Luck Flowers

Trzecia już część przygód piątki przyjaciół w Minecraftowym świecie. Chyba najbardziej interesująca jak do tej pory. Czyta się dobrze, pomimo licznych dłużyzn, ale całość sprawia przyjemne wrażenie końcowe i co najważniejsze, zaciekawia dzieciaki, a o to w tym wszystkim chodzi. Posiada też przesłanie ekologiczne, które również jest nie bez znaczenia. Ważne jest przemycanie istotnych kwestii w literaturze dla dzieci, nawet w książce o grze komputerowej. Tym razem Jodi, Ash, Harper, Po i Morgan przeżywają przygody w podwodnym świecie Minecrafta, którego biom jest specyficzny i oryginalny. Ale co w podwodnym świecie robi ghast i pigmany? Czy ktoś znowu psuje im szyki? Lubię, kiedy w książkach w uniwersum Minecrafta są nie tylko fajni bohaterowie i przemycone mądre treści, ale również przesycone są szczegółami z samej gry, ciekawostkami, stworzeniami, wszystkim, co dzieciaki znają i lubią. Tutaj mi tego trochę brakuje. Niby jest wszystko, ale zbyt ogólnikowo. Wiedza dzieci o tym świecie traktowana jest trochę po macoszemu. A dzieciaki głupie nie są, wiedzą więcej o grze, niż moglibyśmy się spodziewać. Po oficjalnej książce producenta gry można by spodziewać się czegoś więcej, czegoś, co dzieci po lekturze chciałyby spróbować z myślą: „nie wiedziałem/am o tym”. Tutaj znane było wszystko, pomimo, że to i tak najbardziej szczegółowa część z wszystkich. To spory minus serii. Ale ogólnie za wrażenia rozrywkowe myślę, że należy się siódemka. I czekam, co przyniesie kolejny tom.