Zapach cytrusów

"Pogoda na miłość" to przyjemna lektura pełna emocji, Życie nie rozpieszcza trzech przyjaciółek Joanny, Magdy i Zuzanny. Każda z nich ma problemy i próbuje je rozwiązać. Joanna wciąż jest niepewna swoich uczuć do Krzysztofa i leci do Ameryki na spotkanie się z matką. Spore perypetie spotkały też Magdę i Zuzę. Dziewczyny wspierają się. Każda powolutku wychodzi na prostą, jednak nie zawsze jest łatwo. W książce jest miejsce na wzloty i upadki, na szczęście i miłość, na wiarę w siebie i swoje możliwości.

"Skradziona kołysanka" to wspaniała, poruszająca, i budząca skrajne emocje książka. Barbara zdradzona przez męża, której skradziono córeczkę, pogrążona w alkoholizmie, osamotniona, odsunięta od społeczności okazuje się silną kobietą. Towarzyszymy głównej bohaterce w jej tęsknocie, rozpaczy i samotności. Cały czas toczy się walka skrajnych emocji. Bardzo wyczerpująca lektura grająca na uczuciach. Z lekkim wytchnieniem zakończyłam czytanie. Po prostu emocjonująca i wzruszająca powieść.

„Bez planu B” to dynamiczna powieść obyczajowa o Renacie i Ewie. Są to dwie kobiety, których poukładane życie wywraca się do góry nogami. Rywalizacja, intrygi i nagłe zrządzenia losu zmuszają bohaterki do przewartościowania priorytetów, rezygnacji ze sztywnych planów i zaufania życiu. Każde zakończenie, może być początkiem czegoś nowego, może być szansą na znalezienie szczęścia w innym miejscu. Z przyjemnością przeczytałam książkę.

„Przepustka do szczęścia” to drugi tom „Zośki”. To wspaniała powieść ukazująca życie ludzi u schyłku lat 60, ich problemy, bolączki, walkę, prześladowania i trudy życia, jakże inne niż obecne. Niby wolność, a tyle ograniczeń i lęku o każdy dzień. Zośka po utracie dziecka, ze złamanym sercem, osamotniona ucieka od nieprzychylnych ludzi do miasta. Tu uczy się, pracuje i dzięki wsparciu przyjaciółki dąży do spełnienia marzeń o projektowaniu mody. Życie jej nie oszczędza i kiedy pojawiają się życiowe problemy na jej drodze stają przyjaciele, którzy są gotowi do pomocy. Ciekawa jestem dalszych losów bohaterki i jej przyjaciół. Czuję niedosyt w tym względzie i liczę na kolejne tomy.

Ile w sobie trzeba mieć miłości, aby stać się rodziną zastępczą dla obcego dziecka? Malwina ma go całe morze i wraz z mężem taką rodziną staje się dla Kacpra, którego wychowuje od urodzenia. Dziecko ma wiele deficytów, które utrudniają mu prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie. Oprócz niepełnosprawności intelektualnej towarzyszy mu ADHD oraz to, co matkę zastępczą przeraża najbardziej - satysfakcja z krzywdzenia innych. Chłopiec jest trudnym dzieckiem i wymaga opieki 24h na dobę. Malwina przekłada jego dobro nad własne, pogarszają się jej relacje z własnymi dziećmi, które Kacpra się po prostu boją... Malwina staje przed dylematem - być nadal rodziną zastępczą dla Kacpra czy zrezygnować? Tego dowiedzieć chce się dziennikarka - Lila, która pisze artykuł na ten temat. Wątek Malwiny oparty na faktach... Historia tego dziecka jest po prostu nie do uwierzenia. Warto przeczytać, aby mieć obraz tego, z czym muszą mierzyć się rodziny zastępcze.

