Grzegorz Korczyński

Sięgając po tą książkę, przyszła mi na myśl "Kompania Braci" S.E.Ambrose'a. Jednak po przeczytaniu muszę stwierdzić, że obie pozycje sporo się od siebie różnią. Przede wszystkim 1. Dywizja Pancerna w walce... opowiada historię całej dywizji, a nie głównie jednej kompanii 101 Dywizji Powietrzno-desantowej. Poza tym lektura jest pisana w ogromnej mierze przez samych uczestników walk w Normandii, Belgii, Holandii i Niemiec. Klimatu i wiarygodności wszystkim tekstom dodaje fakt, iż są one pisane w różnym stylu i różnym języku. Prócz typowych relacji/opowiadań, nie brakuje żartobliwych wierszy, fraszek, ballad, kartek z pamiętników, co więcej możemy natknąć się na tekst w gwarze góralskiej! Historie zebrane pod redakcją pana Korczyńskiego są niezwykłe i nie przedstawiają jedynie licznych potyczek jakie stoczyła dywizja. Czytelnik odnajdzie w niej wiele wpisów opisujących braterską więź między żołnierzami, relacje między Polakami, a obywatelami wyzwalanych narodów, a także wiele, wiele innych i barwnie opisanych sytuacji. Czytając książkę, nierzadko sam irytowałem się razem z bohaterami, w momencie gdy zacinał się karabin czy kończyła amunicja, nie brakowało też momentów zadumy i refleksji, gdy opowieści poświęcone były ostatnim chwilom życia członków naszej, polskiej 1. Dywizji Pancernej. Jeżeli chodzi o mankamenty, to sami redaktorzy przyznali, że w wyniku niewielkiego budżetu musieli zrezygnować z bogatej oprawy graficznej, której rzeczywiście brakuje w książce. Pozostaje nam nacieszyć oczy kilkoma mapkami oraz rękopisem wstępu samego generała Maczka. Oczywiście dla czytelnika najważniejszy jest tekst, a ten, mimo bardzo zróżnicowanego poziomu, należy ocenić wysoko. Serdecznie polecam!