Zagubieni w tundrze kanadyjskiej

Książka ta, podobnie jak Pielgrzymi Puszczy, przybliża atmosferę traperstwa, dziewiczych lasów i przyrody. Mamy zbiór różnych opowieści, począwszy od przygód myśliwskich kończąc na opisie życia z oswojonymi zwierzętami Lasu. Książka jest świetna, napisana może nie kwiecistym językiem, ale za to przez kogoś kto faktycznie całe życie spędził w takim środowisku i to przeważnie w towarzystwie samego siebie. Też niegdyś przeżywałem noce pod chmurką w lesie, różne biwaki czy nocne wędrówki. Czytając tę książkę czułem trochę tamte czasy, ciszę nocnego lasu i wieczorny odpoczynek przy ogniu. Grey Owl.

Już pierwsza książka tego autora, którą przeczytałam, kojarzy mi się z książkami Jacka Londona. Gdzieś widziałam porównanie tych autorów i właśnie z tego powodu sięgnęłam po tę książkę. Początek mnie lekko nudził, lecz później bardziej się rozkręciłam. W biblioteczce czekają już kolejne książki Curwooda do przeczytania.

Myślałam, że ta książka będzie powieścią osadzoną w czasach walk indian. Chwilę trwało nim zorientowałam się, że będzie to raczej opowieść o losach rdzennych mieszkańców kontynentu amerykańskiego, którzy stanęli przed niełatwym zadaniem obrony swojej suwerenności. A musieli jej bronić że względu na białych osadników, którzy zajmowali ich ziemie. W okresie kolonizowania, wielu było Indian namawiających swych rodaków do walki o wolność. Jednak książka skupia się na wojnie Pontiaka, która rozgrywała się w drugiej połowie XVIII w. Zapoznajemy się z kontekstem historycznym tego wydarzenia, poznajemy strony walczące ich słabe i mocne strony. Przebieg większości bitew jak i opis tego co wydarzyło się na sam koniec. A koniec dla jednych jest szczęśliwy a dla innych nie.

Jestem wielkim fanem twórczości p. Fiedlera. Zauważyłem jednak że im jestem starszy, tym mniej mnie cieszy ta literatura. Zauważam powtórzenia, zastosowanie tych samych "chwytów" i mam wrażenie że gdzieś to już czytałem. Pomijając odczucia nad wyraz osobiste, sama książka porusza po raz kolejny trudny temat Indian Ameryki Północnej i ich przeżyć podczas bezwzględnego zajmowania i rugowania z rdzennych terenów. Opisy są przejmujące i można poczuć tę atmosferę oraz trud czasów. Jak zawsze p. Fiedlera polecam, aby każdy mógł wyrobić sobie własne zdanie.

Świetna książka, wciągająca i ciekawa, ale co najważniejsze głównymi bohaterami są zwierzęta. Nie w disnejowski spersonifikowany sposób a prosty i prawdziwy. Zwierzęcy. Autor jest genialnym obserwatorem i WILCZYM psychologiem. Zabierałem się do tej książki od 25 lat, a teraz żałuje że już się skończyła. Warto przeczytać by poczuć inny klimat, jeśli ktoś lubi przyrodę. Opisy zwierząt i ich zwyczajów genialne. Opisy natury i język używany czasem sprawia trudności ale łezka się kręci, że już ludzie przestali używać takiego stylu. Sięgam po następną pozycję autora.

Z całej trójki najlepiej oceniam trzecią powieść pt " Łowcy przygód" napisaną przez polską tłumaczkę trudniącą się tłumaczeniem powieści Curwooda a używającą pseudonimu Jerzym Marlicz. Moim zdaniem treść tej powieści jest najbardziej poczytna ze względu na szeroki zakres opisu przyrody, miejsca,czasu, wartkiej akcji przygody itd łącząc umiejętnie opowiadanie z dialogami. Postacie w tej powieści są bardziej wyraźne, przez czytelnika odbierane w pewnej formie bliskości, która nacechowana jest umiejętnie opisanymi zaletami ,wadami, różnymi wesołymi momentami. Cechy te powodują większą namacalność bohaterów. Akcja prowadzona jest z dbałością o relacje między ludzkie i człowieczeństwo. Dobrze , że zaakcentowano w niej postać młodej indianki Minnetaki dzięki czemu powieść nabiera delikatności. Z mojej punktu widzenia, tą powieść z całej trylogii mogę polecić z czystym sumieniem, co do pierwszej i drugiej powieści z pod pióra Curwooda mam pewne zastrzeżenia gdyż momentami były za bardzo rutyniarsko -traperskie i pozbawione głębszych emocji oraz charakterystyki bohaterów. Suma summarum polską powieść stawiam bezwarunkowo na pierwszym miejscu.

