Dzisiaj wiem jedno. Tworzenie wzajemnych relacji, to jak budowanie zamku z piasku. Nieustannie trzeba o niego dbać, by nie runął… I by nikt nie wszedł w niego butami… Nie można na chwilę go spuścić z oczu. Związek pomiędzy dwojgiem ludzi bywa również kruchy. Dokładnie tak jak zamek z piasku. Gdy odwrócisz głowę, zaleje go morska fala. Pozostanie tylko słona morska woda, albo słone łzy.

Dzisiaj wiem jedno. Tworzenie wzajemnych relacji, to jak budowanie zamku z piasku. Nieustannie trzeba o niego dbać, by nie runął… I by nikt nie wszedł w niego butami… Nie można na chwilę go spuścić z oczu. Związek pomiędzy dwojgiem ludzi bywa również kruchy. Dokładnie tak jak zamek z piasku. Gdy odwrócisz głowę, zaleje go morska fala. Pozostanie tylko słona morska woda, albo sł...

Miłość ma też zwykłe dni. Banalne słowa: dziękuję, przepraszam, podziwiam. Miłość to też obiad zjedzony wspólnie, płacz dziecka, uśmiech, wędrówka plażą, kubek kawy zrobiony o świcie. Miłość to nie tylko oszlifowany diament. Ma swoje kanty i rysy, plamy i zadrapania. Miłość znosi ciężkie słowa i, przyczajona czeka cichutko na lepsze dni. Ciężko oddycha strudzona i rozkwita z każdym rokiem. Jest taka zwyczajna, że czasami aż przeraża. Boli, ale da się znieść cierpienie, kiedy się prawdziwie kocha.

Miłość ma też zwykłe dni. Banalne słowa: dziękuję, przepraszam, podziwiam. Miłość to też obiad zjedzony wspólnie, płacz dziecka, uśmiech, wędrówka plażą, kubek kawy zrobiony o świcie. Miłość to nie tylko oszlifowany diament. Ma swoje kanty i rysy, plamy i zadrapania. Miłość znosi ciężkie słowa i, przyczajona czeka cichutko na lepsze dni. Ciężko oddycha strudzona i rozkwita z ka...

Kiedyś myślałam, że miłość polega na tym, że nie dostrzegamy wad drugiej osoby. Teraz jestem przekonana, że byłam w błędzie. Miłość to przede wszystkim akceptowanie wszystkich niedoskonałość partnera. Bo kocha się nie za coś, ale mimo wszystko...

Kiedyś myślałam, że miłość polega na tym, że nie dostrzegamy wad drugiej osoby. Teraz jestem przekonana, że byłam w błędzie. Miłość to przede wszystkim akceptowanie wszystkich niedoskonałość partnera. Bo kocha się nie za coś, ale mimo wszystko...

Chodzi o to, by robić to o czym marzysz. Bo jeżeli umiesz marzyć, to jest już połowa sukcesu. Czy wiesz, że nieszczęśliwi ludzie nie mają marzeń? Żyją z dnia na dzień i biernie przyjmują to, co szykuje dla nich los. Jeżeli nie mają przy swoim boku nikogo, kto ich pokieruje we właściwą stronę, mogą bardzo źle skończyć... Dlatego, jeżeli kiedyś obudzisz się i zobaczysz, że nie masz już marzeń, to sobie szukaj przyjaciela...

Chodzi o to, by robić to o czym marzysz. Bo jeżeli umiesz marzyć, to jest już połowa sukcesu. Czy wiesz, że nieszczęśliwi ludzie nie mają marzeń? Żyją z dnia na dzień i biernie przyjmują to, co szykuje dla nich los. Jeżeli nie mają przy swoim boku nikogo, kto ich pokieruje we właściwą stronę, mogą bardzo źle skończyć... Dlatego, jeżeli kiedyś obudzisz się i zobaczysz, że nie ma...

Nie wiedziałam do tej pory, że może być tyle rodzajów łez. Są łzy smutku, gorzkie, łzy wzruszenia i radości. Łzy, które oczyszczają duszę ze złych demonów i łzy, które zabierają wszystko. Łzy wielkie niczym groch i lecące ciurkiem jak gorąaca woda z kranu. Łzy, które parzą i zostawiają wyryte ślady na policzkach do końca życia. Łzy, które zmieniają człowieka raz na zawsze. Łzy, które wżerają się w skórę niczym żrący kwas. Łzy, które są jak gęsta krew, sączą się powoli. Ale tylko miłość może być tak piękna, wzniosła i tak bardzo boleć, by doprowadzić człowieka do granic obłędu, dzikiego zatracenia, a za chwilę być mokra od wypłakanych łez. Łez, które nie dają się zakwfalifikować do żadnej kategorii.

