Katarzyna Szestak

Ostatnio w bibliotece przypadkiem znalazłyśmy ciekawą książkę👀 Na początku wydawało się, że będzie to kolejna przygodowa opowieść o czarownicy. A co się okazało? Otóż trafiłyśmy na opowieść o tym, że: ✔️nie warto oceniać po wyglądzie i ulegać stereotypom ✔️zawsze dobrze jest być sobą i postępować w zgodzie z własnym rozumem. Na początku poznajemy Bardzo Mały Las🌳🌲, który zamieszkują: Szczur 🐀i Pająk 🕷️., Zwierzęta dowiadują się, że do ich domu przybędzie wiedźma. Stworzenia cieszą się, że pojawi się nowa mieszkanka i zaczynają się przygotowywać na jej przyjęcie. Jednak robią to kierując się "wiedzą", jaką na temat czarownic ma Szczur. Ponieważ mieszkał on w bibliotece, jest przekonany, że doskonale wie, jaka powinna być wiedźma i czego będzie potrzebować, aby dobrze czuć się w ich lesie. Jakie jest zdziwienie 🐀, kiedy Bazylka (bo tak się nazywa przybyszka) okazuje się zupełnie nie pasować do jego wyobrażenia o wiedźmie. Zamiast starej, pomarszczonej kobiety, uwielbiającej pajęczyny i mroczne miejsca, poznaje młodziutką radosną dziewczynkę, która uwielbia rośliny i naturę. Szczur przekonany jest, że Bazylka nie jest prawdziwą wiedźmą, ale dochodzą wspólnie do wniosku, że on pomoże jej się nią stać. I co robi szczur? Otóż wszelkimi sposobami próbuje "wpasować" Bazylkę do swojego obrazu wiedźmy. Przygotowuje dla niej kapelusz, a nawet próbuje zmobilizować do latania na miotle... Tymczasem dziewczynka konsekwentnie realizuje swój plan: każdego dnia poznaje las, suszy rośliny, podziwia kamyczki i wszystkie najmniejsze elementy tworzące las. Wszystko zmienia się, gdy Bazylka przepędza z lasu Złe Wietrzysko i naprawia szkody przez nie wyrządzone. 📔Książka pokazuje, że nie warto ulegać stereotypom, lepiej zachować otwarty umysł i serce. Szczur przekonał się, że mylił się co do Bazylki, która wykazała się dojrzałością i mądrością.