To na pewno nie jest najbardziej znana książka autora, ale dla mnie jego pierwsza przeczytana. Pamiętam, że zrobiła na mnie olbrzymie wrażenie. Po raz pierwszy dowiedziałem się wtedy, że czerwonoskóre chłopaki, wymachujące tomahawkami, czasami w niezbyt przyjemny sposób pozbawiający kogoś włosów, walczą o swoje prawo do życia. To, że przegrali już wiedziałem. Moją sympatię mieli zawsze, teraz doszło jeszcze współczucie. Wszystkie książki autora, które przeczytałem, były dla mnie niezapomnianą przyjemnością, większość z nich do dziś pamiętam. Wydane w 23 językach ( rekomendowana książka w 9 językach ), w przeszło 10 - milionowym nakładzie. Autor, polski patriota, znany z miłości do ojczyzny, to jeden z wielkich mistrzów polskiej literatury przygodowej. POLECAM !!!

Pan Marek Fiedler napisał niezwykle ciekawą książkę o historii USA. Bez patosu, bez owijania w bawełnę. Przedstawił początki podboju Dzikiego Zachodu. Podboju w pełni tego słowa znaczeniu, pełnego krzywd i bólu. Podboju słabych przez silniejszych. Zwycięstwa brutalnej siły, podstępu i oszustw. Nazywamy ich dziś, Ostoją demokracji, ale historii nie da się zakłamać, chociaż wielu próbuje. Ciekawa jest też wzmianka o artyście polskiego pochodzenia, który zapoczątkował budowę pomnika Szalonego Konia. Naprawdę warto sięgnąć po tą lekturę. Znać historię to nasz obowiązek, a to jest nasza historia, nas ludzi. Uczmy się i nie budujmy więcej własnego sukcesu krzywdą innych.

