Profil użytkownika: Ewelina

Jeżeli masz czasem chęć, aby przeczytać ciekawą powieść z wątkiem historycznym, to sięgnij po książkę Ewy Formelli “Muzyka dla Ilse”.
Miałam okazję ją ostatnio przeczytać i bardzo polecam. Historia opisana w powieści Cię nie przytłoczy i nie zmiażdży emocjonalnie, jak to się czasem zdarza w książkach, których akcja rozgrywa się w czasie drugiej wojny światowej.
To co wyróżnia “Muzykę dla Ilse” jest ciekawa konstrukcja, ponieważ czasy współczesne mieszają się z tymi dawnymi. Można powiedzieć, że powieść składa się z dwóch innych historii. Jedna z nich rozgrywa się współcześnie - to historia Ilony. Kobiety, która zmuszona do opuszczenia domu w wigilijny wieczór, trafia do domu zamieszkiwaną przez starsze rodzeństwo. Pomimo tego, że trafia tam zupełnie przypadkowo, to od razu czuje niesamowite ciepło płynące z mieszkających tam osób. Zostaje przyjęta z dużą życzliwością. Dzięki czemu może łatwiej pogodzić się z sytuacją, którą ją spotkała.
Opowieść Ilony przeplatana jest wydarzeniami rozgrywającymi się w 1942 roku. Zrządzeniem losu dwunastoletnia dziewczynka - Ilse, zamiast do obozu koncentracyjnego pod Gdańskiem trafia do domu niemieckiego oficera, gdzie zajmuje się jego niepełnosprawną córką. Ilse pomimo tego, że ma zmienione nazwisko, że została zabrana od swoich bliskich, to stara się nie zapomnieć o swoich korzeniach i w miarę możliwości kultywuje swoim tradycjom. Z czasem zaprzyjaźnia się z Sabine i to pomaga jej niejako przetrwać tą trudną sytuację, w której się znalazła.
“Muzyka dla Ilse” to idealna książka dla osób, które uwielbiają powieści obyczajowe z wątkiem historycznym, ale również dla tych, którzy szukają prawdziwych historii. Ta powieść nie przytłoczy. Chociaż historia momentami jest zaskakująca, to nie ma tutaj nagłych zwrotów akcji. Lektura doskonale sprawdzi się na długie zimowe wieczory.

Jeżeli masz czasem chęć, aby przeczytać ciekawą powieść z wątkiem historycznym, to sięgnij po książkę Ewy Formelli “Muzyka dla Ilse”.
Miałam okazję ją ostatnio przeczytać i bardzo polecam. Historia opisana w powieści Cię nie przytłoczy i nie zmiażdży emocjonalnie, jak to się czasem zdarza ...

Rozwiń

Zwiń

Pierwszą książką w 2026 roku, od której nie mogłam się oderwać jest zdecydowanie debiut literacki Weroniki Ilskiej zatytułowany “Dziewczyna z konspiracji”.
Za chwilę dowiesz się, dlaczego ta powieść tak mnie pochłonęła.
Przede wszystkim miejsce akcji. Bowiem wydarzenia przedstawione w powieści rozgrywają się w czasach drugiej wojny światowej w Poznaniu. Dla mnie wybór tego miejsca był zdecydowanie na plus, ponieważ lubię to miasto i chętnie odwiedzę je ponownie, żeby pozwiedzać i poznać nowe miejsca. Ale wracając do powieści. Główną bohaterką jest Wanda - kobieta zaangażowana w konspirację, która stara sobie jakoś radzić w tych trudnych czasach. Jej mąż zaginął na samym początku wojny i od tego momentu Wanda nie wie, gdzie jest, ani co się z nim dzieje. Wszystkimi dostępnymi środkami stara się uzyskać jakiekolwiek informacje na jego temat i go odnaleźć. Dodatkowo jest pozbawiona wsparcia rodziców. Mają oni zupełnie inne priorytety niż córka. Dla nich najważniejsze jest przeżycie - nawet za wszelką cenę. Ukazanie w powieści tych skrajnie różnych postaw wobec rzeczywistości czyni z “Dziewczyny z konspiracji” powieść bardzo realistyczną, a nie tylko zapis wydarzeń.
Pewnego razu Wanda otrzymuje od przełożonych zadanie, aby zatrudnić się w restauracji Hotelu Bazar - miejsca spotkań wielu prominentnych i wysoko postawionych nazistów. Pracując jako kelnerka miała jednocześnie zbierać informacje przydatne dla podziemia. Z tego zadania wywiązywała się bardzo dobrze, aż do momentu, kiedy wpadła w oko jednemu z oficerów, który chciał uczynić ją swoją żoną. Z tej niekomfortowej sytuacji wybawił ją Friedrich von Heller, proponując jej pracę jako gospodyni we własnym domu. Wanda z jednej strony wie, że musi tę propozycję przyjąć z uwagi na własne bezpieczeństwo, z drugiej jednak strony doskonale zdaje sobie sprawę, że to może skończyć się źle.
Zresztą to nie jedyny dylemat z jakim musi zmagać się ta kobieta. Jest również wewnętrznie rozdarta pomiędzy miłością do męża, a uczuciem, które powstaje między nią a Stefanem - przyjacielem jej męża.
W powieści bardzo dobrze oddane są nastroje panujące wówczas w Polsce. Przerzucając kolejne strony książki czułam ten strach bohaterów o kolejny dzień, o bliskich, troskę o bieżące sprawy. To pokazało mi, że książka nie jest wyłącznie fikcją literacką, ale tak rzeczywiście mogło wtedy wyglądać.
Jedyną rzeczą, do której mogę się “przyczepić” jest fakt, że kilka wątków w tej historii nie zostało wyjaśnionych do końca, nad czym szczerze ubolewam, bo chciałabym poznać dalsze losy niektórych postaci.
Powieść świetnie się czyta. Nie ma w niej miejsca na zbędne opisy, czy dialogi. Końcówka jest również wzruszająca i zmuszająca niejako do refleksji. Takiej książki mi ostatnio było potrzeba. Jak wspomniałam na samym początku, ciężko się od niej oderwać. Dlatego chciałabym polecić ją szczególnie osobom, które uwielbiają czytać powieści obyczajowe rozgrywające się w czasach historycznych. Ale nie tylko - jeśli lubicie niesztampowe powieści, to ta książka spodoba się również dla Was. Jak tylko zobaczycie ją na półce w księgarni lub w bibliotece, to śmiało po nią sięgnijcie, bo naprawdę warto zapoznać się z historią przedstawioną w “Dziewczynie z konspiracji”.