Nie wiedziałam do tej pory, że może być tyle rodzajów łez. Są łzy smutku, gorzkie, łzy wzruszenia i radości. Łzy, które oczyszczają duszę ze złych demonów i łzy, które zabierają wszystko. Łzy wielkie niczym groch i lecące ciurkiem jak gorąaca woda z kranu. Łzy, które parzą i zostawiają wyryte ślady na policzkach do końca życia. Łzy, które zmieniają człowieka raz na zawsze. Łzy,...

Marzenia trzeba spełniać, choćby nie wiem co, warto próbować, bo w przeciwnym razie nigdy się nie dowiemy, co by było gdyby... Zrozumiałam też kolejną rzecz: trzeba podchodzić z dystansem do planów na przyszłość. Nie można zaplanować zżycia od A do Z. Bo jutro może zdarzyćc się coś takiego, co wywróci nasz poukłladany świat do góry nogami i wszystko ulegnie zmianie.
A miłość... Miłość to nie tylko te motyle w brzuchu, które przyjemnie łaskoczą, to nie tylko te burze z piorunami, nieziemski seks. Miłość to także zwykłe, szare dni. To drugi człowiek, z którym jesteśsmy na dobre i na złe. Miłość ma czasem zapuchnięte oczy od nadmiaru łez, cóż, taka już ona jest.

Marzenia trzeba spełniać, choćby nie wiem co, warto próbować, bo w przeciwnym razie nigdy się nie dowiemy, co by było gdyby... Zrozumiałam też kolejną rzecz: trzeba podchodzić z dystansem do planów na przyszłość. Nie można zaplanować zżycia od A do Z. Bo jutro może zdarzyćc się coś takiego, co wywróci nasz poukłladany świat do góry nogami i wszystko ulegnie zmianie.
A mi...

Stal to potęga. Pieniądze to potęga. Ale ze wszystkich rzeczy na świecie najpotężniejsze są słowa.

Stal to potęga. Pieniądze to potęga. Ale ze wszystkich rzeczy na świecie najpotężniejsze są słowa.

Codzienność bywa nużąca. Dni mijają jeden za drugim. Niepostrzeżenie. Ciągle na coś czekamy, czegoś oczekujemy, za czymś tęsknimy. Wieczorami chcemy szybko zasnąć, by po kilku godzinach znowu móc gnać przed siebie, realizując swoje bądź czyjeś, oczekiwania.

Codzienność bywa nużąca. Dni mijają jeden za drugim. Niepostrzeżenie. Ciągle na coś czekamy, czegoś oczekujemy, za czymś tęsknimy. Wieczorami chcemy szybko zasnąć, by po kilku godzinach znowu móc gnać przed siebie, realizując swoje bądź czyjeś, oczekiwania.

[...] czasami kochamy kogoś tak bardzo, że nawet starość i śmierć tego nie zmienią. Życie czasami nas tak zaskakuje, że wydaje się nam niemożliwy jego scenariusz. Ale wszystko dzieje się po coś.

[...] czasami kochamy kogoś tak bardzo, że nawet starość i śmierć tego nie zmienią. Życie czasami nas tak zaskakuje, że wydaje się nam niemożliwy jego scenariusz. Ale wszystko dzieje się po coś.

– No właśnie. „Czyjeś” – złapał ją za słówko Mikołaj tego samego dnia. – A może czas na własne marzenia? Nie myślałaś o tym? [...]
– Moje marzenia? – powiedziała w zadumie.
– Twoje – potwierdził Mikołaj. – Przecież chyba o czymś marzysz?
Znowu ją zaskoczył. Czy Kinga o czymś marzyła oprócz tego, żeby spełniać marzenia innych? Całe życie podporządkowała komuś. Mężowi. Synowi. Szefowi. Obcym ludziom A ona? – Uświadomiła sobie teraz, że nigdy nie myślała o sobie. Zawsze o kimś. – Kiedyś marzyłam, aby być motylem. – Uśmiechnęła się nieznacznie. – Żeby móc latać w zwiewnej, upstrzonej kolorami sukni. I żeby wszyscy mnie podziwiali.
– Pamiętam – uśmiechnął się. – A teraz? O czym teraz marzysz? [...]
– Teraz nie chciałabym być motylem – rzuciła.
– Ooo! A to niespodzianka! Dlaczego?
– Bo one żyją bardzo krótko. Pięknie i intensywnie, ale jednak krótko. A ja chciałabym żyć długo i szczęśliwie. Po prostu.