Piękna i bardzo emocjonująca historia rodziny w cudownym miejscu. Ale to też okazanie jaka silna i zdeterminowana potrafi być kobieta. Ewa i Mariusz rzucają wszystko, sprzedają mieszkanie w bloku i przenoszą się na wieś do własnego domu, które kiedyś było schroniskiem. Miejsce, choć w urokliwym miejscu to wymaga ogromnego wkładu pracy, siły i pieniędzy, których im jednak nie nadbywa. Nie ma tam nic, ani wody, ani prądu, ani drogi dojazdowej. Wydatki się piętrzą, końca nie widać i niestety Mariusz nie dał rady tego udźwignąć, choć sam był pomysłodawcą tego kroku w ich życiu. Cały świat zawalił się Ewie, gdy sama została z trójką dzieci i nie skończonym domem. Ale Ewa jest silna i z pomocą rodziców, siostry, a nawet teściowej zakasuje rękawy i bierze się podwójnie do roboty. Idzie zima, nie ma w domu ogrzewania, nie ma ciepłej wody. Nie można się teraz poddać. Bardzo fajne postaci, muszę tu wspomnieć o małym Adasiu, który jak taki promyczek zjednywał sobie wszystkich ciagłymi pytaniami. Przepięknie opisana miejscowość i przyroda. To nie pierwsze spotkanie z tą autorką i na pewno nie ostatnie. Koniec książki w czasie Bożego Narodzenia, podczas srogiej zimy, to taka wisienka na torcie. Bardzo polecam.

„Kiedy życie rzuca nas na kolana, jedynym sposobem, by wstać, jest odnalezienie siły w korzeniach, o których dawno zapomnieliśmy” – to zdanie idealnie oddaje emocjonalną głębię powieści „Rudy warkocz”. Zawartość tomu autorstwa Katarzyny Kieleckiej to niezwykle poruszająca, wielopokoleniowa saga, która z ogromną precyzją splata współczesne dylematy z mrocznymi sekretami z czasów II wojny światowej. To książka o winie, przebaczeniu i poszukiwaniu tożsamości w świecie, który nieustannie próbuje nas zdefiniować przez pryzmat cudzych błędów. Moja ocena tej publikacji to mocne 8/10. Kielecka udowadnia, że jest mistrzynią literatury obyczajowej, która nie boi się trudnych pytań o moralność i cenę prawdy. Największym atutem powieści jest sposób, w jaki autorka kreśli losy głównej bohaterki, umiejętnie wplatając je w autentyczne realia historyczne. Przeskakując między współczesną Łodzią a wojennymi losami rodziny, Kielecka tworzy misterną układankę. Wyczuwalna w tekście kunsztowna więź z przeszłością nadaje całości wyjątkowej głębi – czytelnik niemal fizycznie czuje chłód dawnych murów i ciężar niewypowiedzianych przez lata słów. Autorka z dużą dozą fantazji literackiej, ale wspartej rzetelnym researchem, odtwarza atmosferę okupowanego miasta, czyniąc z niego niemal równorzędnego bohatera opowieści. To, co wyróżnia „Rudy warkocz”, to psychologiczna wiarygodność postaci. Choć sama historia jest fikcyjna, jej emocjonalny fundament jest nienaruszalny. Bohaterowie Kieleckiej są pełni wad, lęków i sprzeczności, co sprawia, że stają się nam niezwykle bliscy. Szczególne wrażenie robi wątek tytułowego rudego warkocza – symbolu, który staje się pomostem między pokoleniami i kluczem do rozwiązania zagadki sprzed lat. Autorka pokazuje, że traumy przodków, nawet te głęboko ukryte, rezonują w naszym życiu, dopóki ich nie nazwiemy i nie oswoimy. dodatkowa gwiazdka za styl – plastyczny, pełen wrażliwości, a jednocześnie pozbawiony taniego sentymentalizmu. Kielecka potrafi pisać o tragedii w sposób, który daje nadzieję, nie unikając przy tym trudnych, bolesnych konfrontacji. Do pełnej dziesiątki zabrakło mi jedynie nieco szybszego tempa w początkowych rozdziałach współczesnych, gdzie ekspozycja bywa odrobinę nazbyt rozbudowana. Jednak gdy już wszystkie tryby tej maszyny czasu ruszą, od książki nie sposób się oderwać. Mimo ogromnego ładunku emocjonalnego, „Rudy warkocz” to lektura, która przynosi swoiste oczyszczenie. To solidna, mądra i pięknie skrojona opowieść o tym, że każda blizna ma swoją historię, a każda historia zasługuje na to, by zostać opowiedziana. Jeśli szukasz literatury, która zmusi Cię do refleksji nad własnym drzewem genealogicznym i pokaże potęgę kobiecej siły, powieść Katarzyny Kieleckiej będzie strzałem w dziesiątkę.

