Profil użytkownika: Michał

Na tytuł wpadłem szukając źródeł do pracy magisterskiej, która w jakiejś tam mierze traktować będzie o żółtych kamizelkach. I w tym miejscu trzeba zaznaczyć, że na dzień dzisiejszy, na temat tego ruchu w literaturze polskiej jest bida straszna. Najwięcej i najciekawiej jest oczywiście po francusku, którego niestety nie znam. Książka Turleya na 1 rzut oka wydawała mi się bardzo legitna, ale przeraziło mnie gdy zacząłem googlać samego autora i na jego blogu pokazało mi się wielkie hasło "a new conservative is rising". Mimo tego stwierdziłem że nie ma co domykać swojej własnej banieczki i trzeba przeczytać. I moje generalne wrażenie po przeczytaniu jest całkiem pozytywne tj. bardzo przekonuje mnie ujęcie źródeł wybuchu buntu w kwestiach ekonomicznych i związanych z globalizacją. Jest to dyskurs, którego wnioski mogłyby być pouczające nie tylko dla francuskiego społeczeństwa. Do plusów zaliczył bym też to jak przedstawiony został Emmanuel Macron, który jest "proobywatelski" i chciałby udobruchać protestujących, lecz nie uda się to póki robi to w sposób właściwy dla systemu jaki doprowadził do rozruchów. Ale w książce jest też trochę treści z któri się nie zgadzam i jest to przede wszystkim wskazanie, że głębiej pod źródłami ekonomicznymi kryją się powody związane z dławieniem przez elity tradycji, z tęsknotą za silną tożsamością narodową. Ja bym widział tu bardziej wzrost nierówności społecznych, reorganizację globalnej organizacji pracy i jako takie nasilenie poczucia niesprawiedliwości społecznej, która dotyka całą klasę pracującą. Podnosząc podatek paliwowy wtłaczano ludziom że są oni w równej mierze współwinni za kryzys klimatyczny co najwięksi emitenci gazów cieplarnianych - i była to już jawna kpina. Innym odpałem Turleya jest gloryfikacja skrajnie prawicowowych populistów, co będzie moim zdaniem kolejnym oszustwem, który z czasem zaboli, bo rzeczywiście mają oni duże poparcie w szeregach prosocjalnych protestujących.

Na tytuł wpadłem szukając źródeł do pracy magisterskiej, która w jakiejś tam mierze traktować będzie o żółtych kamizelkach. I w tym miejscu trzeba zaznaczyć, że na dzień dzisiejszy, na temat tego ruchu w literaturze polskiej jest bida straszna. Najwięcej i najciekawiej jest oczywiście po francusku, którego niestety nie znam. Książka Turleya na 1 rzut oka wydawała mi się...

Książka czyta się bardzo dynamicznie. Mamy tu opisy pokazujące pracę w przemyśle mięsnym od środka, które mimo naświetlenia tylko 1 zakładu śmiało możemy je przyrównać do innych. Poza tym wykonany został dokładny research co do danych statystycznych, które wplecione są w treść w sposób, który nie powinien nikogo zanudzić. "W kieracie ubojni" to także wypełnienie luki w dyskursie proanimalistycznym z praktycznej perspektywy pracowniczej. Mam jednak żal do Ilony Rabizo o to, że mimo że przedstawia się w książce jako badaczka zaangażowana to nie podaje ani jednego przykładu wpływu na warunki pracy. Jedno pytanie zadane współpracownicom o chęć założenia związku zawodowego to zdecydowanie za mało. W wielu zakładach są na początku takie nastroje,i osoba inicjująca musi liczyć się z tym, że musi dopiero pokazać co daje zz i jakie ma możliwości.

Książka czyta się bardzo dynamicznie. Mamy tu opisy pokazujące pracę w przemyśle mięsnym od środka, które mimo naświetlenia tylko 1 zakładu śmiało możemy je przyrównać do innych. Poza tym wykonany został dokładny research co do danych statystycznych, które wplecione są w treść w sposób, który nie powinien nikogo zanudzić. "W kieracie ubojni" to także wypełnienie luki w...

Powieści Orbitowskiego tak bardzo wchodzą nam "pod skórę", bo opowiadają o katastrofach codzienności, których nawet jeśli nie doświadczamy sami, to są u sąsiada, w pracy - blisko nas.
Przeglądając opinie i czytając wywiady dotyczące książki natrafiłem na określenie "horror życia", który chyba najlepiej odzwierciedla styl autora.

Powieści Orbitowskiego tak bardzo wchodzą nam "pod skórę", bo opowiadają o katastrofach codzienności, których nawet jeśli nie doświadczamy sami, to są u sąsiada, w pracy - blisko nas.
Przeglądając opinie i czytając wywiady dotyczące książki natrafiłem na określenie "horror życia", który chyba najlepiej odzwierciedla styl autora.