– No właśnie. „Czyjeś” – złapał ją za słówko Mikołaj tego samego dnia. – A może czas na własne marzenia? Nie myślałaś o tym? [...]
– Moje marzenia? – powiedziała w zadumie.
– Twoje – potwierdził Mikołaj. – Przecież chyba o czymś marzysz?
Znowu ją zaskoczył. Czy Kinga o czymś marzyła oprócz tego, żeby spełniać marzenia innych? Całe życie podporządkowała komuś. ...

[...] trudne doświadczenia nie są dane człowiekowi po to, by cierpiał i wciąż rozdrapywał rany. Są po to, by sięgnął najczarniejszego dna. Czubkami palców albo kolanami. Albo twarzą. Ważne, żeby dotknąć tego dna. Im mocniej, tym większa będzie siła wybicia do góry.

[...] trudne doświadczenia nie są dane człowiekowi po to, by cierpiał i wciąż rozdrapywał rany. Są po to, by sięgnął najczarniejszego dna. Czubkami palców albo kolanami. Albo twarzą. Ważne, żeby dotknąć tego dna. Im mocniej, tym większa będzie siła wybicia do góry.

Czasami są ważniejsze rzeczy niż praca oraz spełnianie czyichś marzeń i planów. Czasami trzeba skupić się na sobie i swoim sercu. Bo kiedy ono jest popękane, trudno o normalny oddech i optymistyczne myśli.

Czasami są ważniejsze rzeczy niż praca oraz spełnianie czyichś marzeń i planów. Czasami trzeba skupić się na sobie i swoim sercu. Bo kiedy ono jest popękane, trudno o normalny oddech i optymistyczne myśli.

[...] nawet najpiękniejsze momenty mają to do siebie, że mijają. Zbyt szybko, zbyt nagle.

[...] nawet najpiękniejsze momenty mają to do siebie, że mijają. Zbyt szybko, zbyt nagle.

– Wszystko w życiu się zmienia. Nawet drzewa – powiedziała w zadumie Kinga. – Lubiłam tę huśtawkę. Niby zwyczajny patyk albo stara opona zawieszona na grubej linie, a dała mi tyle radości. [...] – Chciałabym, aby tamte czasy wróciły. By radość dawała mi zwykła huśtawka.
– A co stoi na przeszkodzie? – zapytał. [...]
– No chociażby to, że nie ma już jej gdzie zawiesić. – Wzruszyła ramionami.
-Jest tyle drzew w okolicy – powiedział Mikołaj. – Znajdziemy jakieś. Inne. I ono napisze nową historię. – Odgadł jej myśli.
– To nie to samo – pokręciła nosem. – Ten dąb, to drzewo... Ono kołysało na tej gałęzi moją mamę, kiedy była dzieckiem. A potem mnie. Dziwnie mi stać teraz tutaj i patrzeć, że po tamtej gałęzi został tylko ślad.
– A czy życie to nie samo pasmo śladów? – zauważył Mikołaj. – Spotykasz kogoś, zakochujesz się i wydaje ci się, że nic nie będzie w stanie tego zmienić. A potem... zostaje tylko ślad. Wspomnienie.
– Masz rację. – Oparła głowę na jego ramieniu.
– Dobrze mi tu – wyznał, przytulając ją mocniej. – Może i drzewa się zmieniają, życie się zmienia, ale serce... Ono chce kochać tak samo.

– Wszystko w życiu się zmienia. Nawet drzewa – powiedziała w zadumie Kinga. – Lubiłam tę huśtawkę. Niby zwyczajny patyk albo stara opona zawieszona na grubej linie, a dała mi tyle radości. [...] – Chciałabym, aby tamte czasy wróciły. By radość dawała mi zwykła huśtawka.
– A co stoi na przeszkodzie? – zapytał. [...]
– No chociażby to, że nie ma już jej gdzie zawiesić...