Cytat dnia
Wspomnienia wplątują się w myśli, a nocami wkradają do snów. Mogą trafić wszędzie lub gdziekolwiek, podróżują z tobą, nawet niezaproszone, n...
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2012
2004
2004
2000
1996
Gupiki na podwieczorek Marika Cobbold 
Bardzo refleksyjna, niebanalna i pozostająca w pamięci. Dotyka jednego z tematów, które tak rzadko się porusza - a mianowicie okresu starości w życiu człowieka, kiedy na powrót wymaga on opieki niczym małe dziecko. Tyle, że w przeciwieństwie do niemowląt, osoby starsze nie panujące nad potrzebami fizjologicznymi, bezzębne i nieporadne, nie wzbudzają u otoczenia instynktu opiekuńczego. Wręcz przeciwnie - stają się zbędnym balastem, który najłatwiej umieścić pod opiekę obcym ludziom. Książka opowiada o Selmie, ponad osiemdziesięcioletniej staruszce, której rodzina (a właściwie syn) zdecydowała się umieścić ją w domu opieki. Jej wnuczka, Amelia, nie może się pogodzić z tym stanem rzeczy widząc, jak bardzo nieszczęśliwa jest tam jej babcia. Starsza pani marzy o powrocie do własnego domu, o którym nie wie, że został sprzedany. Wnuczka pod wpływem jej licznych pytań i nacisków obiecuje jej, że zabierze ją do domu na Boże Narodzenie. Tymczasem do Świąt coraz bliżej... Gorąco zachęcam do sięgnięcia po tę powieść i poznania smutnego, lecz jednocześnie pięknego zakończenia.
Polowanie na motyle Marika Cobbold 
Niestety ale bardzo , bardzo słabiutko . Grace , wzięta , doceniana i nagradzana pani fotograf w dniu swoich urodzin dostaje niecodzienny prezencik . Mianowicie , dostaje obraz i liścik od swojego partnera Jeffersona...uwaga uwaga !! nieżyjącego od dwóch lat !. Zapowiada się ciekawie prawda ? Sama bardziej umościłam się w swoim ulubionym '' fotelu czytajniku '' i zabrałam się za dalszą lekturę z wypiekami na twarzy . A tu rozczarowanie . Sentymentalna łzawa podróż przez dzieciństwo Grace i jej dalsze życie . A najbardziej mnie '' poruszyły '', w negatywnym tego słowa znaczeniu , fragmenty kiedy to on biadolił jak to ją skrzywdził , a ona się nim teraz opiekuje a ona masochistycznie niczym Matka Teresa mężnie zapewniała go o swej miłości i oddaniu aż do końca . Nie polecam . Nie każdy jest chodzącą świętą cierpliwością by czytać te kleiste wynurzenia .
