Cytat dnia
...w Ameryce, w przeciwieństwie do Polski, szukają – rozglądają się, patrzą, wypatrują i oczekują. W Polsce nikt nie czeka – w Polsce nikt n...
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Man size Daniel Wołyniec 
Nikt go nie ogląda, wszyscy korzystają – załóż się, że nie wiesz wszystkiego o porno.
Zastanawiałeś się kiedyś, jak powinna wyglądać książka o pornografii?
Wyobraź sobie, że grupa badaczy opracowuje metodologię badań pornograficznych, szuka rozwiązań naukowych, rozważa konteksty i nadaje znaczenia, które niewidoczne są gołym okiem, tworząc teorię pornografii. Jeśli do tego kiedyś dojdzie, ta książka stanie się ich biblią.
Ale czym w ogóle jest ta straszna pornografia?
Kluczem do naszych czasów – odpowiada autor.
Oto bezkompromisowa opowieść o amerykańskim przemyśle dla dorosłych z zaskakującej perspektywy statysty – człowieka, który w wyniku dziwnego splotu okoliczności robi zawrotną karierę... nieseksualnej gwiazdy porno. Ta błyskotliwa, zabawna i przypominająca literacki stand-up powieść stanowi głęboką refleksję nad fenomenem internetowej pornografii i szerzej – kondycji współczesnej męskości.
Diagnozy, jakie stawia autor, nie wszystkim się spodobają. Otwórz na pierwszej stronie i sam się przekonaj.
Tyle przeczytamy w opisie okładki. Intrygujące i coś innego, czyż nie? Słysząc termin "pornografia" większość ludzi nie wie, gdzie podziać oczy, a zapewne wielu z nich z niej korzysta. Tematyka ta wciąż jest tabu. Niegdyś natrafiłam w TV na program poświęcony temu jak wygląda branża porno, więc temat ten nie jest dla mnie czymś, co mnie w jakiś sposób zaskoczy czy jakoś zmieni moje postrzeganie tego zagadnienia.
"...w Ameryce, w przeciwieństwie do Polski, szukają - rozglądają się, patrzą, wypatrują i oczekują. W Polsce nikt nie czeka - w Polsce nikt nie chce cię odkryć, w Polsce chcą cię zakryć."
Moją uwagę zwrócił gawędziarski, slangowy język, jakim posługuje się Daniel Wołyniec. Bez wątpienia nie pozostawia miejsca na pruderyjność. Wszak chyba właśnie tego oczekiwałam po tym tytule. W tekście zostało zawarte sporo trafnych spostrzeżeń. Wiadomo, że nie wszystkiemu przyklasnę i nie ze wszystkim się zgodzę, niemniej jednak było to dla mnie ciekawe literackie doświadczenie.
Książka rozkręca się dość powoli, bowiem nim autor przejdzie do tego, co jest esencją niniejszej lektury, opowiada nam o tym, jak wyruszył do Ameryki do swojego kumpla Mike'a oraz znalazł się na planie filmowym. To właśnie to wydarzenie zmieniło wiele w życiu książkowego Danny'ego.
Książka została poświęcona tematowi przemysłu pornograficznego. Ale oprócz tego autor porusza temat American Dream i mediów społecznościowych. Ta ostatnia kwestia wydaje się być bliska każdemu użytkownikowi portali. Chyba każdy z nas spotkał się z krytyką w mediach społecznościowych. Wyśmiewanie, szydzenie, hejt stały się codziennością Internetu. Pan Daniel wskazuje jak ważne są netykieta i szacunek do rozmówcy, o czym tak często zapominamy.
Autor umiejętnie szafuje humorem, dokłada trochę absurdu, dużo statystyk, naukowych rozważań, wniosków, dygresji, słownych gierek, podtekstów. Myślę że dużym plusem jest ukazanie zarówno korzyści, jak i zagrożeń wynikających z oglądania filmów pornograficznych. Jedynie liczne amerykanizmy okazały się dla mnie dość uciążliwe, gdyż przy niektórych zwrotach musiałam główkować, co mogą oznaczać. Przydałyby się odnośniki z polskimi tłumaczeniami.
"Każdy facet ma dużego, po prostu nie każdy naprawdę."
"Man size" to bezkompromisowa i bezpruderyjna publikacja o realiach branży porno od kuchni. To książka o oczekiwaniach vs rzeczywistość, o kondycji współczesnych mężczyzn, sławie, niechcianej popularności i jej wpływie na życie naszego bohatera. Czy Danny spełni swój amerykański sen? Jeśli szukacie czegoś oryginalnego i odważnego - to sięgajcie śmiało!
Man size Daniel Wołyniec
Czytałam „Man size” na raty przez prawie dwa miesiące, ale nie dlatego, że książka mnie nudziła. To prawie 550 stron, których po prostu nie powinno się czytać szybko. Trochę zeszło mi też z recenzją, ale niełatwo pisać, kiedy w głowie chichocze Korwin-Mikke, przewijają się dzieci z Trzeciego Świata, które zazdroszczą sztucznego wąsa, spis cudzołożnic, "wegański syf w stylu falafla" czy moja wyszukiwarka, pełna... dziwnych haseł.