Pierwszą książką w 2026 roku, od której nie mogłam się oderwać jest zdecydowanie debiut literacki Weroniki Ilskiej zatytułowany “Dziewczyna z konspiracji”.
Za chwilę dowiesz się, dlaczego ta powieść tak mnie pochłonęła.
Przede wszystkim miejsce akcji. Bowiem wydarzenia przedstawione w powi...

Rozwiń

Zwiń

Lubisz czytać opowiadania? Bo ja bardzo.
Ostatnio w moje ręce wpadł zbiór opowiadań Maggie Shipstead zatytułowany “Kowbojskie tango”. To nowość na polskim rynku wydawniczym.
Na początek nadmienię, ponieważ uważam, że jest to istotna informacja, iż opowiadania były pisane przez dziesięć lat. Zresztą widać to po tym, że są bardzo dopracowane. Myślę, że żadne zdanie nie jest w nich przypadkowe, a cała koncepcja jest bardzo przemyślana.
W zbiorze znajdziemy dziesięć opowiadań, w tym to tytułowe “Kowbojskie tango” - o nim napiszę kilka zdań poniżej.
Jedną z cech, które łączy wszystkie opowiadania jest z pewnością ich uniwersalność. Każdy znajdzie w nich coś dla siebie. W opowiadaniach znajdziemy różnorodne tematy - od miłości po samotność i poszukiwanie siebie. Jedne nas wzruszają i zmuszają do chwili refleksji. Niemniej jednak warto zatrzymać się nad ich lekturą chociaż na moment, aby nie przegapić czegoś, co nas mocniej poruszy.
Wspomniane już “Kowbojskie tango” to moje ulubione opowiadanie z całego cyklu. Mamy tutaj do czynienia z dziwną sytuacją. Bowiem akcja opowiadania rozgrywa się na ranczu, gdzie Sammy, uciekając przed swoimi problemami, wikła się w skomplikowany miłosny trójkąt. Właścicielem rancza jest Glen, który zatrudnia Sammy. Robi to trochę z konieczności, ponieważ potrzebuje pomocy, a z drugiej strony z ciekawości, ponieważ młoda kobieta (wówczas wręcz nastolatka) bardzo go intryguje. Sammy to niesztampowa postać, wręcz nieokiełznana i wyznająca własny system wartości. Wspólnie wiodą raczej spokojne życie. Wszystko zmienia się w momencie, kiedy na ranczo przyjeżdża Harrison. Mężczyzna poszukuje swojego miejsca na ziemi. Jest świeżo po rozwodzie i próbuje poukładać swoje życie na nowo. Sammy również dla niego stanowi intrygującą tajemnicę. Od razu dostrzega fascynację dziewczyną ze strony swojego wuja i próbuje wybadać nastroje panujące między nimi. Początkowo chce sprawdzić również intencje Sammy. Kiedy spostrzega, że dziewczyna nie darzy swojego pracodawcy szczególną sympatią, to postanawia wziąć sprawy we własne ręce i zaczyna spędzać z nią więcej czasu. Odkrywa jaka jest naprawdę, że pod powłoką twardej dziewczyny, to kobieta, która potrzebuje zauważenia i miłości. Oczywiście Glen nie chce dopuścić, aby to zauroczenie Sammy przerodziło się w coś więcej, czyli mamy tutaj do czynienia z klasycznym trójkątem miłosnym. Chociaż ta historia ma dość nieoczekiwane zakończenie, to naprawdę prowokuje do refleksji.
Oczywiście to nie jedyne opowiadanie, które warto przeczytać. Dlatego zachęcam do ich lektury, bo z pewnością odkryjecie coś - może na inne kwestie zwrócicie uwagę niż ja -co dla was będzie bardzo interesujące.
Zbiór opowiadań “Kowbojskie tango” to moje pierwsze spotkanie z autorką, jednak po ich lekturze utwierdziłam się w przekonaniu, że te krótkie formy są zdecydowanie dla mnie. Trudniej jest, aby coś istotnego mi umknęło podczas lektury i mogę do nich wracać i za każdym razem odkrywać coś innego.