Macie czasem tak, że po przeczytaniu jakiejś książki, po zamknięciu ostatniej strony - siadacie i po prostu patrzycie się w ścianę? Wiem, że wiele z Was tak miało. To samo spotkało mnie po lekturze "Kiedy się pojawiłeś" Anny Matusiak-Rześniowieckiej. Początkowo autorka wprowadza nas w świat wszystkich postaci, lektura wydaje się dość lekka, płynie się kartka po kartce. Później robi się coraz ciężej... Iza i Adam to parę wprost idealna. Oboje wykształceni, mają wspaniałą pracę i związek jak z bajki. Robią wspaniałą karierę, zakładają własną firmę i prą do przodu. Wszystko zmienia się, kiedy na świecie pojawia się ich upragniony syn... Małgosia to pielęgniarka, która całe swoje serce oddała najmłodszym. Z Jackiem tworzą naprawdę udany związek, oparty na miłości i obopólnym wsparciu. Życie obu tych par diametralnie się zmieni, kiedy na świecie pojawi się pewien mały człowiek. Jak się zmieni? Tego nie mogę Wam zdradzić. W pewnym momencie, w trakcie lektury - łzy ciekły mi już bez przerwy. Na pewno nie bez znaczenia jest to, że mój pierwszy synek ma na imię dokładnie tak, jak malutki, dzielny bohater tejże książki. Nie mam słów, żeby opisać, jak bardzo rozbiła mnie ta książka, żeby potem posklejać moje serce na nowo. Daję 10 na 10, mistrzostwo. Brawo Pani Aniu!

Dalsze losy bliźniaków i ich rodzin są niesamowicie pokręcone, przez co oczywiście ciekawe. W tej części jest trochę z thrillera, sporo emocji, a moje serce zabrała suczka, mądra i dzielna bokserka Kufa. Mam nadzieję, że poszukiwania z jej pomocą, zakończą się pomyślnie.

Przebrnęłam,(choć prostota języka aż raziła), tylko dlatego, aby poznać zakończenie, a to, jak się okazało było możliwe, ale dopiero na ostatnich stronach części drugiej. Wymuszony watek, naiwność bohaterów, nierealne sploty wydarzeń, powtarzalność opisów, przewidywalnosc akcji.. Całość tak prosta, tak mało ambitna.. nawet jak na obyczajówkę. Mnie nie ujęła. Nie polecam.

Alicja jest młodą, 26 letnią dziewczyną. Mieszka we Wrocławiu z matką, która ją kocha, ale na swój sposób. Mocno kontroluje swoją córkę, podważa jej pewność siebie i nie jest mocna w okazywaniu uczuć swojej jedynaczce. Alicja nie miała ojca, stąd brak jej prawidłowych męskich wzorców. Dlatego też kiedy w jej życiu pojawia się Feliks, Alicja idzie ku niemu niczym ćma ku światłu. Całkowicie oddaje swoje życie w ręce mężczyzny, tłumaczy wszystkie nieprawidłowe zachowania i uważa, że Feliks po prostu taki jest. Jest nieco starszy, ma większe doświadczenie, na pewno jest dla niej czuły i chce jak najlepiej... Tango to opowieść o dziewczynie, która dała się zamknąć w toksycznym związku. To opowieść o wielkiej tęsknocie za miłością i byciem dla kogoś kimś najważniejszym. To bardzo poruszająca i smutna historia. Ale daje nadzieje i może bardziej tłumaczy pewne zachowania. Warto przeczytać, tym bardziej, że autorka zainspirowała się prawdziwymi wydarzeniami i historią własnej córki.

Chociaż chwilami niektóre sytuacje wydawały mi się nierealne i absurdalne to mimo to powieść przeczytałam z ogromną przyjemnością. Coraz częściej zdarza mi się sięgać po literaturę obyczajową. Dramatyczna sytuacja Laury wzbudza współczucie. Laura do momentu spotkania młodej dziewczyny nie widzi już sensu życia. Wszystko jest jej obojętne. Tylko walka i opieka jej przyjaciół nie pozwalają zrobić jej czegoś głupiego. Pokazuje to jak ważna w naszym życiu jest przyjaźń, prawdziwa przyjaźń. Z pomocą tychże przyjaciół Laura poznaje nowy cel w życiu i zaczyna walkę o jego realizację. Cały czas jej dopingowałam i ucieszyło mnie zakończenie tej powieści. Książka wzbudza dużo smutnych emocji.