Zacznę od tego, że wiem już, czemu moje spotkanie z autorem nie skończyło się wręczeniem egzemplarza, skrępowanym uśmiechem i zerkaniem w stronę, z której się przyszło, tylko prawie półgodzinną rozmową. Gdybyśmy umówili się w kawiarni (a nie pod pocztą),pewnie wróciłabym do domu rozdygotana jak wiewiórka z prawdziwej historii Czerwonego Kapturka. Po przynajmniej czterech kawach. Daniel Wołyniec nie wyprze się ojcostwa – „Man size” to ewidentnie jego dzieło. Pełne treści, dygresji, filozofowania, gierek słownych, podtekstów, odnośników i emotek. I masy wtrąceń po angielsku. Niektórym przeszkadzały, a mnie akurat świetnie pasowały do fabuły. Oczyma wyobraźni widziałam stereotypowego Polaka, który siedzi w „czikago” od miesiąca.
Nie spotkałam się wcześniej z taką książką – i nie chodzi mi wyłącznie o tematykę. To trochę obyczajówka, trochę manifest filozoficzny, a trochę praca prawie naukowa poświęcona dogłębnej (hehe) anal-izie (podwójne hehe) zagadnienia pornografii. Mówiąc o manifeście, mam na myśli to, że brakowało mi choć jednej informacji o źródłach, na których autor oparł swoje tezy. Gdyby wspomniał, że spytał choć tysiąc użytkowników stron porno. Chociaż stu facetów. Chociaż kolegów z Discorda. Złapałam się na tym, że szukam z tyłu bibliografii. Bo co z tego, że mówimy o porno? Może ktoś robił jakieś badania, ktoś się na porno habilitował? Why not?
Jestem chyba w mniejszości, bo fragmenty o pornobiznesie interesowały mnie bardziej niż historia bohatera. Guglałam jak szalona kolejne frazy (coś mi się wydaje, że będę potrzebować antywirusa) i co rusz rzucałam znad książki jakąś ciekawostką. „Wiesz, że kiedyś były strajki przeciwko viagrze?” „Wiesz, że jest taki zawód jak zastępczy penis?” „Ej, zobacz tę pozycję!” (swoją drogą, żadnemu z nas nie przypadła do gustu konfiguracja „snow angel”. Twarz za blisko stóp, no i bezpośredni widok na trzecie oko... Zbyt duże ryzyko przeciągów)
Bohater... Bosz, nawet w recenzji traktuję go jak reszta – jak Losera, którego można ostentacyjnie ignorować. A przecież on, stylizowany na alter ego autora, próbował tylko zaistnieć w USA jako scenarzysta. I bardzo mu nie wyszło. Zamiast tworzyć kolejne projekty do filmowych hitów, zdobył niechcianą sławę jako nieseksualny (a później wręcz aseksualny) aktor w pornosach. Statysta, żywy rekwizyt, ten, co nie bzyka. Loser z Pure Videos. Antygwiazda sieci, pośmiewisko internetu. Czytając, myślałam: „Chłopie, kto cię jeszcze wydyma?” Taki bidok, tak mu się wszystko sypie, że nic, tylko przytulić. I przewrócić kolejną kartkę.
Kilka kwestii poruszanych w książce nazwałabym śliskimi albo przynajmniej określiłabym tak sposób ich opisania. Przykład? Odbiór filmu porno przez widza. Jak twierdzi autor, „każdy ma własną percepcję treści pornograficznych”, czyli interpretuje to, co widzi, po swojemu. Część widzów w scenach z jedną panią i paroma panami widzi obsługiwanie paru panów przez jedną panią, a dla części to obsługiwanie jednej pani przez paru panów. Czytamy, że przeciwnicy porno mogą twierdzić, że ukazywane treści są „seksistowskie, mizoginistyczne, krzywdzące wobec kobiet”, ale nie znaczy to, że są takie dla widzów. Tylko co w związku z tym? Jeśli ktoś ogląda gwałt, ale nie widzi w nim gwałtu, to znaczy, że nie ogląda gwałtu, lecz – jak Blanka Lipińska – ostry seks z dominatorem? A, lekko prowokacyjnie, gdy Korwin-Wyrwane Z Kontekstu-Mikke zachowuje się jak cham, ale sam nie uważa się za chama, to znaczy, że nie jest chamem?
Jak pisałam wyżej, takich kwestii jest kilka i są bardzo śliskie. Nie można autorowi odmówić zdolności stymulowania czytelników. Jego treści skłaniają do (zażartych) dyskusji. Nie można mu też odmówić niesamowitego oczytania czy olbrzymiej wiedzy o filmach (nie tylko XXX). Choć ta wiedza akurat mnie nie dziwi, zważywszy na jego wykształcenie. Prócz tego Daniel Wołyniec ma świetne pióro, bogaty zasób słownictwa i fantastyczne poczucie humoru. Dawno się tak nie uśmiałam przy czytaniu.
Jeżeli chodzi o wady książki, moim zdaniem jest to okładka. Od razu kojarzy się z jakimś tanim romansem i nie zachęca do czytania w autobusie. Druga wada to... nieznane nazwisko autora. Uważam, że „Man size” zasługuje na uwagę czytelników, ale ponieważ wydawnictwo nie zapewniło twórcy żadnej promocji, tytuł zniknął w tłumie innych. Profesjonalna okładka, jeszcze jedna korekta (mój orto-nazizm wypaczał parę błędów),konkretna reklama i voila, mamy kolejnego świetnego pisarza na rynku.
Za możliwość przeczytania egzemplarza bardzo dziękuję autorowi.
