Najgorsze randki świata i kilka udanych

Ciekawa perspektywa za równo ze strony kobiet jak i mężczyzn i ich spojrzenie na randki.

Ciekawa perspektywa za równo ze strony kobiet jak i mężczyzn i ich spojrzenie na randki.

Podobały mi się wcześniejsze książki autorki ale ta mnie rozczarowała. Nie nazwałabym jej reportażem. Autorka pisze o swoich doświadczeniach w randkowaniu i doświadczeniach innych osób ale odniosłam wrażenie, że "próba badawcza" jest zbyt mała i z przypadku. Książka mogłaby być serią kilku artykułów. Dla mnie to trochę przypadkowy zbiór historii, kilka wtrętów z prac/książek/badań innych i ciężko z tego wysnuć jakieś wnioski. Zabrakło nawet podstawowych danych statystycznych (np. liczby użytkowników aplikacji randkowych, rozkładu płci czy rozkładu wieku użytkowników). Dla mnie wygląda to jak praca demo, pierwszy szkic, który wymaga dopracowania. Szkoda, bo pozycja zapowiadała się interesująco.

Podobały mi się wcześniejsze książki autorki ale ta mnie rozczarowała. Nie nazwałabym jej reportażem. Autorka pisze o swoich doświadczeniach w randkowaniu i doświadczeniach innych osób ale odniosłam wrażenie, że "próba badawcza" jest zbyt mała i z przypadku. Książka mogłaby być serią kilku artykułów. Dla mnie to trochę przypadkowy zbiór historii, kilka wtrętów z...

Najgorsze randki świata i kilka udanych” to krótka lektura, która powstała na podstawie obserwacji Agaty Romaniuk. Zajęła się ona tematem randkowania we współczesnym świecie, który jest nie lada wyzwaniem. I tak właśnie opowiada nam o spotkaniach z mężczyznami, którzy przyszli na randki z mamą albo mężczyznom, którzy wstawili swoje zdjęcia z przeszłości, byle ukryć swój prawdziwy wygląd. Romaniuk jednak nie tylko bierze pod lupę randki z mężczyznami, ale też wysłuchuje ich zdania, jak ciężko im z kimś się spotkać i jak kobiety oszukują o swoim wyglądzie…

Najciekawsze są zdecydowanie opowieści z randek, które przeżyła autorka lub o których słyszała. Każdy kto miał Tindera pewnie przeżył jakąś średnią historię, więc poczuje pewną więź z autorką tej książki. Szkoda, że tych historii więcej nie było, bo to co dzieje się na randkach lub w pisaniu przed nimi, to naprawdę materiał na minimum 1000 stron. Mimo wszystko dziękuję autorce za przedstawienie wybranych przez nią przykładów i tą iskierkę nadziei na końcu książki, gdy przytacza parę pozytywnych historii z randek.

30.01.2025 w_barwach_literatury

Najgorsze randki świata i kilka udanych” to krótka lektura, która powstała na podstawie obserwacji Agaty Romaniuk. Zajęła się ona tematem randkowania we współczesnym świecie, który jest nie lada wyzwaniem. I tak właśnie opowiada nam o spotkaniach z mężczyznami, którzy przyszli na randki z mamą albo mężczyznom, którzy wstawili swoje zdjęcia z przeszłości, byle ukryć swój...

Przyjemny, lekki reportaż. Niezwykle szanuję autorkę za niesłabnące i inteligentne poczucie humoru.

Przyjemny, lekki reportaż. Niezwykle szanuję autorkę za niesłabnące i inteligentne poczucie humoru.

Książka o randkowaniu we współczesnym świcie. Autorka zebrała doświadczenia swoje, i nie tylko by sprawdzić jak się teraz randkuje. Teoretycznie powinno być lepiej, bo mamy aplikacje randkowe, możemy w każdej chwili wysłać zdjęcie do tej nowo poznanej osoby. Wszystko jest w celu usprawnienia tego procesu. Ale czy na pewno? Książka uświadamia nam że zmieniły się priorytety i myślenie. Samo podejście do drugiego człowieka jest już inne. Autorka opisuje kilka swoich przykładów, przeprowadziła też rozmowy na ten temat.
Sama książka jest raczej z gatunku przyjemnych, z momentami humorystycznymi.

