Cytat dnia
Gdy stracisz kontrolę nad swoją historią, stracisz wszystko.
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Doreen Ilana Manaster 
Powieść "Doreen" Ilany Manaster jest dla mnie nieśmiesznym żartem. Na pierwszy rzut oka nic nie wskazywało na to jak do bólu słaba będzie to książka... A dodatkowo jest ona oparta na - o ironio - naprawdę genialnej powieści.
Po przeczytaniu paru rozdziałów zauważyłam, że "Doreen" nie jest oryginalną historią, a tworem opartym na "Portrecie Doriana Graya". Nie mam żadnych problemów z retellingami, a wręcz uwielbiam książki opowiadające w nowy sposób ważne dla literatury opowieści. Ale problem pojawia się, gdy retelling jest tak zły jak ten... Aż nie wiem od czego zacząć!
"Doreen" to "Portret..." w wersji "puste, samolubne, bogate dzieciaki". Wydawałoby się, że nawet retelling powinien nieść jakąś wartość, bo przecież głównie o to chodzi w pierwowzorze, ale nie... Tutaj wszystko jest płytkie do bólu, wyprane z wartości i jakiegokolwiek uroku. Podczas lektury czułam, jakby ta książka była napisana przez osobę, której przyszedł pomysł stworzenia "Portretu..." dla nastolatków i zabrała się do tego tego samego dnia - bez żadnego konkretnego planu, bez jakichkolwiek umiejętności i bez zaplanowania jakiegokolwiek przekazu... Najśmieszniejsze było dla mnie to jak wyniosła próbowała być to książka, a zwłaszcza postać Heidi. Ale pod tą wyniosłością na pokaz kryje się płycizna, tak płytka, że aż boli. Bo głównym wątkiem tejże powieści jest to, że kierowanie ludźmi dla swojego sukcesu i korzyści jest jak najbardziej w porządku, a najważniejszą wartością jest bycie pięknym, popularnym i doskonałym. Oczywiście, na końcu powieści mamy wnioski, które negują te przekazy, ale by do nich dotrzeć trzeba pochłonąć stek bzdur. Uważam, że dla młodszego, niedoświadczonego życiowo czytelnika sięgającego po to "dzieło", sama ta "podróż" przez powieść może być absolutnie krzywdząca.
Autorka za cel obrała sobie bazować na wydarzeniach z "Portretu...", co wyszło tragicznie, bo tworzyła sytuacje (które w "Portrecie..." miały sens i podłoże),które były pozbawione jakiejkolwiek logiki. Weźmy na przykład wątek miłości - była tu przedstawiona jako prawdziwa i wielka, by jednym wydarzeniem zmienić się w nienawiść, bez uzasadnień czy głębi. Bohaterowie mieli być okrutni, bo tak i już. No po prostu historia napisana na kolanie...
Nie mam zielonego pojęcia po co powstała "Doreen", bo niezależnie czy ktoś czytał "Portret..." czy nie, jest to zwyczajnie beznadziejna książka. Przez 90% powieści czytamy o zepsutych do szpiku kości bohaterach, których czyny nie mają sensu w ich własnej historii, ale mają takie być, bo przecież to retelling... Beznadziejna i szkodliwa. To taki koszmar dla czytelnika szukającego w literaturze głębi i wartości.
Doreen Ilana Manaster
Gdy Biz Gibbons-Brown i jej współlokatorka Heidi Whelan rozpoczynają ostatni rok nauki na prestiżowym Chandler Academy, dołącza do nich Doreen Gray. Dziewczyna gruba, pryszczata, gnębiona w poprzedniej szkole. Niepasująca do standardów Chandlera. Przyjaciółki postanawiają jej jednak pomóc. Chcą dać jej popularność, styl i życie jakiego pragnie. Rozpoczynają od zdjęcia na portal społecznościowy. Jak się okazuje, zdjęcie to obdarowuje Doreen nadzieją, mocą i pewnością siebie. Tworzy potwora.
"Doreen" to książka pełna kłamstw, intryg i niedomówień. Ukazuje okropny świat ludzi z wyższej sfery. Jak się okazuje, nie dla wszystkich jest on aż tak odpychający.
"Czy będzie musiała zrezygnować ze wszystkich tych przyjemności, jakie zapewnia jej uroda, tylko po to, by być dobra? Co za marnotrawstwo."
Pierwsze o czym muszę napisać to to, że "Doreen" zdecydowanie jest książką łatwą i przyjemną. Z pewnością można ją przeczytać w kilka godzin. Jednak nie jest to książka tak banalna, jak można by było przypuszczać. Moim zdaniem niesie ze sobą wielkie ostrzeżenie i prawdy życiowe. Zwraca uwagę na wartość pięknej duszy w życiu człowieka, pokazuje jak człowiek szybko potrafi się zmienić oraz jak pozory mogą mylić. Wszystko to jest bardzo przyjemnie oplecione w ciekawą, wielowątkową fabułę, kłamstwa i intrygi. Czytając "Doreen" nigdy nie jesteśmy pewni, który bohater jest "dobry" już od pierwszych stron. Niektórym pewne postacie mogą wydać się irytujące, ale zapewniam, że one w trakcie trwania historii ciągle się zmieniają.
Jak już wspomniałam, w "Doreen" jest bardzo wiele wątków. Z jednej strony nadaje to tempo akcji, z drugiej jednak... No właśnie. Tak wiele wątków sprawiło, że autorka się w nich pogubiła i niektórym poświęciła zdecydowanie za mało czasu. Czytałam kiedyś, że podczas debiutu, autorzy często zbyt dużo chcą "wepchnąć" do jednej książki. Takie też wrażenie mam przy tej pozycji. Z tego co wiem "Doreen" jest debiutem Pani Manaster i według mnie to widać.
Największym rozczarowaniem było dla mnie dotarcie do ostatnich stron tej książki i niepoznanie zakończenia wszystkich historii i wątków! Całość miała naprawdę duży potencjał, ale niedopracowanie, brak dopieszczenia i wyczuwalny pośpiech sprawiły, że "Doreen" to średniak. Czuję niedosyt! I właśnie to wpływa na moją ostateczną ocenę.
Polecę na nudny wieczór osobom lubiącym intrygi i życie studenckie. :)
http://sztukaswiatlemdladusz.blogspot.com/2017/07/doreen-ilana-manaster.html