Lubisz czytać opowiadania? Bo ja bardzo.
Ostatnio w moje ręce wpadł zbiór opowiadań Maggie Shipstead zatytułowany “Kowbojskie tango”. To nowość na polskim rynku wydawniczym.
Na początek nadmienię, ponieważ uważam, że jest to istotna informacja, iż opowiadania były pisane przez dziesięć la...

Rozwiń

Zwiń

Gdybym miała wskazać najdziwniejszą książkę, którą ostatnio przeczytałam z pewnością byłaby to powieść Williama Faulknera - “Schronienie”. Niedawno na rynku wydawniczym pojawiło się nowe wydanie tej powieści w tłumaczeniu Michała Tabaczyńskiego.
Po jej lekturze nie dziwię się, dlaczego początkowo z jej wydaniem było związanych tyle kontrowersji.
Zacznijmy od tego, że “Schronienie” Williama Faulknera to powieść, która udaje kryminał, lecz w rzeczywistości jest ponurym obrazem moralnego upadku amerykańskiego Południa. Historia zaczyna się od morderstwa w domu przemytników alkoholu oraz porwania Temple Drake, córki sędziego. Faulkner prowadzi narrację w sposób celowo niejasny, stopniowo odsłaniając fakty. Zabieg ten nie zawsze działa na korzyść książki. Czasem zamiast budować napięcie, często wprowadza chaos i utrudnia czytelnikowi śledzenie wydarzeń.
Jednym z głównych wątków jest niesłuszne oskarżenie Lee Goodwina. Jego adwokat, Horace Benbow, próbuje doprowadzić do ujawnienia prawdy, ale okazuje się postacią bezradną i mało skuteczną. System sprawiedliwości ukazany w powieści nie dąży do prawdy, lecz do szybkiego zamknięcia sprawy, nawet jeśli oznacza to skazanie niewinnego człowieka.
Szczególnie trudny w odbiorze jest los Temple Drake. Jej uwięzienie i przemoc, jakiej doświadcza ze strony Popeye’a, są przedstawione w sposób brutalny i niepokojący. Choć Faulkner wyraźnie krytykuje przemoc i hipokryzję społeczną, momentami sprawia wrażenie, jakby skupiał się bardziej na szokowaniu czytelnika niż na realnym współczuciu dla bohaterki.
Największym problemem powieści jest jej styl. Długie, poetyckie opisy często są przesadne i spowalniają akcję. W moim odczuciu, zamiast pomagać w zrozumieniu postaci i wydarzeń, utrudniają odbiór i rozmywają sens scen. Można odnieść wrażenie, że Faulkner zbyt mocno stara się zaimponować językiem, zapominając o swoim odbiorcy.
Reasumując, “Schronienie” to książka ważna ze względu na poruszane tematy, takie jak przemoc, niesprawiedliwość, czy rozkład moralności. W powieści mamy obraz świata, w którym przemoc pozostaje bez kary, prawda przegrywa z pozorami, a jednostka jest bezradna wobec społecznych mechanizmów. Natomiast z drugiej strony całość pozostaje powieścią momentami nierówną i poplątaną. Zdecydowanie jest to lektura wymagająca.

Gdybym miała wskazać najdziwniejszą książkę, którą ostatnio przeczytałam z pewnością byłaby to powieść Williama Faulknera - “Schronienie”. Niedawno na rynku wydawniczym pojawiło się nowe wydanie tej powieści w tłumaczeniu Michała Tabaczyńskiego.
Po jej lekturze nie dziwię się, dlaczego po...

Rozwiń

Zwiń