Książka o randkowaniu we współczesnym świcie. Autorka zebrała doświadczenia swoje, i nie tylko by sprawdzić jak się teraz randkuje. Teoretycznie powinno być lepiej, bo mamy aplikacje randkowe, możemy w każdej chwili wysłać zdjęcie do tej nowo poznanej osoby. Wszystko jest w celu usprawnienia tego procesu. Ale czy na pewno? Książka uświadamia nam że zmieniły się priorytety...

Zabawne historie.

Zabawne historie.

Chyba liczyłam na coś innego. Jednak momentami mnie zaskakiwały historie... Punkt 7 godny zapamiętania!

Chyba liczyłam na coś innego. Jednak momentami mnie zaskakiwały historie... Punkt 7 godny zapamiętania!

Słodko–kwaśny reportaż o nowoczesnym randkowaniu. Autorka w zabawny i lekki sposób opisuje kategorie, na jakie można podzielić randkowiczów i przedstawia motywacje, zależności i trudności, z jakimi zmagają się single próbujący swoich sił na randkach.

Słodko–kwaśny reportaż o nowoczesnym randkowaniu. Autorka w zabawny i lekki sposób opisuje kategorie, na jakie można podzielić randkowiczów i przedstawia motywacje, zależności i trudności, z jakimi zmagają się single próbujący swoich sił na randkach.

super

super

Agata Romaniuk w swoim quasi-reportażu zaprasza do świata randek, aplikacji randkowych i jakże skomplikowanego w dzisiejszych czasach procesu poszukiwania tzw. drugiej połowy.

Autorka posiłkując się własnymi doświadczeniami, samodzielnymi testami, historiami znajomych i badaniami naukowymi nakreśliła dość gorzki, choć miejscami zabawny obraz współczesnego randkowania. Randka to moment, kiedy spotykają się dwie osoby sobą romantycznie zainteresowane, które chcą się bliżej poznać, sprawdzić, czy do siebie pasują. Tyle teoria, bo żyjemy w świecie, w którym randki, a tym samym poszukiwanie życiowego partnera, stają się nie lada wyczynem. To to dobrze obmyślany i wykalkulowany projekt, który jest „próbą maksymalizacji zysku przy minimalizowaniu kosztów”. Randki to współczesne targowisko próżności. Podrasowane, przekłamane profile w aplikacjach randkowych, bo trzeba się jak najlepiej zaprezentować i, finalnie, sprzedać. To świadome wystawianie się na krytykę, nieszczerość lub szczerość nadmierną, na przykre, niekiedy grubiańskie komentarze, a wszystko po to, żeby „zrealizować fantazję o idealnym wizerunku pary złożonej z dwóch wyidealizowanych jednostek”. Randki to także obawa, czy osoba, z którą się spotykam, nie rozczaruje mnie już na wstępie, czy sam/a sprostam oczekiwaniom, czy jestem „dość…” – dość atrakcyjny, dość dobry, dość mądry, itp. Bo jeśli nie, to istnieje duże ryzyko, że zostanie się wyśmianym, upokorzonym… No smutny to obraz, bo przecież pierwotne założenie randkowania jest inne…

Sytuacje, czyli randki, które naprawdę się zdarzyły, opisane przez autorkę są śmieszno-tragiczne, ale chyba bardziej tragiczne, bo dyskwalifikowanie kogoś za kształt nosa czy wzrost, jest wręcz nieludzkie… Gdzie te czasy, kiedy mówiło się, że nieważne jak ktoś wygląda, bo liczy się wnętrze… Trochę wiary w randki starej daty i istnienie miłości romantycznej przywracają historie tych kilku randek udanych, no ale tak czy tak, statystyki są nieubłagane. Żeby wyszła jedna randka, trzeba przewalić setki profili, odbyć wiele spotkań, a z kilku zawczasu się wycofać…

Nasunęła mi się myśl, że teraz to już chyba lepiej być singlem niż przechodzić przez ten morderczy i wysysający energię sport ekstremalny, do jakiego z pewnością zalicza się współczesne randkowanie… Trzymam kciuki za wszystkie pary, za stałe, wieloletnie związki – niech trwają forever and ever!

Agata Romaniuk w swoim quasi-reportażu zaprasza do świata randek, aplikacji randkowych i jakże skomplikowanego w dzisiejszych czasach procesu poszukiwania tzw. drugiej połowy.

Autorka posiłkując się własnymi doświadczeniami, samodzielnymi testami, historiami znajomych i badaniami naukowymi nakreśliła dość gorzki, choć miejscami zabawny obraz współczesnego randkowania....