[...] -Wspaniała perspektywa! Mniejsza już o to, że będziemy musieli wziąć się za łby z dzikusami! Zawsze to rozrywka. — Ach, proszę, niech pan nie żartuje, panie Korrea. Obecna chwila nie nadaje się do żartów. — Mam więc płakać? — Śmierć zagląda nam w oczy! — Tę panią śmierć weźmiemy za kark i zadusimy, zanim zdoła nas porwać — odrzekł młodzieniec ze śmiechem. 𝐙 𝐂𝐘𝐊𝐋𝐔 "𝐎𝐂𝐀𝐋𝐈Ć 𝐎𝐃 𝐙𝐀𝐏𝐎𝐌𝐍𝐈𝐄𝐍𝐈𝐀" ! To była krwawa i krwiożercza wyprawa. Nie dla osób o słabych nerwach, a tym bardziej żołądkach. Może śmiało konkurować z opowieściami J. Verne. Były wszelkie niebezpieczeństwa brazylijskiej dżungli, więc piranie, jadowite węże, elektryczne węgorze no i oczywiście kanibale, którzy okazali się mniej niebezpieczni niż okoliczności przyrody. Miałam momenty i musiałam przerwać słuchanie. Pan Robert Fraś, wczuwając się w atmosferę niebezpieczeństwa, potrafił to tak doskonale przekazać swoją interpretacją, że aż miałam gęsiora 😅 Wszystkie opisy były nader realistyczne i bardzo obrazowo przedstawione, ze szczegółami. Podziwiam i jestem pełna szacunku dla ówczesnych podróżników, odkrywców. Musieli wykazać się nie lada odwagą, sprytem i niesamowitym wręcz talentem do szybkiego przystosowywania się do zaistniałych okoliczności. Ta powieść przypadnie do gustu fanom mocnych wrażeń podróżniczych. Kiedyś to były podróże ekstremalne 😁 𝗭𝗗𝗘𝗖𝗬𝗗𝗢𝗪𝗔𝗡𝗜𝗘 𝗚𝗢𝗗𝗡𝗔 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗘𝗡𝗜𝗔 ! ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 𝗗𝗟𝗔 𝗖𝗜𝗘𝗞𝗔𝗪𝗦𝗞𝗜𝗖𝗛 : Powieść ta została napisana w 1904 roku i razem z kilkoma innymi, które wymieniam poniżej, trafiła jako pojedyncza powieść do działu "𝗛𝗶𝘀𝘁𝗼𝗿𝗶𝗲 𝗣𝗿𝘇𝗲𝘁𝗿𝘄𝗮𝗻𝗶𝗮" I pescatori di balene (1894); I Robinson italiani (1896); Attraverso l'Atlantico in pallone (1896); I minatori dell'Alaska (1900); 𝐋'𝐮𝐨𝐦𝐨 𝐝𝐢 𝐟𝐮𝐨𝐜𝐨 (𝟏𝟗𝟎𝟒) - "𝐖ł𝐚𝐝𝐜𝐚 𝐎𝐠𝐧𝐢𝐚" 𝐭𝐮𝐝𝐳𝐢𝐞ż "𝐂𝐳ł𝐨𝐰𝐢𝐞𝐤 𝐎𝐠𝐧𝐢𝐚"; Il vampiro della foresta (1912). 𝗘𝗠𝗜𝗟𝗜𝗢 𝗦𝗔𝗟𝗚𝗔𝗥𝗜- był uważany za pioniera science fiction. We Włoszech jego obszerne dzieło było czytane szerzej niż Dantego Alighieri . W XXI wieku nadal znajduje się w czterdziestce najczęściej tłumaczonych włoskich autorów. Wiele z jego najpopularniejszych powieści zostało zaadaptowanych jako komiksy, seriale animowane i filmy fabularne. Uważany jest za ojca włoskiej fikcji przygodowej i włoskiej kultury popularnej , a także za „dziadka” spaghetti westernu . Chociaż Salgari otrzymał od królowej Włoch tytuł szlachecki i cieszył się ogromną popularnością, jego książki nie zarobiły zbyt wiele i przez większość życia żył z dnia na dzień. Salgari napisał ponad 200 opowieści przygodowych i powieści, których akcja rozgrywa się w egzotycznych miejscach, a bohaterowie pochodzą z różnych kultur. Inspirację czerpał z lektury literatury zagranicznej i gazet, magazynów podróżniczych i encyklopedii, które wykorzystywał do przedstawiania świata swoich bohaterów. Napisał cztery główne serie: Piraci z Malezji ; Saga o Czarnym Korsarzu ; Piraci z Bermudów ; oraz zbiór przygód rozgrywających się na Dzikim Zachodzie. Bohaterami Salgariego byli głównie piraci, wyjęci spod prawa i barbarzyńcy, walczący z chciwością, nadużywaniem władzy i korupcją. Salgari poślubił Idę Peruzzi – nazywaną „ Aida ”, z którą był bardzo szczęśliwy przez lata. Para miała czwórkę dzieci. Życie prywatne Salgariego zostało przyćmione kilkoma tragediami. W 1889 roku jego ojciec popełnił samobójstwo . Ida zachorowała po 1903 roku, a problemy Salgariego nasiliły się wraz z rachunkami za leczenie. Wydarzenia te doprowadziły Salgariego do depresji i w 1910 roku próbował popełnić samobójstwo. Po tym, jak Ida została umieszczona w szpitalu psychiatrycznym w 1911 roku, Salgari był przytłoczony i wkrótce potem popełnił samobójstwo, naśladując japoński rytuał seppuku . Zmarł 25 kwietnia 1911 roku. Pozostawił trzy listy, adresowane do swoich i dzieci Idy dzieci, swojego wydawcy i redaktorów swojej gazety w Turynie . W liście do wydawcy napisał : "Do Ciebie, który wzbogaciłeś się w pocie czoła, utrzymując mnie i moją rodzinę w nieszczęściu, proszę tylko, abyś z tych zysków znalazł fundusze na opłacenie mojego pogrzebu. Salutuję Ci, gdy łamię moje pióro." Emilio Salgari dodatkowe inf. włoska wiki.

Hobo po angielsku oznacza bezdomnego włóczęgę o niezbyt zachęcającej aparycji, żeby nie powiedzieć menelowatej. Sam Baranowski zresztą kilka razy wspomina, że momentami, delikatnie mówiąc, nie wyglądał zbyt dobrze w czasie, gdy jeździł stopem po Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Książka pod tytułem Hobo, opowiada właśnie o tych autostopowych przygodach. Po raz kolejny przekonałam się, że Baranowski jest świetnym pisarzem, tym bardziej, ze o ile się orientuję, Hobo jest jego pierwszą książką. Baranowski pisze plastycznie, zabawnie, szczerze. Nie maluje laurki. Genialna jest historia, w której opowiada o corocznych obchodach urodzin Edisona w jakiejś pipidówie. I to nocowanie w aresztach policyjnych, albo praca w hotelu na zmywaku. Ameryka Północna a Polska To musiało być doskonałe doświadczenie wyrwać się z dusznej, PRLowskiej Polski i wyjechać do olbrzymiego i bogatego kraju (właściwie dwóch), gdzie nikt nie mówi Ci, jak masz żyć. Możesz sobie robić co chcesz, dopóki jest to zgodne z prawem. W niektórych miejscach bezdomni mogą nawet nocować na komisariatach, z czego Baranowski kilka razy skorzystał. Wprawdzie w przynajmniej jednym stanie jazda stopem jest zabroniona pod karą, ale to go nie zniechęciło. Dla każdego, kto jeździł kiedykolwiek stopem Hobo to będzie powrót do emocji z jego własnych szwędaczych podróży z młodości i do tych pytań w głowie: ile tym razem trzeba będzie stać? Czy dojdziemy przed nocą? Do nadziei, że właśnie to auto się zatrzyma. Na studiach sporo jeździłam po Polsce stopem i mam wielki sentyment do tych podróży. Dla tych, którzy też mają takie wspomnienia, Hobo to będzie powrót do czasów beztroskiej i odważnej, czasem też naiwnej młodości. Nie wiem czy istnieje lepsza zachęta do przeczytania tej książki.

