Słaba podróbka 1984. Fabuła przypomina książkę dla dzieci która ma je zaniepokoić niż coś co mogłoby przerazić dorosłego (co autor wspomina jako swój cel). Język słaby tak samo jak postacie, każdą z nich można opisać jednym słowem. Główny antagonista bardziej przypomina złą postać z animowanej bajki.
W książce jest też wątek romantyczny, między bohaterami jednak nie czuć żadnej chemii. Ma się wrażenie że ten wątek służy tylko po to, żeby końcówka miała jakiś sens.
Moim zdaniem książka nie warta przeczytania.

Słaba podróbka 1984. Fabuła przypomina książkę dla dzieci która ma je zaniepokoić niż coś co mogłoby przerazić dorosłego (co autor wspomina jako swój cel). Język słaby tak samo jak postacie, każdą z nich można opisać jednym słowem. Główny antagonista bardziej przypomina złą postać z animowanej bajki.
W książce jest też wątek romantyczny, między bohaterami jednak nie czuć...

Książkę zaskakująco dobrze się czyta gdy uzna się, że jest to fikcja a nie zbiór wydarzeń w które wierzą niektórzy ludzie.
Książka nie uznaje ewolucji i nie bierze pod uwagę podstawowych zasad biologii. Krótkie fragmenty o chorobach psychicznych, traumach i rasizmie pozostawiały po przeczytaniu niesmak.
Między rozdziałami znajdują się ilustracje oraz strony do wypełniania własnymi notatkami, 30 z ponad 150 stron to słowniczek. Książkę czyta się bardzo szybko więc jeśli kogoś interesuje jak według New Age powstali ludzie, poleciałbym ją.

Książkę zaskakująco dobrze się czyta gdy uzna się, że jest to fikcja a nie zbiór wydarzeń w które wierzą niektórzy ludzie.
Książka nie uznaje ewolucji i nie bierze pod uwagę podstawowych zasad biologii. Krótkie fragmenty o chorobach psychicznych, traumach i rasizmie pozostawiały po przeczytaniu niesmak.
Między rozdziałami znajdują się ilustracje oraz strony do wypełniania...

Mimo tego, że w opisie książki zapewnieni jesteśmy, że "pogromca demonów" to książka która może spodobać się każdemu, mam wrażenie że nie jest kierowana do nikogo.
Bohaterowie wydają się infantylni a sposób w jaki napisana jest książka dziecinny, jednak co jakiś czas w tekście występują wulgaryzmy i tematy, moim zdaniem, niestosowne w książce która polecana jest również dzieciom, jak na przykład żart o tym, że główny bohater mógłby chcieć wypożyczyć książkę z działu nekrofilii.
Wiele z wydarzeń przedstawionych jest nielogicznych, na przykład upadek jednego z bohaterów z 4 metrów po którym nie doznaje chociażby kontuzji, lub reakcja głównego bohatera na śmierć innej postaci. Bardziej interesował go zgubiony przedmiot, a jego brak wrażliwości nie jest niczym uzasadniony, wręcz patrząc na to, jak postrzegają go inne postacie, wydaje się to dziwne i nie na miejscu. Długość rozdziałów była również rozczarowująca, niektóre z nich nie zajmowały nawet pełnej strony przez co miało się wrażenie, że autor nie ma za wiele do powiedzenia, nie potrafi rozwinąć swojej historii.
Opisy demonów, mimo tego, że były krótkie, były ciekawe i kreatywne. Od początku były one moją ulubioną częścią tej książki dlatego szkoda mi, że nie było poświęcone na nie więcej czasu.
Myślę, że książka ta jest zbyt wulgarna dla dzieci ale zbyt dziecinna dla nastolatków i dorosłych. Niezależnie od grupy w której się znajdujemy nie widzę sensu żeby po nią sięgnąć, o ile nie chcemy co kilka stron łapać się za głowę.

Mimo tego, że w opisie książki zapewnieni jesteśmy, że "pogromca demonów" to książka która może spodobać się każdemu, mam wrażenie że nie jest kierowana do nikogo.
Bohaterowie wydają się infantylni a sposób w jaki napisana jest książka dziecinny, jednak co jakiś czas w tekście występują wulgaryzmy i tematy, moim zdaniem, niestosowne w książce która polecana jest również...