Agnieszka nie jest zadowolona ze swojego życia. Ma nudną pracę i wrednego szefa, jej chłopak wyjechał za granicę, a ona sama musiała wrócić do mieszkania rodziców. Czuje, że musi coś zmienić, żeby nie oszaleć. I wtedy na jej drodze stają… Pieniny. Na kurs przewodników po tych pięknych górach namawia ją przyjaciółka. Agnieszka nie jest przekonana, że taki kurs może cokolwiek zmienić w jej sytuacji, a tymczasem to właśnie on wywołuje w jej życiu prawdziwą rewolucję. Pod wpływem piękna pienińskich krajobrazów w Agnieszce budzi się dawno porzucona pasja, a jej dusza otwiera się na nowe doznania, zachwyty i uczucia. Nic odkrywczego nie napiszę, fajnie się tego słuchało. Joanna Tekieli to jedna z lepszych autorek literatury obyczajowej.

Książkę poleciła mi Pani w bibliotece jako autorkę odwiedzającą nadmorską miejscowość Darłówko o Dąbki, które są dla mnie magiczne. To tam autorka pisze książki. Nie wiem czy na pewno, trzeba będzie to sprawdzić 🙂 Jako pierwsze spotkanie z pisarką oceniam bardzo dobrze, książkę czyta się szybko i płynnie, jest dużo emocji i opisów natury, które lubię. Jest też ciepło, radość, miłość, przyjaźń oraz tajemnica. Można również zaciekawić się miejscem, w którym dzieje się akcja książki. Malownicze krajobrazy, dwór, zamek, ogród, woda, zieleń krajobraz, kultura. Sama treść nie do końca od początku mi się podobała, trochę gubiłam się, by w końcu wciągnąć się w historię i nie móc się oderwać na wiele godzin. Myślę, że chętnie sięgnę po inne książki autorki, może będą tego warte.

Żeby być uczciwym, to chyba najlepszy wątek tej powieści dotyczy walki o przetrwanie schroniska dla zwierząt. Pozostałe są niestety bardzo przewidywalne, a dotyczą rozterek młodego dziewczątka czyli Bianki, która nieomal dezerteruje sprzed ołtarza oraz rozterek trochę starszego dziewczątka Ady, która przekonuje się, że stara miłość nie rdzewieje. Mam wypożyczone pozostałe cześci serii, ale trochę sie waham czy czytać dalej, bo chyba oczekiwałam trochę innej literatury. Może w kolejnych częściach przynajmniej dowiem się jak rozwiąże się sprawa opieki nad nieletnim rodzeństwem oraz czy nader surowa ciotka Teresa złagodzi swoje podejscie do rodzinki.

"Przeszłość nie można zmienić, więc trzeba ją zaakceptować taką, jaka była. Różne rzeczy mogły sprawić , że znaleźliśmy się w tym miejscu , w którym teraz jesteśmy . Ważniejsze jest to , co zrobimy dalej" Ola jest przed maturą, do której sumiennie się przygotowuje - marząc o medycynie. Nauka pochłania jej większość czasu , ale tak naprawdę to nie ma ona szans na inne rozrywki przy despotycznym ojcu ... Dla Oli wybawieniem miały być studia w innym mieście, ale wszystko toczy się inaczej ponieważ dziewczyna zachodzi w ciążę , przez co zostaje wyrzucona z domu, tracąc całą rodziną w jednym momencie. Teraz Ola jest już dorosła silną kobietą z nastoletnią córką. Wszystko zaczyna się układać , brakuje jej tylko siostry, z którą straciła kontakt wiele lat temu. Brakujący obrazek to piękna historia poruszająca tak wiele trudnych tematów - od trudnego dzieciństwa i przemocy domowej ,poprzez utratę najbliższych i samotne macierzyństwo... 😔 Polecam z całego ❤️