Autor bestselleru " Doktor Jekyll i Mr. Hyde " i niezapomnianej " Wyspy skarbów". Trudno żebym nie rekomendował kolejnej książki tego autora z okresu mojej młodości. To klasyczna szkocka powieść przygodowa wydana w 1886 r., w Polsce po raz pierwszy w 1903 r. Do tej pory uznawana jest za jedną z najlepszych książek przygodowych w historii literatury angielskiej. Należy do światowej klasyki !!! POLECAM !!!

--- Klasyczna, westernowa opowieść z Dzikiego Zachodu. Wszystko zaczyna się w 1889 roku, kiedy to oczami chłopca Roberta MacPhersona Skerritta, jedynego syna właścicieli niedużej działki rolnej Joe'go i Marian Skerrittów, obserwujemy zmierzającego do wioski tajemniczego jeźdźca. Shane, jak przedstawia się przybysz, postanawia skorzystać z zaproszenia i spędzić noc na farmie. Oczywiście okolicą trzęsie Luke Fletcher - bogaty farmer, żądny terenów zajmowanych przez osadników. Zaczynają się krwawe podchody... --- Owszem, jest to prosta, łatwa literatura z komiksowo-superbohaterskim motywem, ale jakże się to przyjemnie czyta! Trochę naiwna opowieść w oczach dziecka przemyca szczyptę magii w twarde, męskie porachunki. Mój typ "kołziliteratury". Tym bardziej tuż po skończeniu przygnębiającego "Zatracenia" Dazai'ego!

Czy myślisz, że jak zaczytywałem się książkami autora, wiedziałem o jego dwuznacznej interpretacji swojej przeszłości ? O Karolu Mayu, też nie wiedziałem. Teraz wiem i... nie ma to dla mnie żadnego znaczenia !!! Książki tych autorów nie stały się w żadnym wypadku gorsze i nie straciły na swoich wartościach literackich !!! Czasy mojej młodości. Teraz są inne czasy, ale zakładając, że w ogóle ktoś coś czyta, literatura dla młodzieży jest lepsza ? Szkoda, ale tego już się nie dowiem !!! Mimo wszystko myślę, że dobra książka zawsze się obroni i upływ czasu nie ma tu żadnego znaczenia !!! POLECAM !!!

Chociaż wiem, że powinnam ocenić ją lepiej, to niestety nie mogę. Próbowałam zżyć się z bohaterami i całą tą historią, ale naprawdę do mnie nie przemawiała. Trochę się nawet męczyłam...chyba już za dużo tego typu książek przeczytałam i mam przesyt. Najbardziej interesowały mnie informacje o polskim powstaniu i dowiedziałam się nawet kilku ciekawych rzeczy, ale poza tym, to tylko chciałam ją jak najszybciej skończyć 😕 Może innych zainteresuje bardziej historia o wyzwoleniu Meksyku spod rządów Maksymiliana.

Czytałem tę książkę jako nastolatek. Do tej pory pamiętam ile dała mi wzruszeń i przyjemności. Dzięki temu poznawałem tragiczną historię Indian, dowiedziałem się o smutnej prawdzie, że " i Herkules dupa, gdy chacharów kupa ". Jestem przekonany, że książka może pomóc miło spędzić czas niezależnie od wieku czytelnika. POLECAM !!!

Książka skierowana raczej do dzieci. W skrócie można podsumować, że jest to "W pustyni i w puszczy", tylko w mocno skróconej i okrojonej wersji. Podobnie jak w książce Sienkiewicza, mamy tutaj dwójkę dzieci: dziewczynkę Dzikę oraz chłopca Jacka, którzy przybyli do Kamerunu wraz ze swoimi ojcami w celu schwytania różnych zwierząt na potrzeby zoo. Dzieci mają wiele przygód, są odważne i radzą sobie świetnie. Z tej książki nie będą zadowoleni obrońcy zwierząt ;-)

Kontynuacja " Porwanego za młodu ". Autor bestselleru " Doktor Jekyll i Mr. Hyde " i niezapomnianej " Wyspy skarbów". Trudno żebym nie rekomendował kolejnej książki tego autora z okresu mojej młodości. To klasyczna szkocka powieść przygodowa wydana w 1893 r., w Polsce po raz pierwszy w 1975 r. i wznowiona w 1986 r. Należy do światowej klasyki literatury dla młodzieży !!! POLECAM !!!