Francisco Cantú

Muszę przyznać że książka naprawdę mnie wciągnęła. Ciekawie było poczytać o tym jak ludzie za wszelką cenę próbują przekraczać granicę, przed jakimi niebezpieczeństwami uciekają, oraz do jakich rzeczy są zdolni, byleby ich nie deportowano z powrotem. Autor miał do czynienia z tym tematem od dziecka, ponieważ wychowywał się w mieście przy granicy, a jego matka pracowała w straży granicznej. Dzięki temu zrodziło się w nim zainteresowanie tym tematem, co opisuje właśnie ta książka - od edukacji na studiach, po samą pracę na straży granicznej, aż w końcu do jej opuszczenia. Książka traktuje poszczególne etapy życia autora bardzo po macoszemu, jednakże mi ten zabieg bardzo przypadł do gustu - opisane są tylko najważniejsze wydarzenia, przez co książka nie zawiera nużących opisów tej pracy. Nieregularnej długości rozdziały wahają się od dwóch do czterech stron, z kilkoma kilkunastostronicowymi wyjątkami co uważam za świetny zabieg, gdyż jako osoba która kończy czytać zawsze na koniec rozdziału, mogłem przerywać czytanie w praktycznie dowolnym momencie. Książka podzielona jest na trzy etapy, z czego ostatni opisuje życie autora po opuszczeniu straży granicznej. Poznaje przyjaciela pochodzącego z Meksyku, który koniec końców musiał opuścić kraj i nie miał możliwości powrotu. Francisco Cantu opisał tutaj swoje dylematy moralne, związane ze swoim poprzednim stanowiskiem i zadaje pytania na które trudno znaleźć właściwą odpowiedź - otóż każdy czytelnik interpretuje to według swojego sumienia i uczuć. Nie chcę zdradzać dokładnej fabuły, dlatego nic więcej o tym nie napiszę. Gdybym miał ocenić książkę obiektywnie, prawdopodobnie wahałbym się pomiędzy 7 a 8, jednakże opinia powinna być subiektywna - dlatego też daję 10. Jestem pewny że jeszcze kiedyś po nią sięgnę i jeszcze raz poczytam o krwawym świecie nad rzeką Rio Grande, gdzie ludzie żyją zupełnie inaczej, ale wciąż z jednym priorytetem - żeby przeżyć.