„Tajemnica z przeszłości” to drugi tom pięknej opowieści o miłości, rozgrywającej się w scenerii Żuław. Ewa zakochuje się w Kamilu, rozważa nawet, czy z nim nie zamieszkać. Mimo to Antek dalej wytrwale zabiega o jej względy. Szczęście zakochanych zakłóca niespodziewany przyjazd dawnej znajomej Ewy, Agnieszki, która prosi ją o pomoc. Ewa chce zerwać z przeszłością – dlatego odmawia. Jednak Agnieszka zaczyna ją szantażować. I Ewa ze strachu ulega. Czy sekret, który chce wyjawić Agnieszka, spowoduje, że Ewa i Kamil się rozstaną? Czy ich miłość przetrwa próbę, którą szykuje dla nich los? Agnieszka zaszanażowała Ewe, by ta załatwiła jej dach nad głowa. Ewa czuł, ze będa problemy, ale strach przed przeszłością spowodował, ze sie bała...i nie opowiedziała prawdy Kamilowi. Rodzice Kamila, a w szczególności matka była bardzo źle do niej nastawiona i kiedy dowiedziała się, ze Kamil spotyka sie z Ewa, postanowiła zrobić wszystko, by sie jej pozbyc. Agnieszka skozystała z okazji, naopowiadała matce Kamila bzdur o Ewie, w zamian dostała ksę i mogła sie ulotnic. Ostatecznie awantura, ucieczka Ewy i w końcu wypadek Kamila...wiele zmienią. Nie to miłość otwarła oczy i powoli rozwikłała zagadki... juz czekam na dalsze losy....

„Krok do miłości” jest pierwszym tomem „Cyklu żuławskiego” który dzięki Wydawnictwu Emocje, w nowej odsłonie powraca do czytelników. Autorka, Sylwia Kubik, od urodzenia mieszkanka wsi na Powiślu, zaprasza w niej w swoje rodzinne strony. Akcja jej powieści toczy się bowiem na pobliskich Żuławach, które autorka opisuje bardzo malowniczo, wręcz magicznie, oddając niepowtarzalny klimat tego wyjątkowego regionu naszego kraju. „Krok do miłości” to historia dwójki młodych ludzi – Ewy i Kamila, których los splata się właśnie na Żuławach. Wydawać by się mogło, że szansa na przecięcie się dróg życiowych tych dwojga jest mało prawdopodobna, tak wiele ich bowiem dzieli, a mało łączy. Jednak w życiu wszystko jest możliwe... Ewa, z zawodu fryzjerka, mieszka w Elblągu. Jakiś czas temu wprowadziła się do Michała, 10 lat starszego od niej mężczyzny. Miała nadzieję, że to u jego boku znajdzie miłość i spokój, których nie dane jej było doświadczyć w rodzinnym domu. Po krótkim okresie idylli, jej partner pokazał swoje prawdziwe oblicze toksyka i despoty. Ewa coraz częściej doświadcza przemocy psychicznej i fizycznej ze strony mężczyzny. Ostatnia awantura, jaką wszczął Michał kończy licznymi obrażeniami oraz pobytem Ewy w szpitalu. Załamana dziewczyna postanawia schronić się w odziedziczonym po babci domku na Żuławach. Kiedy dociera do Krasnegostawu jest zauroczona okolicą, jednak stan nieruchomości, w której chciała zamieszkać jest fatalny. Czy Ewa zdecyduje się pozostać w zrujnowanym budynku? Jak przyjmą ją mieszańcy wsi, którzy mają wiedzę o tym, że dziewczyna za życia babci nie otrzymywała z nią kontaktów? Kamil jest warszawiakiem, jego rodzice to majętni ludzie, którzy zadbali o jego wykształcenie oraz znalezienie przez niego atrakcyjnego zatrudnienia. Jednak mężczyzna nie czuje się dobrze ani w rodzinnym domu, gdzie o jego życiu wciąż chcą decydować rodzice, ani mieszkając w dużym mieście. Podczas jednej z podróży służbowych, przejeżdżając przez Żuławy, dostrzega stojący na uboczu dom podcieniowy i ulega jego urokowi. Kamil postanawia kupić wypatrzony budynek, osiedlić się na Żuławach i tu rozpocząć samodzielne życie. Swoje plany pomału realizuje, remontuje dom, w jego części postanawia otworzyć restaurację z kuchnią regionalną. Czy Kamil wytrwa w swoich zamierzeniach? Kto przyjdzie mu z pomocą, aby w jego gospodzie podawane były najlepsze, oparte na lokalnych produktach, posiłki? Powieść „Krok do miłości” jest bardzo emocjonalna, szczególnie jej fragmenty mówiące trudnym dzieciństwie Ewy, a także o jej związku z Michałem – przemocowcem i despotą. Równie duże wrażenie na czytelniku zapewne zrobią opisy nieustępliwości Małgorzaty, mamy Kamila, negującej jego osobiste wybory. Autorka w historię losów Ewy i Kamila wplotła też opowieść sprzed lat. Pozostajemy w tym samym miejscu akcji, ale przenosimy się w czasie do okresu repatriacji po II wojnie światowej. Na tle powojennej zawieruchy, przedstawioną mamy historię miłosną, która miała bardzo dramatyczny finał. Wydarzenia z przeszłości odbijają się echem na życiu współczesnych bohaterów, tworzą w powieści aurę tajemniczości, zaskakują zjawiskami, na które brak jest racjonalnego wytłumaczenia. Książka nasycona jest uczuciem autorki do miejsca akcji jej powieści. Wyczuwa się to w pięknych opisach, którymi zachwyca ona czytelników oraz stworzonym przez Panią Sylwię mglistym i tajemniczym klimatem opowiedzianej historii. Nie byłam nigdy na Powiślu ani na Żuławach, ale opisy krajobrazu i przyrody bardzo zachęcają do odwiedzenia tego regionu. Nie mniej skłaniające do wyprawy w okolice delty Wisły były serwowane w Gospodzie Żuławskie Specjały potrawy, o niektórych, przyznam się, pierwszy raz słyszałam, np. ślepa zupa, masło jabłkowe, czy kiełbasa płuckowa.

