Cytat dnia
Czy nasze życie nie jest właśnie takim kłębowiskiem opowieści? Opowieści, które czasem pamiętamy, przytaczamy, spisujemy i nadajemy tytuł „A...
Najnowsze artykuły
Artykuły„Ostatni smrek” Marii Gąsienicy-Zawadzkiej trzyma w napięciu do ostatniej strony
1
ArtykułyNie jesteśmy skazani na powtarzanie błędów, ale jesteśmy na to podatni2Artykuły
Gdy prawdy powiedzieć nie możesz, a kłamać nie chcesz
1
ArtykułySportowa opowieść o sile dziecięcego charakteru – „Akademia Piłkarska. #1 Gra się zaczyna”2
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Album z opowieściami Antonis Georgiou 
Od wspomnienia do wspomnienia, od opowiadającego do opowiadającego, zmiana za zmianą bez ostrzeżenia. Do tego ogromna ilość zdjęć jak przypuszczam bliższej i dalszej rodziny autora oraz wycinki prasowe po grecku, które przykro to pisać, były dla mnie tylko stronami do przewinięcia.
I choć zupełnie nie odnalazłam się w takiej patchworkowej formie, obraz Cypru który się wyłonił zaskoczył mnie i zrekompensował wszechogarniający chaos informacyjny.
O ile forma to kwestia gustu to niewybaczalne są błędy konwersji do ebooka. Partie dwukolumnowe nieczytelne. Przy wycinkach brakuje odsyłaczy do tłumaczeń znajdujących się na końcu książki, które z kolei są tam podpisane numerami stron, a takie odniesienie to w tym wypadku abstrakcja. Z niecierpliwością czekam na chwilę kiedy wydawcy zrozumieją, że przełożenie 1:1 z papieru na ebook nie zawsze jest rozsądne.
Album z opowieściami Antonis Georgiou
Cypr – wyspa mitycznej Afrodyty. Wakacyjny cel podróży. Plaże, słońce, odpoczynek idealne miejsce. I takim jest, ale jak za każdym miejscem kryje się jakaś historia raz słoneczna, raz pochmurna.
„Album z opowieściami” przybliża nam Cypr i jego mieszkańców. Nie jest to reportaż, przewodnik czy literacka fikcja. Historia opowiedziana słowami wielu, gdyż autor zręcznie dopuszcza wielu narratorów. Historia sportretowana zdjęciami, udokumentowana wycinkami prasowymi. Ten sam aspekt życia, zdarzeń widziany z różnych perspektyw ludzkiego doświadczenia, wiedzy czy emocji.
Traumatyczne doświadczenia związane z konfliktem z Turkami, zaciekłość przekonań obyczajowych, homofobia i imigranci, miłość i samotność, rodzina i cykl życia. Autor ukazuje życie takim jakie jest, bez ubarwień, ale kreśli je z ogromny taktem, szacunkiem i czułością. Ot problemy dzisiejszego świata w zestawieniu z silną tradycją.
Zabawny i zaskakujący zwyczaj wznoszenia toastu weselnego przez pannę młodą. Obowiązkowo musi być sprośny. Choć oczekiwany, to za jego wypowiedzenie można dostać w twarz.
Czasami chciałoby się wykrzyknąć Naprawdę????