Opowiadania które przyjemnie się czyta, ilustracje wprowadzają w klimat i są naprawdę pięknie wykonane mimo swojej prostoty. Każde z opowiadań jest zakończone końcem - śmiercią lub odejściem co moim zdaniem dobrze pokazuje życie w lesie i naturę, przemijalność. Mimo skupienia na przyrodzie, głównie ptakach można też poznać życia ludzi którzy są zachwyceni światem ich otaczającym lub wręcz przeciwnie, mają pretensje do niepowstrzymanego instynktu.

Opowiadania które przyjemnie się czyta, ilustracje wprowadzają w klimat i są naprawdę pięknie wykonane mimo swojej prostoty. Każde z opowiadań jest zakończone końcem - śmiercią lub odejściem co moim zdaniem dobrze pokazuje życie w lesie i naturę, przemijalność. Mimo skupienia na przyrodzie, głównie ptakach można też poznać życia ludzi którzy są zachwyceni światem ich...

Niektóre rozdziały były interesujące, niektóre mniej a inne wcale. Mimo wszystko myślę, że książka warta przeczytania. Niektóre tematy poruszane przez autora sprawiają, że aż czuje się przymus żeby odłożyć na chwilę książkę i zastanowić się nad tym trochę głębiej co jak dla mnie jest na plus.

Niektóre rozdziały były interesujące, niektóre mniej a inne wcale. Mimo wszystko myślę, że książka warta przeczytania. Niektóre tematy poruszane przez autora sprawiają, że aż czuje się przymus żeby odłożyć na chwilę książkę i zastanowić się nad tym trochę głębiej co jak dla mnie jest na plus.

"Szok" to książka która moim zdaniem szokuje brakiem szoku. Przez cały czas odnosiłam wrażenie, że brakuje mi jakiegoś kontekstu żeby ją zrozumieć albo jakby ta książka była dodatkiem do innej. Mimo tego, że postacie były w tym samym miejscu i były ze sobą na różne sposoby połączone to same wątki nie tworzą spójnej historii a całość sprawia, że tak właściwie nie wiadomo do czego autor zmierza. Przez pierwsze kilka rozdziałów wprowadza postacie, pokazuje realia Osiowa, miasta, w którym w większości dzieje się akcja, wprowadza w ten świat. Dopiero około 200 strony pojawia się wątek, który buduje małe napięcie ale kończy się w rozczarowujący sposób jak i cała książka.
Myślę, że książka może spodobać się tym, którzy chcą poczuć się, jakby czytali czyjś pamiętnik, którzy chcą przeczytać coś spokojnego osadzonego w przeszłości. Mnie osobiście nie przeszkadza ale nie jest to coś co poleciłabym innym.

"Szok" to książka która moim zdaniem szokuje brakiem szoku. Przez cały czas odnosiłam wrażenie, że brakuje mi jakiegoś kontekstu żeby ją zrozumieć albo jakby ta książka była dodatkiem do innej. Mimo tego, że postacie były w tym samym miejscu i były ze sobą na różne sposoby połączone to same wątki nie tworzą spójnej historii a całość sprawia, że tak właściwie nie wiadomo do...

Książka moim zdaniem należy do tych, gdzie tytuł naprawdę pasuje do treści. Można odczuć, że bohaterowie, tak samo jak czytelnik, czują się jakby kroczyli w ciemności.
Na początku to uczucie podczas czytania nie jest przyjemne ale po pewnym czasie z każdym rozdziałem da się zrozumieć coraz więcej.
Postacie po prostu były, nikomu nie kibicowałam, nie wzbudzili we mnie żadnych emocji. Mimo wielu pytań które sobie zadawałam żadne nie interesowało mnie na tyle bym była rozczarowana brakiem na nie odpowiedzi.
Końcówka była lekko rozczarowująca ale jednocześnie spełniła swoje zadanie, zakończyła w logiczny sposób całą historię. Myślę też że była trochę za krótka żeby wyciągnąć z niej jakieś wnioski.
Mimo mało interesującej fabuły trudno oderwać się od czytania i na swój sposób wciąga. Nie pozostawia po sobie niczego w głowie. Coś do przeczytania i zapomnienia.

Książka moim zdaniem należy do tych, gdzie tytuł naprawdę pasuje do treści. Można odczuć, że bohaterowie, tak samo jak czytelnik, czują się jakby kroczyli w ciemności.
Na początku to uczucie podczas czytania nie jest przyjemne ale po pewnym czasie z każdym rozdziałem da się zrozumieć coraz więcej.
Postacie po prostu były, nikomu nie kibicowałam, nie wzbudzili we mnie...