Profil użytkownika: emily1987

Proszę Państwa, książka Pana Franciszka Kacyniaka jest w wielkiej części plagiatem wpisów z bloga idziesiec.pl zapraszam do przeczytania najnowszego wpisu z powyższego bloga, który pokazuje rażące podobieństwa pomiędzy między książką a blogiem.

Proszę Państwa, książka Pana Franciszka Kacyniaka jest w wielkiej części plagiatem wpisów z bloga idziesiec.pl zapraszam do przeczytania najnowszego wpisu z powyższego bloga, który pokazuje rażące podobieństwa pomiędzy między książką a blogiem.

Dawno nie przeczytałam tak wciągającej książki jak "Przeminęło wiatrem". Losy Scarlett śledzi się jak opowieść o najbliższych sobie ludziach, mimo, iż książka została napisana ok 80 lat temu. Świetnie zarysowane postaci, nieokiełznany Rett Butler, wszystko bardzo wiarygodne, spójne, przekonujące. To książka, którą można by czytać bez końca, delektując się każdym zdaniem, chłonąc każdy dialog. Do ostatniego rozdziału trzyma w napięciu i zaskakuje zakończeniem. Autorka nie pozwala czytelnikowi na znudzenie: zaskakujące wydarzenia, nawet bardzo bolesne sprawiają, że czyta się jak prawdziwą opowieść o życiu, a nie fikcje literacką.
I jeszcze raz Rett - chyba najciekawsze postać z całej tej czwórki, mimo swoich wad, został moim literackim ideałem mężczyzny.

Polecam bardzo gorąco tę książkę!

Dawno nie przeczytałam tak wciągającej książki jak "Przeminęło wiatrem". Losy Scarlett śledzi się jak opowieść o najbliższych sobie ludziach, mimo, iż książka została napisana ok 80 lat temu. Świetnie zarysowane postaci, nieokiełznany Rett Butler, wszystko bardzo wiarygodne, spójne, przekonujące. To książka, którą można by czytać bez końca, delektując się każdym zdaniem,...

Po książkę sięgnęłam po spotkaniu z autorem niedługo po tym jak wrócił z opisywanej przez siebie wyprawy. Ze spotkania wyszłam z raczej średnim wrażeniem - mimo, że opowiadał dość barwnie nie sprawiał wrażenia podróżnika z prawdziwego zdarzenia (może też dlatego, że był w tej dziedzinie raczej początkujący). Moje początki z książką również były trudne, głównie z powodu języka. Mam poczucie, że autor za bardzo starał się wykazać kunsztem językowym i ubierał swoje myśli w tak skomplikowane zdania, że kompletnie nie dało się 'poczuć' tego wszystkiego o czym pisał. Nadążanie za sensem jego zawiłych, zbyt ubarwionych zdań zabijało możliwość przeżywania ich treści. Przez mniej więcej połowę książki przebrnęłam ze sporym trudem, w drugiej części miałam poczucie, że autor trochę sobie odpuścił... ujmowanie rzeczywistości w prostsze, bardziej emocjonalnie zabarwione zdania, lepiej oddające przeżycia i spostrzeżenia bohaterów pozwoliły 'wejść w atmosferę' wydarzeń.
Z drugiej strony nie można odmówić tej pozycji również pewnych zalet. Jest przede wszystkim dobrym źródłem wiedzy o ludziach, miejscach, zwyczajach i historii terenów, po których autor podróżuje. W opisy wędrówki gęsto są wplatane informacje na temat kultury, regionów, życia codziennego - czyta się je z dużym zainteresowaniem. Widać, że autor ma sporą wiedzę w tym zakresie i mam wrażenie, że lepiej wychodzą mu 'wykłady kulturowe' niż tworzenie wartkiej narracji.
Podsumowując: książka na pewno potrafi zainteresować regionem, o którym jest mowa, jest swoistą, dobrze zaserwowaną lekcją geografii (mówię o konkretnych fragmentach) natomiast czytając ją widać, że 'nadmiar szkodzi' i potrzeba czasem więcej naturalności i prostoty, żeby przyciągnąć czytelnika. Posiada swoje zalety, jednak ogólnie mam poczucie, że nieco rozczarowuje.

Po książkę sięgnęłam po spotkaniu z autorem niedługo po tym jak wrócił z opisywanej przez siebie wyprawy. Ze spotkania wyszłam z raczej średnim wrażeniem - mimo, że opowiadał dość barwnie nie sprawiał wrażenia podróżnika z prawdziwego zdarzenia (może też dlatego, że był w tej dziedzinie raczej początkujący). Moje początki z książką również były trudne, głównie z powodu...