Burze, zgodnie z zapowiedziami, dawały o sobie znać od dłuższego czasu. Dlatego schronisko było prawie puste. Nie licząc prawdziwych pasjonatów i obsługi schroniska, w środku było jeszcze kilka osób. Idealnie. Poszukiwana zaginęła dwa dni temu. Im mniej turystów, mogących zatrzeć ślady, tym lepiej.
-Przepraszam...- Artur usłyszał cienki głos, zza wielkiego, drewnianego baru.
Drobna dziewczyna, lekko speszona, nachyliła się między kuflami na piwo.
-Tak?
-Ta zaginiona...poprosiła, żebym wysłała jej pocztówkę. Nie robimy tego codziennie, więc nadal ja mam... Może chce Pan...
-Oczywiście -odparł lekko zaskoczony.
Widokówka przedstawiała grotę. Na stojaku obok były identyczne. Pierwsze co rzuciło się w oczy to, że była najbrzydsza ze wszystkich. A wybrała ją kobieta-fotograf. Może kwestia gustu. Na drugiej stronie było kilka zdań:

Hej Mamo!

Pozdrowienia z gór. Jest pięknie. Szkoda, że nie możesz tego zobaczyć na żywo. Może chociaż widok tej pięknej groty w jakimś stopniu odda to, co tu przeżyłam.

Uważaj na siebie i do zobaczenia!

Kocham Cię K.   
Artur nabrał pewności, że zaginięcie nie było przypadkowe. Kilka myśli uderzyło go jednocześnie. Dziewczyna była w niebezpieczeństwie. Ktoś, kto jej zagrażał, nie znał jaj matki. Wiedział, że żyje ale nie wiedzial, że jest niewidoma. Zagrożenie nie pojawiło się w schronisku, tylko znacznie wcześniej. Ostatnią myślą było, że do cholery, jest w niewłaściwym miejscu. Jeszcze raz rzucił okiem na grotę z pocztówki i wybiegł ze schroniska. 

Burze, zgodnie z zapowiedziami, dawały o sobie znać od dłuższego czasu. Dlatego schronisko było prawie puste. Nie licząc prawdziwych pasjonatów i obsługi schroniska, w środku było jeszcze kilka osób. Idealnie. Poszukiwana zaginęła dwa dni temu. Im mniej turystów, mogących zatrzeć ślady, tym...

więcej mniej