Najnowsze artykuły
ArtykułyCzytamy w weekend. 27 marca 2026
LubimyCzytać429
ArtykułyPrzeczytaj fragment książki „Zbrodnia w rezydencji“
LubimyCzytać1
ArtykułyTylko że życie nie zna słowa „kiedyś”. Życie zna tylko „teraz” - Gabriela Gargaś radzi
LubimyCzytać4
ArtykułyJak czytać Harry’ego Hole? Kolejność książek Jo Nesbø i dlaczego warto zacząć dziś
Iza Sadowska13
Popularne wyszukiwania
Polecamy
William Bligh

Źródło: By Alexander Huey - National Library of Australia, Domena publiczna, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=1315858
Pisze książki: klasyka, literatura podróżnicza
Oficer marynarki brytyjskiej, dowódca okrętu HMS „Bounty”, gubernator Nowej Południowej Walii.
Urodził się w Plymouth w południowo-zachodniej Anglii. W 1776 został wybrany przez Jamesa Cooka na członka załogi, która uczestniczyła w jego trzeciej i ostatniej podróży.
W 1781 w Onchan na wyspie Man poślubił Elizabeth Betham, której ojciec stacjonował w Douglas.
W 1787 objął dowództwo nad statkiem HMS Bounty, którym udał się najpierw na Tahiti, aby zdobyć sadzonki drzewa chlebowego, mającego służyć jako pokarm dla niewolników w koloniach brytyjskich na Karaibach. Krótko po wypłynięciu z Tahiti na okręcie wybuchł bunt, któremu przewodził Fletcher Christian. Buntownicy zaopatrzyli Bligha i 18 wiernych mu członków załogi tylko w szalupę, małe zapasy żywności, sekstant, zegarek kieszonkowy, natomiast mapy i kompas zatrzymali dla siebie. Najbliższym punktem, do którego mogli dotrzeć wierni Koronie Brytyjskiej marynarze był Timor należący wtedy do Holendrów.
Wcześniej jednak załoga szalupy przeżyła ciężkie chwile. Najpierw dopłynęła do Tofoa (archipelag Tonga),aby zdobyć niezbędne zapasy. Została tam zaatakowana przez tubylców (w czasie walk zginął jeden z członków załogi). Po ucieczce z Tofoa Bligh nie zatrzymywał się na kolejnych mijanych wyspach (Fidżi),gdyż wiadomo było, że ich mieszkańcy są kanibalami, a marynarze nie mieli żadnej broni.
Bligh posiadał jednak znakomite umiejętności nawigacyjne. Dzięki nim dokonał rzeczy prawie niemożliwej, pokonując 6701 km i docierając do Timoru po 48 dniach podróży, bez dalszych ofiar śmiertelnych.
Później Bligh służył pod komendą Nelsona w czasie bitwy kopenhaskiej. W 1805 został czwartym gubernatorem Nowej Południowej Walii. W 1808 roku przyszło mu ponownie walczyć z buntem, znanym jako Rebelia rumowa. Został nawet uwięziony przez rebeliantów i w styczniu następnego roku uciekł na pokładzie okrętu HMS „Porpoise” do Hobart na Tasmanii.
Bligh został pochowany w rodzinnym grobowcu w Lambeth.
Urodził się w Plymouth w południowo-zachodniej Anglii. W 1776 został wybrany przez Jamesa Cooka na członka załogi, która uczestniczyła w jego trzeciej i ostatniej podróży.
W 1781 w Onchan na wyspie Man poślubił Elizabeth Betham, której ojciec stacjonował w Douglas.
W 1787 objął dowództwo nad statkiem HMS Bounty, którym udał się najpierw na Tahiti, aby zdobyć sadzonki drzewa chlebowego, mającego służyć jako pokarm dla niewolników w koloniach brytyjskich na Karaibach. Krótko po wypłynięciu z Tahiti na okręcie wybuchł bunt, któremu przewodził Fletcher Christian. Buntownicy zaopatrzyli Bligha i 18 wiernych mu członków załogi tylko w szalupę, małe zapasy żywności, sekstant, zegarek kieszonkowy, natomiast mapy i kompas zatrzymali dla siebie. Najbliższym punktem, do którego mogli dotrzeć wierni Koronie Brytyjskiej marynarze był Timor należący wtedy do Holendrów.
Wcześniej jednak załoga szalupy przeżyła ciężkie chwile. Najpierw dopłynęła do Tofoa (archipelag Tonga),aby zdobyć niezbędne zapasy. Została tam zaatakowana przez tubylców (w czasie walk zginął jeden z członków załogi). Po ucieczce z Tofoa Bligh nie zatrzymywał się na kolejnych mijanych wyspach (Fidżi),gdyż wiadomo było, że ich mieszkańcy są kanibalami, a marynarze nie mieli żadnej broni.
Bligh posiadał jednak znakomite umiejętności nawigacyjne. Dzięki nim dokonał rzeczy prawie niemożliwej, pokonując 6701 km i docierając do Timoru po 48 dniach podróży, bez dalszych ofiar śmiertelnych.
Później Bligh służył pod komendą Nelsona w czasie bitwy kopenhaskiej. W 1805 został czwartym gubernatorem Nowej Południowej Walii. W 1808 roku przyszło mu ponownie walczyć z buntem, znanym jako Rebelia rumowa. Został nawet uwięziony przez rebeliantów i w styczniu następnego roku uciekł na pokładzie okrętu HMS „Porpoise” do Hobart na Tasmanii.
Bligh został pochowany w rodzinnym grobowcu w Lambeth.
6,9/10średnia ocena książek autora
10 przeczytało książki autora
36 chce przeczytać książki autora
0fanów autora
Zostań fanem autoraKsiążki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
Podróż na okręcie "Bounty" na Morze Południowe
William Bligh
8,2 z 5 ocen
43 czytelników 1 opinia
2023
Najnowsze opinie o książkach autora
Podróż na okręcie "Bounty" na Morze Południowe William Bligh 
8,2

Od wydarzeń na okręcie "Bounty" dzieli nas 250 lat i jest to zarazem dużo i mało. Dużo, bo kapitan Bligh musiał zmagać się z niesprzyjającymi wiatrami, prądami i niedoskonałymi narzędziami nawigacyjnymi, "bezczelnych" podwładnych karał chłostą, a cała jego misja miała na celu zaopatrzenie Karaibów w owoce chlebowca, które miałyby się stać podstawą diety tamtejszych niewolników. Mało, bo świat był już w dużej mierze poznany (choć sam Bligh odkrył cały szereg wysp),Europejczycy coraz bardziej rozszerzali swoje wpływy, a "tubylcy" coraz częściej nawiązywali z nimi kontakty.
Szczególnie uderzające jest to, że Bligh, podczas misji mającej na celu dostarczenie owoców chlebowca dla afrykańskich niewolników na Karaibach, z niejakim szacunkiem odnosił się do rdzennych mieszkańców Tahiti, traktując pobyt tam za możliwość dowiedzenia się czegoś o ich kulturze. W czasie, gdy jedni tubylcy byli materiałem na niewolników, inni byli obiektem zainteresowania naukowego i partnerami w handlu, a ich kobiety - kochankami marynarzy.





