"Miłość jest najcenniejszym darem, jaki ludzie otrzymali od Boga. Jest cudem, bo też jak inaczej można nazwać fakt, że zupełnie obcy ludzie nagle stają się dla siebie całym światem?" Oliwia właśnie ukończyła studia na wydziale dziennikarskim i przygotowuje się do ślubu z Pawłem. Jednak coś jej podpowiada, że nie powinna tego robić. Z każdym dniem upewnia się w przekonaniu, że wychodząc za niego za mąż popełnia nieodwracalny błąd. Tuż przed planowaną datą ślubu dziewczyna postanawia na spokojnie przemyśleć swoją decyzję jeszcze raz. Udaje się w podróż do Zamościa, skąd pochodziła Rozalia Siemiaszkówna, siostra jej babci. Kobieta była utalentowaną pisarką, która zaginęła bez śladu w latach osiemdziesiątych. Jej poszukiwania nie przyniosły efektów i do dnia dzisiejszego nikt nie wie co się z nią stało. Oliwia próbuje rozwikłać tę rodzinną tajemnicę i wyrusza jej śladem. W czasie podróży poznaje Szymona. Chłopaka, który coś ukrywa lub przed czymś ucieka. Czy Oliwia rozwiąże tajemnicę zaginięcia swojej ciotki? Czy pozna sekret Szymona? I jakie decyzje podejmie odnośnie ślubu z Pawłem? Ale to była świetna historia. Czytałam z zapartym tchem i nie mogłam się od niej oderwać. To już druga książka autorki po "Zapisane w sercu", która mnie niesamowicie zaciekawiła i zaskoczyła. Okładka tak jak w poprzedniej książce wskazywała na lekką i łatwą historię. A tu taka niespodzianka. "I znowu zaświeci słońce" to książka o odwadze w dokonywaniu wyborów, o rozterkach, szczęściu, nadziei i miłości .... takiej prawdziwej, która zdarza się tylko raz i na którą warto czekać długie lata. To opowieść pełna tajemnic, która uderza prosto w serce. Dwie kobiety, dwie historie poprowadzone dwutorowo i pewna tajemnica. Opowieść o niełatwych miłościach w różnych czasach. Tych współczesnych i wojennych. Ale czy w czasach wojny ludzie kochali inaczej? Obie bohaterki pragną prawdziwej miłości, obie chcą zmienić coś w swoim życiu na lepsze. Urzekła mnie ta historia, porwała od pierwszej strony i zabrała w cudowną podróż na Podlasie. Autorka posiada niesamowity talent i wrażliwość, dawno nie czytałam tak dobrej książki obyczajowej, która przepełniona jest emocjami. Bardzo zachęcam do jej poznania. "Ludzi połączonych prawdziwą miłością nie sposób rozdzielić."

Wrzuciłam do biblioteczki do odsłuchania myśląc, że będzie to fajny przewodnik po różnych miejscach w Portugalii z jakąś osobistą historią lub wspomnieniem. Zauroczyła mnie też okładka. Zaczęłam słuchać i tu zaskoczenie, to nie przewodnik, ale opowiadana historia na tyle wciągnęła mnie, że nie mogłam sieoderwać od słuchowiska. Szczególnie podobał mi się zabieg literacki polegający na opisywaniu tego samego oczami różnych ludzi, sprawiało to, że obraz nabierał barw, a historia stawałą się pełniejsza.