Sherri Duskey Rinker

Jeśli w domu masz małego fana motoryzacji, to ta pozycja jest „pewniakiem”. Wywrotka i betoniarka na okładce to w świecie dwulatka gwarancja sukcesu i uśmiechu od ucha do ucha. Mimo to mam do niej kilka uwag „technicznych”. ​Książeczka jest sympatyczna, a grafiki wykonane pastelami olejnymi mają swój urok. Bardzo charakterystycznym zabiegiem wizualnym jest to, że ilustracje wydają się narysowane na żółtym podkładzie. Przez pory papieru wszędzie przebija żółć, co estetycznie wygląda naprawdę super i dodaje całości ciepłego klimatu, ale... ​W tym miejscu pojawiają się schody przy czytaniu z dzieckiem: ​- zlewające się i przekłamane barwy: głównym tematem są kolory, ale przez wszechobecną żółć są one mało czytelne. Na placu budowy dominuje żółto-pomarańczowa tonacja, w której giną inne barwy. ​- przykłady, które mylą: brązowe kopce czy czarna hałda piachu na wywrotce są ledwo rozpoznawalne. Zielone rury mocno wchodzą w żółć, a fioletowe chmury to w rzeczywistości odcień szaro-żółty. Nawet szary beton i czarne opony tracą swój charakterystyczny odcień. - ​percepcja małego czytelnika: dla dwulatka takie subtelne, „brudne” różnice są zbyt trudne. No cóż, „chłop to chłop” – u nas nauka kolorów w tym przypadku idzie opornie, bo wszystko zlewa się w jedną, słoneczną plamę. ;) ​​Warto zwrócić uwagę na samo wydanie. „Snów kolorowych, placu budowy. Wywrotka i kolory” to jedna z części serii „Plac budowy”, ale w znacznie uboższym wariancie niż np. „Choinkowy plac budowy”. Mimo że obie książeczki są kartonowe, ta o kolorach wypada skromniej – tamta cieszyła oko większym formatem, błyszczącymi napisami i okienkami. Tutaj mamy do czynienia z małym rozmiarem i bardzo oszczędną formą, co mnie osobiście zaskoczyło po otwarciu paczki. ​Podsumowując: fani maszyn będą zachwyceni bohaterami, ale do samej nauki kolorów warto mieć pod ręką coś o większym kontraście.