierci? Jak najbardziej za.
Nike nie widział sprzeczności etycznych.

Szkoła prawnicza to szkoła życia: uczy, jak narobić sobie wrogów. Panuje tu zażarta rywalizacja, rywalizacja krwawa. Studenci poznają zasady umiejętnego oszukiwania i zadawania ciosów nożem w plecy, dzięki czemu wiedzą, jak stawić czoło rzeczywistości.

Wiadomo, że sępy się zlecą i zapełnią salę sądową. Wystarczy rzucić na stół 20mln i zejść im z drogi.

Chcesz abym w godzinie kryzysu zwrócił się do narodu w swetrze?

Jest dobrą sekretarką, która więcej zapomniała, niż ty kiedykolwiek umiałeś.

Pastor Ott dawno już przekonał swoje owieczki, że kiedy ciało jest martwe, a duch poszedł do nieba, doczesne rytuały są głupie i mają niewielkie znaczenie. Pogrzeby, stypy, balsamowanie, kwiaty, drogie trumny - wszystko to strata czasu i pieniędzy. Z prochu powstałeś, w proch się obrócisz.

Każde urodziny mogą być ostatnie, ale to chyba dotyczy nas wszystkich. Chociaż niektórych bardziej.

Rzadko wyrażał się pochlebnie o innych zawodnikach, a nawet tych ze swojej drużyny. Kiedy miałem jedenaście lat wydawało mi się to dziwne. Z biegiem czasu zrozumiałem jednak, że był tak niepewny własnych umiejętności, że trudno mu było chwalić innych.

Przychodzi taki moment, kiedy trzeba walczyć bez względu na konsekwencje.

Za trzy tysiące dolarów nikt by pewnie nie zginął, ale mógłby wylądować w szpitalu z połamanymi kośćmi.

Darować sobie święta. Co za idiotyczny pomysł.
Może w przyszłym roku.

Liczysz dni i patrzysz jak upływają lata. Liczysz dni, a potem już nic nie zostaje. Pytasz siebie w ostatni poranek, czy naprawdę jesteś gotów.

Znam go nie od dzisiaj i dobrze wiem dlaczego. On jest w swoim mniemaniu kimś wyjątkowym. On grał. Owszem nie zakwalifikował się do panteonu sław, ale zalicza się do elity, która w pocie czoła wynosiła te sławy na piedestał. Przez całe życie bujał w swoim własnym narcystycznym światku, którego on jest pępkiem.

Reggie Love była tylko jednym z tysięcy adwokatów w książce telefonicznej Memphis. Nie mogła zdać się za wiele, skoro żółte strony miały o niej niskie mniemanie.

Rzucał ukradkowe spojrzenia, marszczył czoło i w ogóle emanował tak ponurą powagą, że przez chwilę Mark miał wrażenie, iż zebrali się tu po to, aby umrzeć.

Adwokat nie jest od tego, żeby klienta osądzać. Naszym zadaniem jest mu pomagać.

Przygotuj akt oskarżenia, zwołaj konferencję prasową, wdepcz przeciwnika w ziemię za pomocą wszelkiego rodzaju gróźb, pójdź z nim na układ i po cichu wycofaj oskarżenie rok później.

Ludzie chcą kary śmierci- jakieś 70% w tym stanie [Teksas]- a nie mają pojęcia, ile za nią płacą.

Firma bardzo się troszczy o swoich ludzi, ale się nie wtrąca. (...) Firma jest dla nas jak rodzina.

Żadnych apelacji, bo niby do kogo mieliby się odwoływać? Świadków nie zaprzysięgano. Kłamstwo było jak najbardziej dopuszczalne. Ostatecznie i sędziowie, i pozwani, i skarżący siedzieli w więzieniu.